Νύχτα, απόψε νύχτωσες λιγάκι πιο νωρίς.
Λες και ο ουρανός κατέβηκε λιγάκι πιο κοντά μου,
με μια δρασκελιά θαρρείς πως θα τον φτάσεις…
Είναι ο Θεός που μέρες τώρα προσπαθεί σαν κάτι να μου πει.
«Μην σε γελάσει ο κόσμος τούτος,
Πρόσεχε μικρή...
Μη μαγευτείς από τα μάτια του τα άδεια,
μήτε να χύσεις μια στάλα από το δάκρυ σου για δαύτα.
Θυμήσου μονάχα πως ο κόσμος τούτος, ένα σκληρό κουφάρι θα' ναι για ανθρώπους σαν και σένα.
Με μια καρδιά μεγάλη, μεταξένια
Και με ψυχή βαθιά»…

 

_

γράφει η Ελευθερία Σταματοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!