Χειμωνιάτικο πρωινό

Δημοσίευση: 22.11.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Διαβάζω τις σκέψεις σου.  Έτσι όπως διακρίνω το ανεπαίσθητο μειδίαμα στα χείλη σου και το ελαφρύ τέντωμα των ρουθουνιών σου, είμαι σίγουρη πως ονειρεύεσαι μια μεγάλη κούπα αχνιστού ελληνικού καφέ. Σχεδόν τον μυρίζεις κιόλας! Με ελάχιστη ζάχαρη στην άκρη του κουταλιού, πλούσιο καϊμάκι και δυο σταγόνες ούζο να σου θυμίζουν τον τόπο σου. Να μην ξεχάσω τα κουλουράκια κανέλας!

Σκεπάσου καλά με το πάπλωμα, μην μου κρυώσεις! Άνοιξα τα παράθυρα να μπει ο παγωμένος φρέσκος αέρας και να διώξει μακριά όλες τις μελαγχολικές φθινοπωρινές μας σκέψεις. Δεκέμβρης πια. Χειμώνιασε για τα καλά! Ψυχή δεν κυκλοφορεί έξω. Όλοι δυσκολεύονται να αποχωριστούν το ζεστό τους κρεβάτι. Μόνο κάτι παιδάκια ξεκίνησαν για το σχολείο, φασκιωμένα με κασκόλ και πολύχρωμους σκούφους. Μα τα χοντρά τους ρούχα δεν τους εμποδίζουν να παίζουν και να χοροπηδάνε στη μέση του δρόμου. Έτσι θα κάνει σε λίγα χρόνια και το δικό μας!

Ξύπνα αγάπη μου! Το πρωινό μας είναι έτοιμο. Ας καλωσορίσουμε μαζί αυτή τη νέα εποχή. Πάρε με αγκαλιά να με ζεστάνεις. Σφίξε με δυνατά να μου κόψεις την ανάσα. Μαζί σου κάθε χειμώνας μου μοιάζει καλοκαίρι…

 

γράφει η Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη 

Ακολουθήστε μας

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις

Ο περιπτεράς απορημένος σηκώνει τα πρωινά ρολά του καταστήματός του, εκείνη στέκεται στη στάση του πρώτου πρωινού λεωφορείου. Βρέχει όμως, σταματά ένα διερχόμενο ταξί. Βρέχει και στέκεται αποσβολωμένη. Γράφει μάθημα το πρωί και ξενυχτά ευχαρίστως, διαβάζοντας. Θα του...

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο Μιχαήλ στην προχθεσινή βάρδια έκανε εφτά ράμματα που δεν φόραγε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο Μιχαήλ στην προχθεσινή βάρδια έκανε εφτά ράμματα που δεν φόραγε...

Ευτυχισμένοι καιροί

Ευτυχισμένοι καιροί

Ο ροδώνας όλο και μεγάλωνε στο μεγάλο τετράγωνο παρτέρι που είχε στήσει με πολλή δουλειά και αγάπη ο πατέρας της. Στη μέση δέσποζε ένας μεγάλος φοίνικας σε σχήμα βεντάλιας και οι τριανταφυλλιές όλο και πετούσαν καινούρια φυλλαράκια μα και αγκάθια μαζί.  Ζούσε μόνη της...

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

Η Μίνα βιαζόταν. Δεν μπορούσε να περιμένει. Έκλεισε βιαστικά τα χαρτιά της. Προχώρησε προς την έξοδο. Έκλεισε με επιμέλεια την πόρτα και κλείδωσε σχολαστικά τρεις φορές. Κατεβαίνοντας την φρεσκοσφουγγαρισμένη αποβραδίς κοινόχρηστη σκάλα, ο ήχος του τηλεφώνου την έκανε...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου