Ωδή στην εφηβεία

2.04.2014

 

Χάραξε η μέρα, τι με περιμένει πάλι
είπα καθώς ξύπνησα στο μαύρο μου χάλι
γιατί χτες το βράδυ είχα αϋπνία
και ταξίδεψα μακριά να διώξω την ανία.
Τρέχω στον καθρέφτη, μαύρους κύκλους βλέπω,
βλέφαρα πρησμένα, τον εαυτό μου δεν αντέχω,
πρέπει να προλάβω να κρύψω τα σημάδια
που αφήνουν στην αθώα μου ψυχή τα βράδια.
"Γρήγορα, θ' αργήσεις" γνώριμες φωνές ακούω
που τρυπούν τ' αυτιά μου μα εγώ δεν υπακούω,
θέλω να βαδίσω με ρυθμό δικό μου
και κανέναν δεν θ' αφήσω δυνάστη στ' όνειρό μου.
Ξεκίνησε η λίστα με τις συμβουλές
που αρχίζουν να τεντώνουν του μυαλού μου τις χορδές,
ξέρω τι να προσέχω μα που να καταλάβουν,
πιστεύουν ότι έτσι το κακό μου θα προλάβουν.
Ουφ, τέλειωσαν επιτέλους !!! Ένα φιλί τους δίνω
και τρέχοντας με δύναμη την πόρτα πίσω κλείνω,
μαντεύω πως τα ρίχνουν όλα στην εφηβεία
μα αυτό που θέλω είναι να μου δίνουν σημασία.
Να νιώθουν τα σκιρτήματα που κάνει η καρδιά μου,
να συγχωρούν τα λάθη μου απ' τα παθήματά μου,
με ένα χάδι στοργικό να σβήνουν κάθε πόνο,
μ' ένα φιλί μεθυστικό να σταματούν το χρόνο
κάθε που πάνω μου ακουμπά και φέρνει εφιάλτες
και να τους νιώθω φίλους μου και όχι απλά προστάτες.
Ξέρω πως τους πληγώνω με τις αντιδράσεις μου
μα κι εγώ, όπως όλοι, περνάω τις φάσεις μου
κι αν λέω σκληρά λόγια μετανιώνω σε λίγο,
στην αγκαλιά τους τρέχω και τα δάκρυά μου πνίγω.
Μα όσο και να θέλω απ' τον εγωισμό μου
κρυφά να τα κρατήσω αυτά βρέχουν τον λαιμό μου
και σα ν' ανοίξαν οι ουρανοί και να ξέσπασε μπόρα
και τα δικά τους δάκρυα βλέπουν να τρέχουν τώρα
κι όλοι μαζί σα μια γροθιά και σφιχταγκαλιασμένοι
μετά απ' αυτό το ξέσπασμα νιώθουμε λυτρωμένοι.
Σηκώνω το κεφάλι, στα μάτια τους κοιτώ
και έχω την ανάγκη δύο λόγια να τους πω:
Μαμά και μπαμπά μη με καταπιέζετε,
ήσασταν στη θέση μου γι' αυτό μη με πιέζετε,
μαμά και μπαμπά όσο κι αν σας παιδεύω
να είστε πάντα σίγουροι ότι σας λατρεύω.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Κι εμείς σας λατρεύουμε πολύ!!!Δεν έχω λόγια να πω εδώ…η κατάθεση της ψυχής σας είναι συγκλονιστική Ntina Dart!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ntina Dard

      Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Ρουμελιώτη. Τα λόγια σας μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου