Όνειρο

21.03.2019

Του ονείρου οι μυρωδιές και φάλτσες αναμνήσεις

ήρθαν και τάραξαν του ύπνου τα σκοτάδια.

Κι είδα σημάδι τρομερό που ακόμα με στοιχειώνει,

πως ήμουνα καταμεσής στο πέλαγος μονάχος.

Βάρκας ο καπετάνιος κυματοτσακισμένης

με παγωμένα δάχτυλα τη ρότα να χαράζω.

Κι είδα να λάμπει η βροχή στον ουρανό πριν φέξει

κι ένα μαχαίρι τα σύννεφα σκίζει στα δυο.

Υποσχέσεις που κουράστηκαν πραγμάτωση να ψάχνουν

ξεχύνονται και με κυκλώνουν, πουλιά θαλασσινά.

Γονάτισα, το πρόσωπο στη γη να κρύψω,

γρίφο θανάτου πώς να τον αντικρίσω;

Κι όπως ανέτειλε ο ήλιος και φώτισε την πλάση

είδα σαν όραμα να μου γελούν ημιτελείς αγγέλοι.

Ξαφνιάστηκα, αναθάρρησα, σηκώθηκα ολόρθος

το θαύμα καλωσόρισα με ανοιχτές αγκάλες.

Κι εκείνοι μου επέτρεψαν να ξαναγεννηθώ

με της καρδιάς τ’ αμήχανο το καρδιοχτύπι.

Τότε η σιωπή που φώλιαζε δειλά στα στήθη

ήρθε και έγινε κραυγή, οδύνης φθόγγος.

Λέξεις και σκέψεις που κρυβόντουσαν μες στης ψυχής τα βάθη,

βρήκαν το θάρρος και ζητούν να μάθουν την αλήθεια.

Οι πρώτες σάλπιγγες ακούστηκαν κι ετοίμασαν το δρόμο

κι εκείνη σαν να πρόβαλλε από τον Κάτω Κόσμο.

Σαν Περσεφόνη, με ρόδα και γαρίφαλα στα μακριά μαλλιά της,

στη μέση στάθηκε και γύρω της άνθισε ο κόσμος όλος.

Κι εγώ στεκόμουν έκθαμβος από την ομορφιά της

κι από τα χείλη της τα ρόδινα κρεμόμουνα, μια λέξη να ακούσω.

Και πριν να βγω απ’ του ονείρου τα θολά νερά

την άκουσα, μου φάνηκε, να λέει, να μιλά.

«Αν την αλήθεια ψάχνεις στη ζωή να δεις, τα μάτια κλείσε,

κι αντί γι’ αυτά, τις πύλες της καρδιάς ν’ ανοίξεις.»

 

_

γράφει ο Τάσος Κυρτάσογλου

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου