Ωδή στην εφηβεία

Δημοσίευση: 2.04.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Χάραξε η μέρα, τι με περιμένει πάλι
είπα καθώς ξύπνησα στο μαύρο μου χάλι
γιατί χτες το βράδυ είχα αϋπνία
και ταξίδεψα μακριά να διώξω την ανία.
Τρέχω στον καθρέφτη, μαύρους κύκλους βλέπω,
βλέφαρα πρησμένα, τον εαυτό μου δεν αντέχω,
πρέπει να προλάβω να κρύψω τα σημάδια
που αφήνουν στην αθώα μου ψυχή τα βράδια.
"Γρήγορα, θ' αργήσεις" γνώριμες φωνές ακούω
που τρυπούν τ' αυτιά μου μα εγώ δεν υπακούω,
θέλω να βαδίσω με ρυθμό δικό μου
και κανέναν δεν θ' αφήσω δυνάστη στ' όνειρό μου.
Ξεκίνησε η λίστα με τις συμβουλές
που αρχίζουν να τεντώνουν του μυαλού μου τις χορδές,
ξέρω τι να προσέχω μα που να καταλάβουν,
πιστεύουν ότι έτσι το κακό μου θα προλάβουν.
Ουφ, τέλειωσαν επιτέλους !!! Ένα φιλί τους δίνω
και τρέχοντας με δύναμη την πόρτα πίσω κλείνω,
μαντεύω πως τα ρίχνουν όλα στην εφηβεία
μα αυτό που θέλω είναι να μου δίνουν σημασία.
Να νιώθουν τα σκιρτήματα που κάνει η καρδιά μου,
να συγχωρούν τα λάθη μου απ' τα παθήματά μου,
με ένα χάδι στοργικό να σβήνουν κάθε πόνο,
μ' ένα φιλί μεθυστικό να σταματούν το χρόνο
κάθε που πάνω μου ακουμπά και φέρνει εφιάλτες
και να τους νιώθω φίλους μου και όχι απλά προστάτες.
Ξέρω πως τους πληγώνω με τις αντιδράσεις μου
μα κι εγώ, όπως όλοι, περνάω τις φάσεις μου
κι αν λέω σκληρά λόγια μετανιώνω σε λίγο,
στην αγκαλιά τους τρέχω και τα δάκρυά μου πνίγω.
Μα όσο και να θέλω απ' τον εγωισμό μου
κρυφά να τα κρατήσω αυτά βρέχουν τον λαιμό μου
και σα ν' ανοίξαν οι ουρανοί και να ξέσπασε μπόρα
και τα δικά τους δάκρυα βλέπουν να τρέχουν τώρα
κι όλοι μαζί σα μια γροθιά και σφιχταγκαλιασμένοι
μετά απ' αυτό το ξέσπασμα νιώθουμε λυτρωμένοι.
Σηκώνω το κεφάλι, στα μάτια τους κοιτώ
και έχω την ανάγκη δύο λόγια να τους πω:
Μαμά και μπαμπά μη με καταπιέζετε,
ήσασταν στη θέση μου γι' αυτό μη με πιέζετε,
μαμά και μπαμπά όσο κι αν σας παιδεύω
να είστε πάντα σίγουροι ότι σας λατρεύω.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Έγινα κάτι

Έγινα κάτι

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την κούραση...

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ερωτικό

Ερωτικό

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα, από...

Η ζωή

Η ζωή

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Κι εμείς σας λατρεύουμε πολύ!!!Δεν έχω λόγια να πω εδώ…η κατάθεση της ψυχής σας είναι συγκλονιστική Ntina Dart!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ntina Dard

      Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Ρουμελιώτη. Τα λόγια σας μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου