Ωδή, της Σοφίας Σκλείδα

14.04.2016

Σαλπάρισαν τα όνειρά μας…
Δεν άντεξαν να στενάζουν σε μοναχικό καμβά
Διέσχισαν τα σύνορα της γης
Για να ζωγραφίσουν τη νιότη του κόσμου
Με ανεξίτηλες νοητικές πινελιές
Τα σύνορα απροσπέλαστα, αφύλακτα
Η κοινή ζώνη σε διαμαρτυρία
Η αγορά μειδιάζει στα αιτήματά μας
Και οι Νεαραί* πασχίζουν να σπάσουν τα όρια του χρόνου
Που ψηλαφίζει τις πληγές μας…

 

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

* Με τον όρο Νεαραί ή νέοι νόμοι εννοείται το τέταρτο και τελευταίο τμήμα του νομοθετικού έργου του Ιουστινιανού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σαλπάρισαν τα όνειρά μας…
    Δεν άντεξαν να στενάζουν σε μοναχικό καμβά……
    Αχ αυτά τα όνειρα… Αν είχαν φτερά θα ήταν πολύχρωμες πεταλούδες…αν είχαν φωνή θα τραγουδούσαν την αγάπη… Μα τους κόψαν τα φτερά και τα φίμωσαν οι απανταχού της γης ”ειδήμονες”…..
    ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ ΣΟΦΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΠΕΝΑΣ ΣΟΥ!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Αχ αυτά τα όνειρα που δεν χωρούν στους ουρανούς μας !!! Πόσο πια να τα μικρύνουμε και να στενέψουμε τούτους τους ουρανούς; Πολύ όμορφο το ποίημά σου Σοφία μου!!! Καλή σου μέρα!

    Απάντηση
  3. sofias70

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!Να είστε πάντα καλά!

    Απάντηση
  4. sofias70

    Σε ευχαριστώ από καρδιάς Σοφία μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου