Όπου φτωχός και η μοίρα του

16.11.2017

Καθημερινά προσεύχεται να πάει κοντά του. Όμως δεν του κάνει το χατίρι. Κουρασμένος σωματικά και ψυχικά είναι ένα βήμα πριν τα παρατήσει όλα. Απελπισία και απογοήτευση τον έχουν κυριεύσει. Έχασε το παιδί του σε νεαρή ηλικία από σοβαρή ασθένεια. Ποτέ όμως δεν έχασε την πίστη του.

Η γυναίκα του μόνιμα καθηλωμένη στο κρεβάτι. Η κόρη του εντελώς ξαφνικά απέκτησε ένα αυτοάνοσο νόσημα, που την ταλαιπωρεί αρκετά και άθελά της ταλαιπωρεί και αυτή τους δικούς της ανθρώπους.

Άλλο ένα παιδί στην οικογένεια, χωρίς κανένα ιατρικό πρόβλημα με την υγεία του, αλλά στην πραγματικότητα, πιο άρρωστο από όλους, ζώντας αυτήν την κατάσταση στο σπίτι τους. Δεν ξέρει πώς να βοηθήσει. Τον έχει πάρει εντελώς “από κάτω”. Είναι απλά  θεατής στο δικό τους οικογενειακό δράμα.

Ο έρμος πατέρας μεγάλος σε ηλικία κυκλοφορεί με ένα ποδήλατο “σα χαμένος”, κάνοντας πού και πού κανένα μεροκάματο, μήπως σώσει την κατάσταση. Όλα έχουν πέσει πάνω στις πλάτες του και εκείνος αντί να γυρεύει απαντήσεις στα αμέτρητα “γιατί”, περπατά ανάμεσά μας με το κεφάλι ψηλά και ζωγραφισμένο στα χείλη, το ελάχιστο χαμόγελο που του έχει απομείνει.


_

γράφει η Βάσω Καρλή

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου