Ψευδαισθήσεις Ανάστασης

28.04.2016

candle-2_b

Αρπακτικά των νεοσσών ονείρων
βέβηλοι των πόθων
λαφυραγωγοί των επιθυμιών
στήνουν αρχέγονο χορό
ριγεί η νύχτα.
Όμηρος η ανθρωπότητα
με ακάνθινο στεφάνι στα μαλλιά
κόκκινα κύματα οι ανταύγειες
πιτσιλίζουν το ρούχο της.
Γονατιστή προσεύχεται
με μια σιωπή σπαρακτική
με χέρια πλεγμένα σε σχήμα ικεσίας
και βλέμμα στραμμένο προς τα εντός.
Πονάει. Δεν αντιδράει.
Ο πόνος μούδιασε τα μέλη της.

Ακούει άραγε κανείς;
Μια στάλα νερό για το δρόσισμα,
τα μάγουλά της καίνε από τον πυρετό.
Ένα αύριο για τον ανασασμό,
την πνίγει το τώρα με καπνούς πολέμου,
σκόνη φτώχειας κι εκμετάλλευσης.
Ένα κομμάτι ξέσκεπο ουρανό
για να βρει χώρο η Ανάσταση
να έρθει με μια λαμπάδα στο χέρι
να φωτίσει το δρόμο της
μ’ ένα κόκκινο αυγό
να χορτάσει την πείνα της
μ’ ένα φιλί, ολάνθιστο τριαντάφυλλο
να της θυμίσει την Άνοιξη.

Χάθηκε το τραγούδι των πουλιών
σώπασε ο άνεμος
η θάλασσα ημέρεψε.

Ένα καλάθι ψεύτικα αυγά
μια λαμπάδα σβησμένη
ένα φιλί προδοτικό
απλόχερα προσφέρονται στους θεατές.
Γιορτάζει ο Ιούδας
και κερνάει ψευδαισθήσεις Ανάστασης
με τα αργύρια
της προδοσίας του.

Μια κόρη χλωμή
στέκει παράμερα
πλέκει ένα ακάματο όνειρο
και προσδοκά Ανάσταση Λαών.
Πυρίμαχη η σάρκα της, ανθεκτική
Ελπίδα τη φωνάζουνε
μα έχασε τη φρεσκάδα της.
Μονάχη έμεινε
κι η Εβδομάδα των Παθών
κρατάει πολύ.
Η νηστεία από επιλογή,
έγινε νόμος άδικος.
Η χαρά από αγνός έρωτας, ενοχή
κι η προσευχή ζητιάνα.
Πολλά της τα φορτώσανε
κουράστηκε κι αυτή.
H Ανάσταση αργεί.

 

-

γράφει η Χριστίνα Σουλελέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ποίημα που κρατάει ρομφαία αλήθειας… Έτσι…ακριβώς…!!!Μια ψεύτικη Ανάσταση…με ψεύτικες λαμπάδες και φιλιά από Ιούδες Ισκαριώτες!
    ΜΠΡΑΒΟ ΧΡΙΣΤΙΝΑ!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Στίχοι δυνατοί αληθινοί και απαισιόδοξοι.Όλα όσα λες τα ξέρουμε μα σε τι ωφελεί να τα λέμε μέρες που είναι;Πάνε πέταξαν και τα τελευταία ψήγματα αυταπάτης χάρις στα οποία μπορούσαμε να σταθούμε όρθιοι ακόμα και να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. Όταν η αγωνίστρια Χριστίνα λέει :”η νηστεία από επιλογή έγινε νόμος άδικος και η χαρά από αγνός έρωταςέγινε ενοχή και η προσευχή …ζητιάνα (αυτή έτσι΄ήταν πάντα μόνο ζητάμε)τι ΑΙΣΙΟΔΟΞΊΑ να έχουμε εμείς οι υπόλοιποι!!!!!
    Όπως και να έχει μου άρεσε τρομερά το ποίημάσου
    Και χωρίς να είναι μια τυπική ευχή σου λέωΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και λιγότερη μαυρίλα κοριτσάκι μου…

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ δυνατοί και αληθινοί οι στίχοι σου Χριστίνα! “Τρυπούν” κόκκαλα…

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Άννα, Χρυσούλα, Λένα και Έλενα, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, εύχομαι καλή Ανάσταση σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο. Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανακη

    Χριστίνα με εντυπωσίασαν οι στίχοι σου. Και μια αλήθεια για ολα οσα συμβαίνουν συγκλονίζει έτσι οπως την αποδίδεις. Καλή Ανάσταση Χριστίνα μου.

    Απάντηση
  6. Χριστίνα Σουλελέ

    Καλή Ανάσταση Μάχη! Σε ευχαριστώ πολύ!

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Όμηρος η ανθρωπότητα
    με ακάνθινο στεφάνι στα μαλλιά και η ¨Ανάσταση¨ κατά πως φαίνετε αργεί!!! Πολύ δυνατό το ποίημά σου Χριστίνα μου!…Σου εύχομαι καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  8. Χριστίνα Σουλελέ

    Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία μου! Εύχομαι και σε σένα καλή Ανάσταση!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου