Ψυχή τε και σώματι

Δημοσίευση: 6.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

homeless_child

Σήμερα έστρεψα το πρόσωπό μου
σ’ ό,τι αποτρόπαιο έχει γεράσει το κορμί σου
σ’ ό,τι άπληστο έχει τραφεί από σένα
σ’ ό,τι μεγαλόπνοο ρήμαξε τα όνειρά σου
σ’ ό,τι φιλόδοξο κατέστρεψε την ηρεμία σου
και σκωπτικά με υπομονή
μετέτρεψε τα δυο σου μάτια
σε θάλασσες λυγμών
και παγωμένους χειμώνες

Σήμερα ψυχή τε και σώματι
θέλησα να ζήσω μια δική σου μέρα
την ιστορία σου
να βρεθώ και εγώ κατάχαμα
να μάχομαι σιωπηλά για το βιός μου
για τη ζωή μου
μαζεμένος σε μια γωνιά
με ξεσκισμένα ρούχα
και βρώμικα κρύα χέρια
με ματωμένα πόδια
και φόβο παραχωμένο στα σωθικά μου
να παρακολουθώ τη φρίκη
κι αυτή η μέρα να’ ναι τόσο ίδια με την περασμένη
ίδια με όλες τις μέρες που έχουν μαζέψει χρόνια

 

Σήμερα ψυχή τε και σώματι
δεν κατάφερα στο ελάχιστο να ζήσω
μια μέρα μονάχα δική σου
στέκομαι μπροστά σου και είμαι μικρός
είμαι δειλός και άδειος
κι εσύ με κοιτάς με μάτια μεγάλα
ανοιχτά σ’ όλο το μέγεθός τους
και εκπέμπεις δύναμη, φωτιά
και κανείς δε μπορεί να φανταστεί
ούτε για μια πιθανή στιγμή
τη φρίκη που κρύβει αυτή η αντοχή σου

 

_

γράφει η Βασιλική Νικηφοράκη

 

(πηγή εικόνας)

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Mε συγκλονισε το ποίημά σας …. ίσως επειδη έχω κάνει παρόμοιες πολύ παρόμοιες σκέψεις ….. σας ευχαριστώ!!

    Απάντηση
  2. Ανωνυμος

    Εξαιρετικό!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Αλήθεια, είναι κάποιες σκέψεις που όλοι μας έπρεπε να κάνουμε. Όχι σκέψεις, συλλογισμούς καλύτερα..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου