Ψηφίδες

4.12.2013

 

τοβιβλίο.net υποδέχεται με μεγάλη χαρά την ποιητική συλλογή της Βάσως Αποστολοπούλου - Αναστασίου "Ψηφίδες". Σκέψεις κι αισθήματα έντονα και δυνατά που περιγράφονται με τρόπο αριστοτεχνικό και δίνονται στον αναγνώστη γεμάτα εικόνες μέσα από την περιγραφική και παραστατική πένα της ποιήτριας και συγγραφέως.

Η Βάσω Αποστολοπούλου εξομολογείται...

 

Το κλειδί

 

Δεκάξι ποιήματα. Δεκάξι ψηφίδες. Δεκάξι καταθέσεις – θλίψης, αισιοδοξίας, προβληματισμού, ονείρων.

Ποικίλα τα θέματα – όπως ποικίλες και οι αφορμές για να υπάρξουν... όπως ποικίλες και οι στιγμές της καθημερινότητάς μας. Κάποιες από αυτές πιο έντονες, πιο καθοριστικές.

Ένα γεγονός. Μια δυνατή συγκίνηση. Μια λέξη. Ένα άκουσμα. Μια σκέψη που σε στοιχειώνει. Μια πανσέληνος που σε καθηλώνει. Ένα ακρογιάλι που σε ταξιδεύει.

Ταξιδεύεις κι εσύ. Σε μονοπάτια φωτεινά. Σε σκοτεινές ατραπούς. Της ψυχής, του νου, της μνήμης. Χάνεσαι – και βρίσκεσαι ξανά. Και κάπου εκεί νιώθεις την ανάγκη να μιλήσεις γι αυτό το ταξίδι. Γι αυτό το σεργιάνι στον μέσα εαυτό σου.

Κι εκεί έρχεται ο στίχος. Και σου δίνει το κλειδί για να ανοίξεις την πόρτα, τον φεγγίτη αυτού του «μέσα». Και αισθάνεσαι τόσο όμορφα μετά... τόσο ανάλαφρα, τόσο μαγικά...

Δεκάξι ποιήματα. Δεκάξι ψηφίδες. Δεκάξι κλειδιά – που με αγάπη αφήνω στα χέρια σας, φίλοι μου.

Να είστε όλοι καλά!

Ψηφίδες

 

Έτσι μοιάζουν αυτά τα ποιήματα. Με ψηφίδες.

Κάθε μια με το δικό της χρώμα και σχήμα.

Διαφορετικές μεταξύ τους, ανόμοιες.

Μέχρι που λες «μα πώς να τις ταιριάξω;»

Μην κάνεις τον κόπο. Θα έρθουν και θα ταιριάξουν μόνες τους.

Σαν τα πολύχρωμα σπαράγματα που φτιάχνουν ένα ψηφιδωτό.

Το ψηφιδωτό της ψυχής ή, μάλλον, ενός κομματιού της.

Γιατί η ψυχή είναι απέραντη, ασύνορη.

Κι οι ψηφίδες τόσο λίγες και αδύναμες...

H Βάσω Αποστολοπούλου - Αναστασίου γεννήθηκε στη Βέροια όπου και τελείωσε το δημοτικό. Αυτή είναι η πατρίδα της, η πόλη της καρδιάς της. Αν και ρίζες της είναι στην Πελοπόννησο (την οποία επίσης αγαπά) και η εφηβεία και η ενήλικη ζωή της έχουν τη σφραγίδα της Αθήνας, εκείνη δηλώνει πως είναι Μακεδόνισσα!

Ο Λόγος, γραπτός και προφορικός, πάντα τη γοήτευε. Με δυο γονείς δασκάλους έμαθε να διαβάζει από τα τρία της χρόνια – και δεν σταμάτησε από τότε. Η φιλολογία αναμενόμενη επιλογή. Ωστόσο, και μετά από πολύ προβληματισμό, ακολούθησε την δεύτερη μεγάλη της αγάπη, την Ιατρική. Τελείωσε το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, παντρεύτηκε με τον Μανώλη Αναστασίου, συμφοιτητή της, κι απόκτησε δυο γιους. Πολλές οι υποχρεώσεις της, επί σειρά ετών. Και η πρώτη της αγάπη, εκείνη για τον Λόγο, να αρκείται στο διάβασμα βιβλίων. Αναρίθμητων. Μέχρι που άρχισε ο ελεύθερος χρόνος να γίνεται λίγο περισσότερος κι αποφάσισε να περάσει από την ανάγνωση στη συγγραφή.

Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Το βαλς μιας ζωής» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2010 από τις εκδόσεις «Ιβίσκος». Είναι στο τέλος της συγγραφής του δεύτερου βιβλίου της και στο συρτάρι της βρίσκονται επί πλέον ένα θεατρικό, αρκετά διηγήματα και η αρχή του τρίτου βιβλίου της.

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    Σ΄ευχαριστώ πολύ Κώστα μου τόσο για την επιμέλεια και έκδοση των “Ψηφίδων” μου όσο και για την ανάρτησή τους στο “βιβλιο.νετ”!

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Βάσω μου η εμπιστοσύνη που μου έδειξες εμπιστευόμενη σ’ εμένα τα ποιήματά σου είναι τόσο πολύτιμη που ένα ευχαριστώ δεν μπορεί να εκφράσει την ευγνωμοσύνη μου. Να είσαι πάντα καλά, πάντα δημιουργική και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη!

      Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Το ψηφιδωτό της ψυχής σας, έτσι όπως μας το παρουσιάζετε με τα ποιήματά σας, είναι πολύ όμορφο…

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Ευχαριστώ πολύ για το επαινετικό σου σχόλιο, φίλε Βαγγέλη! Με τιμά ιδιαίτερα!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Λόγια βγαλμένα απ΄την ψυχή ηχούν στο νου μας σαν ευχή….Υπέροχα τα ποιήματά σας!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Δεν εισαι μονο καλη επιστημων αλλα και καταπληκτικος ανθρωπος με μια ψυχη που ανθιζει συνεχεια και κατα συνεπεια δινει αριστουργηματα γιατι ειναι λογια ψυχης.Συγχαρητηρια απο μια φιλη που της ηρεμεις την ψυχη σε καποιες φουρτουνες.Με αγαπη και εκτιμηση σοφια Ταταριδου-Μυλωνα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου