Ψηφίδες

4.12.2013

 

τοβιβλίο.net υποδέχεται με μεγάλη χαρά την ποιητική συλλογή της Βάσως Αποστολοπούλου - Αναστασίου "Ψηφίδες". Σκέψεις κι αισθήματα έντονα και δυνατά που περιγράφονται με τρόπο αριστοτεχνικό και δίνονται στον αναγνώστη γεμάτα εικόνες μέσα από την περιγραφική και παραστατική πένα της ποιήτριας και συγγραφέως.

Η Βάσω Αποστολοπούλου εξομολογείται...

 

Το κλειδί

 

Δεκάξι ποιήματα. Δεκάξι ψηφίδες. Δεκάξι καταθέσεις – θλίψης, αισιοδοξίας, προβληματισμού, ονείρων.

Ποικίλα τα θέματα – όπως ποικίλες και οι αφορμές για να υπάρξουν... όπως ποικίλες και οι στιγμές της καθημερινότητάς μας. Κάποιες από αυτές πιο έντονες, πιο καθοριστικές.

Ένα γεγονός. Μια δυνατή συγκίνηση. Μια λέξη. Ένα άκουσμα. Μια σκέψη που σε στοιχειώνει. Μια πανσέληνος που σε καθηλώνει. Ένα ακρογιάλι που σε ταξιδεύει.

Ταξιδεύεις κι εσύ. Σε μονοπάτια φωτεινά. Σε σκοτεινές ατραπούς. Της ψυχής, του νου, της μνήμης. Χάνεσαι – και βρίσκεσαι ξανά. Και κάπου εκεί νιώθεις την ανάγκη να μιλήσεις γι αυτό το ταξίδι. Γι αυτό το σεργιάνι στον μέσα εαυτό σου.

Κι εκεί έρχεται ο στίχος. Και σου δίνει το κλειδί για να ανοίξεις την πόρτα, τον φεγγίτη αυτού του «μέσα». Και αισθάνεσαι τόσο όμορφα μετά... τόσο ανάλαφρα, τόσο μαγικά...

Δεκάξι ποιήματα. Δεκάξι ψηφίδες. Δεκάξι κλειδιά – που με αγάπη αφήνω στα χέρια σας, φίλοι μου.

Να είστε όλοι καλά!

Ψηφίδες

 

Έτσι μοιάζουν αυτά τα ποιήματα. Με ψηφίδες.

Κάθε μια με το δικό της χρώμα και σχήμα.

Διαφορετικές μεταξύ τους, ανόμοιες.

Μέχρι που λες «μα πώς να τις ταιριάξω;»

Μην κάνεις τον κόπο. Θα έρθουν και θα ταιριάξουν μόνες τους.

Σαν τα πολύχρωμα σπαράγματα που φτιάχνουν ένα ψηφιδωτό.

Το ψηφιδωτό της ψυχής ή, μάλλον, ενός κομματιού της.

Γιατί η ψυχή είναι απέραντη, ασύνορη.

Κι οι ψηφίδες τόσο λίγες και αδύναμες...

H Βάσω Αποστολοπούλου - Αναστασίου γεννήθηκε στη Βέροια όπου και τελείωσε το δημοτικό. Αυτή είναι η πατρίδα της, η πόλη της καρδιάς της. Αν και ρίζες της είναι στην Πελοπόννησο (την οποία επίσης αγαπά) και η εφηβεία και η ενήλικη ζωή της έχουν τη σφραγίδα της Αθήνας, εκείνη δηλώνει πως είναι Μακεδόνισσα!

Ο Λόγος, γραπτός και προφορικός, πάντα τη γοήτευε. Με δυο γονείς δασκάλους έμαθε να διαβάζει από τα τρία της χρόνια – και δεν σταμάτησε από τότε. Η φιλολογία αναμενόμενη επιλογή. Ωστόσο, και μετά από πολύ προβληματισμό, ακολούθησε την δεύτερη μεγάλη της αγάπη, την Ιατρική. Τελείωσε το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, παντρεύτηκε με τον Μανώλη Αναστασίου, συμφοιτητή της, κι απόκτησε δυο γιους. Πολλές οι υποχρεώσεις της, επί σειρά ετών. Και η πρώτη της αγάπη, εκείνη για τον Λόγο, να αρκείται στο διάβασμα βιβλίων. Αναρίθμητων. Μέχρι που άρχισε ο ελεύθερος χρόνος να γίνεται λίγο περισσότερος κι αποφάσισε να περάσει από την ανάγνωση στη συγγραφή.

Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Το βαλς μιας ζωής» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2010 από τις εκδόσεις «Ιβίσκος». Είναι στο τέλος της συγγραφής του δεύτερου βιβλίου της και στο συρτάρι της βρίσκονται επί πλέον ένα θεατρικό, αρκετά διηγήματα και η αρχή του τρίτου βιβλίου της.

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    Σ΄ευχαριστώ πολύ Κώστα μου τόσο για την επιμέλεια και έκδοση των “Ψηφίδων” μου όσο και για την ανάρτησή τους στο “βιβλιο.νετ”!

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Βάσω μου η εμπιστοσύνη που μου έδειξες εμπιστευόμενη σ’ εμένα τα ποιήματά σου είναι τόσο πολύτιμη που ένα ευχαριστώ δεν μπορεί να εκφράσει την ευγνωμοσύνη μου. Να είσαι πάντα καλά, πάντα δημιουργική και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη!

      Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Το ψηφιδωτό της ψυχής σας, έτσι όπως μας το παρουσιάζετε με τα ποιήματά σας, είναι πολύ όμορφο…

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Ευχαριστώ πολύ για το επαινετικό σου σχόλιο, φίλε Βαγγέλη! Με τιμά ιδιαίτερα!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Λόγια βγαλμένα απ΄την ψυχή ηχούν στο νου μας σαν ευχή….Υπέροχα τα ποιήματά σας!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Δεν εισαι μονο καλη επιστημων αλλα και καταπληκτικος ανθρωπος με μια ψυχη που ανθιζει συνεχεια και κατα συνεπεια δινει αριστουργηματα γιατι ειναι λογια ψυχης.Συγχαρητηρια απο μια φιλη που της ηρεμεις την ψυχη σε καποιες φουρτουνες.Με αγαπη και εκτιμηση σοφια Ταταριδου-Μυλωνα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου