όνειρα στην αποβάθρα

10.06.2015

Ρωγμές γεμάτο
του χειμώνα το κορμί
στάζει νιφάδες,
χιόνι πέτρινο
της Μέδουσας ηχώ,
σ’ άστεγο χιονάνθρωπο
με πρόσωπο χλωμό.

Αποκλεισμένη απογοήτευση
ψάχνει να βρει
μια χαραμάδα
να τρυπώσει στα τρένα.
Όνειρα πνιγμένα
στη νικοτίνη
παρατηρούν άοκνα βαγόνια
με θόρυβο να αναχωρούν.

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Δήμο, η ποίησή σου είναι πολύ δυνατή. Λίγα λόγια πάντα, αιχμηρά μαχαίρια. Κάθε λέξη σε αυτό το ποίημα όπως και σε πολλά άλλα που έχω διαβάσει δικά σου αποτελεί ολόκληρο κεφάλαιο στην ψυχή…

    Ξεχωρίζω προσωπικά την εικόνα με τις νιφάδες από το ταλαιπωρημένο κορμί του χειμώνα που τις πετρώνει ο ήχος της άσχημης Μέδουσας που κουβαλά την κατάρα….

    Αποτύπωση μιας απογοητευτικής εποχής με ανθρώπους παραιτημένους…που βλέπουν τη ζωή τους να προχωρά βιαστικά χωρίς όνειρα…

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Αποκλεισμένη απογοήτευση
    ψάχνει να βρει
    μια χαραμάδα
    να τρυπώσει στα τρένα.

    Αγαπητέ Δήμο Χλωπισιούδη το ποίημα σας είναι πραγματικά δυνατό,
    ιδιαίτερο, εξαιρετικό!! Το διάβασα τρεις φορές.

    Ένας άνθρωπος που χαράζει την ανυπαρξία του.
    Ένας άνθρωπός δίχως χρώμα, δίχως άρωμα…
    Ένας άνθρωπος που ξέχασε σε κάποια στάση το πρόσωπο του.
    Ένας άνθρωπος χυμένος στη γωνιά του δρόμου που ούτε να απογοητευθεί
    δεν είναι σε θέση όπως εσείς αναφέρατε.

    Καλή σας ημέρα!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πράγματι η δυνατή γραφή σας Δήμο είναι συνταρακτική.Και γεννά έντονους προβληματισμούς!!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Litsa Dimitropoulou

    Εγώ πάλι στάθηκα σε εκείνη τη χαραμάδα που μετουσιώνει όλο το ποίημα σε δράση και παραίνεση! Μια μόνο
    λέξη για να απογειώσει το “όλο”!!! Δωρικός λόγος!!!! Μπράβο Δήμο!!!

    Απάντηση
  5. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Όνειρα πνιγμένα
    στη νικοτίνη
    παρατηρούν άοκνα βαγόνια
    με θόρυβο να αναχωρούν”

    … κι εκείνα μένουν πίσω… προδομένα και παραιτημένα…
    Πολύ δυνατό, Δήμο μου!

    Απάντηση
  6. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

    Η ποίηση σου Δήμο θυμίζει βέλος που τινάζεται με ορμή από την τεντωμένη χορδή του τόξου. Οι δε εικόνες – συναισθήματα που δημιουργεί είναι πληγές στην ψυχή του αναγνώστη. Πληγές που έχουν ιαματικές ιδιότητες…

    Απάντηση
  7. Λία Ράμου

    Δήμο είναι πολύ ζωντανός ο χιονάνθρωπός σου . Τόσο ζωντανός που θέλω να τον παρηγορήσω. Τον σκέφτομαι λοιπόν να λέει στον εαυτό του:
    “έλα μην κλαις είναι όμορφο
    η μέρα σου να λιώνει
    μέσα σε ήχους της ζωής
    και ας είναι από χιόνι”

    Πολύ δυνατο….
    Καλό βράδυ
    Λία Ράμου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου