Ωδή στην εφηβεία

2.04.2014

 

Χάραξε η μέρα, τι με περιμένει πάλι
είπα καθώς ξύπνησα στο μαύρο μου χάλι
γιατί χτες το βράδυ είχα αϋπνία
και ταξίδεψα μακριά να διώξω την ανία.
Τρέχω στον καθρέφτη, μαύρους κύκλους βλέπω,
βλέφαρα πρησμένα, τον εαυτό μου δεν αντέχω,
πρέπει να προλάβω να κρύψω τα σημάδια
που αφήνουν στην αθώα μου ψυχή τα βράδια.
"Γρήγορα, θ' αργήσεις" γνώριμες φωνές ακούω
που τρυπούν τ' αυτιά μου μα εγώ δεν υπακούω,
θέλω να βαδίσω με ρυθμό δικό μου
και κανέναν δεν θ' αφήσω δυνάστη στ' όνειρό μου.
Ξεκίνησε η λίστα με τις συμβουλές
που αρχίζουν να τεντώνουν του μυαλού μου τις χορδές,
ξέρω τι να προσέχω μα που να καταλάβουν,
πιστεύουν ότι έτσι το κακό μου θα προλάβουν.
Ουφ, τέλειωσαν επιτέλους !!! Ένα φιλί τους δίνω
και τρέχοντας με δύναμη την πόρτα πίσω κλείνω,
μαντεύω πως τα ρίχνουν όλα στην εφηβεία
μα αυτό που θέλω είναι να μου δίνουν σημασία.
Να νιώθουν τα σκιρτήματα που κάνει η καρδιά μου,
να συγχωρούν τα λάθη μου απ' τα παθήματά μου,
με ένα χάδι στοργικό να σβήνουν κάθε πόνο,
μ' ένα φιλί μεθυστικό να σταματούν το χρόνο
κάθε που πάνω μου ακουμπά και φέρνει εφιάλτες
και να τους νιώθω φίλους μου και όχι απλά προστάτες.
Ξέρω πως τους πληγώνω με τις αντιδράσεις μου
μα κι εγώ, όπως όλοι, περνάω τις φάσεις μου
κι αν λέω σκληρά λόγια μετανιώνω σε λίγο,
στην αγκαλιά τους τρέχω και τα δάκρυά μου πνίγω.
Μα όσο και να θέλω απ' τον εγωισμό μου
κρυφά να τα κρατήσω αυτά βρέχουν τον λαιμό μου
και σα ν' ανοίξαν οι ουρανοί και να ξέσπασε μπόρα
και τα δικά τους δάκρυα βλέπουν να τρέχουν τώρα
κι όλοι μαζί σα μια γροθιά και σφιχταγκαλιασμένοι
μετά απ' αυτό το ξέσπασμα νιώθουμε λυτρωμένοι.
Σηκώνω το κεφάλι, στα μάτια τους κοιτώ
και έχω την ανάγκη δύο λόγια να τους πω:
Μαμά και μπαμπά μη με καταπιέζετε,
ήσασταν στη θέση μου γι' αυτό μη με πιέζετε,
μαμά και μπαμπά όσο κι αν σας παιδεύω
να είστε πάντα σίγουροι ότι σας λατρεύω.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Κι εμείς σας λατρεύουμε πολύ!!!Δεν έχω λόγια να πω εδώ…η κατάθεση της ψυχής σας είναι συγκλονιστική Ntina Dart!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ntina Dard

      Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Ρουμελιώτη. Τα λόγια σας μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου