Ψυχή επί Πτυχίω

11.05.2019

στο μικρόφωνο τ’ όνομα

τα βήματα βαριά, βασανιστικά

σαν το μαρτύριο του Σίσυφου

πλησιάζω

το χέρι τρέμει

ο νους ταξιδεύει

σε χάη εκστατικά

η αίθουσα γεμίζει νερό

τα καθίσματα αδειάζουν

τρικυμία παλίρροια

μια στάλα συναίσθημα

στο πέτρινο μάγουλο

αφήνομαι στον σκοτεινό βυθό

στα φοιτητικά χρόνια

καθαρός σχεδόν

απο-στειρωμένος

όπως και τώρα

που οι θύμησες μοιάζουν

με υπολείμματα νεκρού αστέρα

η όραση οξύνεται

παντού ξεσκισμένα σώματα

ιδρωμένα σεντόνια

θλιμμένα απογεύματα

ένας σπαστός καφές

στο χέρι ένα εισιτήριο

χωρίς επιστροφή

για το τρένο της ευτυχίας

συναυλίες θέατρα

να βρούμε κάποιο νόημα

ηδονικές νύχτες

χείλη γεμάτα οινόπνευμα

βλέμμα θολό

ζαρτιέρες στα μηνίγγια

πυραμίδες από τσιγάρα

φίλοι να δίνουν ραντεβού

στα πλανεμένα τους μυαλά

λεωφορεία με ψυχές

σφηνωμένες σε τέσσερις τροχούς

ψάχνοντας την άκρη

ενός ξεθωριασμένου ορίζοντα

βόλτες στο σπίτι του Ήλιου

με την Ειρήνη τη Νίκη

τη Χαρά

τιμόνι τα όνειρα

χιλιόμετρα στο άπειρο

μάθαινες πιότερο ν’αγαπάς

απ’ το ν’αγαπιέσαι

il grand rifiuto

ξένος

χασίσια

φλέβες

ανάπηρες κονσέρβες

και μια ελπίδα

σε γυάλινο καρουζέλ

θυμίζοντας το αιώνιο γλωσσόφιλο

των ευχών και των σφαλμάτων

λέξεις

όλα λέξεις

κι όσες δεν αγκαλιάστηκαν

γίνανε νόθα τέκνα μας

ψάχνοντας μια αγκαλιά

κ’έναν πατέρα

 

_

γράφει ο Θεοφάνης Αθανασόπουλος

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου