Χρονική πυραμίδα

Δημοσίευση: 26.05.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

shoes_balloons

Τα χρόνια μας ακουμπάνε σαν πυραμίδα

Το ένα πάνω στο άλλο στερεώνονται

Δίνουν το ανάλογο ύψος των εμπειριών

Αφήνοντας εκτεθειμένες τις πληγές

Προσθέτοντας προβλήματα ισορροπίας

Βρίσκουμε μια θέση λευκή καταδεκτική

στου χρόνου το απρόσμενο άπλωμα

Περνώντας μέσα από φαράγγια αισθήσεων

Που έχουμε σκορπίσει τη σκοτεινή ηχώ μας

Βρίσκουμε μια θέση κάπου στον εξώστη

Με θέα πανοραμική, θέα αμφιθεατρική

Επιμένοντας να κόβουμε ένα ίδιο εισιτήριο

Για τούτο το έργο το μπερδεμένο, το απλό

Η ζωή μετρά κεριά και χειροκροτήματα

Η ζωή μετρά χαμόγελα και δάκρυα

Βαστάμε στα κρυφά ένα λεύκωμα παιδικό

Που ενοχικά κάποτε σταματήσαμε να γράφουμε

Κείνο που ‘χε ζωγραφισμένα μπαλόνια ευχές

Έρωτες φιλίες και αθώες εκμυστηρεύσεις

Και στις παιδικές μας καρδιές ακόμα χτυπά

Ο χρόνος που θα πράξει όλα τούτα τα σπουδαία

Τα χρόνια μας σαν πυραμίδα ενώνονται

Το ένα πάνω στο άλλο στέκει και ελπίζει

Πως δε θα κακοβαλθεί κάποιο από αυτά

καθορίζοντας στεγνά την μετέπειτα πορεία μας...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News https://youtu.be/qfdFLiYwg8gΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

17 σχόλια

17 Σχόλια

  1. Άγγελος Πετρουλάκης

    Εξαιρετική γραφή. Ζυγισμένες οι λέξεις μέσα στη φράση. Με μια μουσικότητα το σύνολο. Με άγγιξε.

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, Μάχη μου, εξαιρετικός ο παραλληληλισμός σου με την πυραμίδα, συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Kai μη νομίζεις , μία τόση δα άτσαλη τοποθέτηση πάνω στην πυραμίδα αρκεί για να την φέρει τούμπα. Και άντε χτίζε πάλι πυραμίδες από την αρχή.
    Ωραία η προσέγγιση κοριτσάκι. ΕΊΠΑΜΕ είσαι έξυπνο παιδί.
    Και πάλι ευχές και πάλι αγάπη.
    Νομίζω εντάξει με τα σχόλια να’ ναι καλά ο εγγονός

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    [..]Και στις παιδικές μας καρδιές ακόμα χτυπά

    Ο χρόνος που θα πράξει όλα τούτα τα σπουδαία […]

    και που θα φέρει κοντά μας ανθρώπους τόσο όμορφους και σπουδαίους..που θα κρατάνε γιατί και πολύχρωμα μπαλόνια 😉 Τις ευχές μου τις καλύτερες, την αγάπη μου και την καλημέρα μου Μάχη μου !!!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Ψάχνω ξανά και ξανά αυτόν τον ένα στίχο, άντε δύο, που μου έκανε αυτό το κλικ μα δε βρήκα κανενα, γιατί όλοι είναι τόσο ταιριασμένοι, που αν τον αποκόψεις, θα “γκρεμιστεί” η πυραμίδα….
    Να είσαι καλά και παντα να μας χαρίζεις τα όμορφά σου!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Κύριε Πετρουλάκη, το πέρασμά σας από τα γραπτά μου με τιμά. Ευχαριστώ πολύ που νιώσατε αυτή τη χρονική…μουσική… Καλό απόγευμα..

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Λένα μου πράγματι όταν έρχονται τούμπα το χτίσιμο είναι πιο δύσκολο…αλλά ποτέ δεν ξέρεις ..ίσως τότε να φτιάξεις κάποιο άλλο γεωμετρικό σχήμα αν σε αφήσει ο χρόνος… Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές…ένα μπράβο και στον εγγονό!!!

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανάκη

    Τώρα βρε Αννα εγώ τι να πρωτοπω…σε όλα αυτά…σε ευχαριστώ από την καρδιά μου..Αυτό. Τα φιλιά μου

    Απάντηση
  9. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφα τα περιέγραψες τα χρόνια που περνούν και στερεώνονται πάνω σε μια πυραμίδα… κι η ζωή μετρά κεριά. Χειροκροτήματα, χαμογέλα και δάκρυα!!! Μα τα χρόνια εκεί… ελπίζοντας και καθορίζοντας τη μετέπειτα πορεία μας !!!! Σοφό μου κορίτσι, πόσα σωστά τα έθεσες όλα!!!

    Απάντηση
  10. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Τα χρόνια μας σαν πυραμίδα ενώνονται

    Το ένα πάνω στο άλλο στέκει και ελπίζει

    Πως δε θα κακοβαλθεί κάποιο από αυτά

    καθορίζοντας στεγνά την μετέπειτα πορεία μας…

    Να χαρείς την πυραμίδα αυτή που θα φτάσει σε ύψη δυσθεώρητα με όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα , Μάχη μου!
    Κι απ’ το λεύκωμα των παιδικών σου χρόνων να κρατήσεις το γαλάζιο μπαλόνι με τη λέξη ΞΕΓΝΟΙΑΣΙΑ!!!

    Καλή σου συνέχεια!

    Απάντηση
  11. Χριστίνα Σουλελέ

    Εξαιρετικό! Μπράβο Μάχη!

    Απάντηση
  12. Μάχη Τζουγανάκη

    Κυρία Χρυσούλα, σας ευχαριστώ πολύ για τις όμορφες ευχές σας…. Να στε πάντα καλά!

    Απάντηση
  13. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μου άρεσε πάρα πολύ Μάχη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου