Χρόνε ατίθασε

4.06.2018

Σαν αγέρας χτυπάς το παράθυρο της καρδιάς μου

Τις χαρές σαν φύλλα στους δρόμους τις σκορπάς

κι όλα τα δάκρυα στον κήπο της μοναξιάς μου

τα κρατάς για να ποτίζεις τα άνθη τις λύπης μου

 

Χρόνε ατίθασε

Χρόνε αδίστακτε

Φονιά των ωρών μου

Γεννάς τα λεπτά και τα θανατώνεις κι ας έχουν ακόμα

τον ομφάλιο λώρο κληρονομιά τους

Περνάς από μπροστά μου με το χαμόγελο της ειρωνίας

Με το βλέμμα του νικητή ενός αγώνα άνισου

 

Χρόνε Άχρονε

Χρόνε αδιάκοπε

Δούλος σου είμαι μικρός

Το γνωρίζω

Το βλέπω

Το νιώθω

 

Μα ελέησέ με

Κάνε τις αλυσίδες μου ελαφρύτερες

Δώσε στα χέρια μου περισσότερη κίνηση

και επίτρεψε στην πέτρα της καρδιάς σου να χαράξω το όνομά μου.

_

γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα



Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου