Χριστόδουλος Καλλίνος

1.09.2018

Οι ενοχές

Οι ενοχές τα βράδια μου κτυπούσαν την πόρτα

μου επέστρεφαν

ό,τι ήθελα να διώξω μακριά.

Ξυπνούσα βράδυ,

στ’ άγρια  μεσάνυχτα

πάλευα τον εφιάλτη, εξόρκιζα τις ενοχές.

Τις κυνηγούσα με μανία, κ’ έλεγα «τ’ άλλο βράδυ

θα οπλιστώ γερά

μ’ εφόδια και πανοπλία, κάποτε θα ’ρθει

η χαριστική βολή

και θριαμβευτής θα επιστρέψω να κοιμηθώ

με πόρτες και παράθυρα ανοιχτά».

Τελευταία μου κτυπούν και τους ανοίγω

με το πρώτο κτύπημα,

αφήνω τα παράθυρα ανοιχτά

και μπαίνουν.

Τώρα, δεν έρχονται κι ανησυχώ.

Τυχαία, ένα βράδυ, είδα να περνά μια από μακριά.

Έτρεξα… «σας περιμένω. Πότε θα ’ρθείτε;»

Έχουμε αποδεκατιστεί… μου απάντησε,

έχουμε μείνει ελάχιστες

δεν κυνηγούμε τώρα πια τον κάθε τυχόντα.

Ψάχνουμε αυτούς που αξίζει

ψάχνουμε αυτούς που είναι άξιοι

να έχουν ενοχές.

 

Άτιτλο VI

Στο βιογραφικό μου

δεν αναφέρω λεπτομέρειες του βίου μου,

λ.χ. που έχω γεννηθεί και πόσες φορές έχω πεθάνει.

 

Ο Χριστόδουλος Καλλίνος γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1974 στη Λευκωσία  1974 όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Birmingham. Ποιήματα, μελέτες και κριτικά κείμενα του δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Είναι λυρικός και υπαρξιακός ποιητής και αφιερώνει ποιήματα σε φίλους και στις γυναίκες που αγαπά.

 

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

 

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου