Ό,τι αγαπώ

27.02.2020

Ταξίδι στο όνειρο.

Ένα ταξίδι μαγικό στο φεγγαρόφωτο.

Ένας ιδιότυπος περίπατος της φαντασίας

στις όχθες των επιθυμιών,

στους πόθους της ύπαρξής μας.

Μέσα απ’ τους ατέλειωτους δαιδάλους του νου

μέσα απ’ τα ατέρμονα μονοπάτια

μιας παράξενα εκκωφαντικής σιωπής.

 

Γιατί το όνειρο είναι

το εκχύλισμα της καρδιάς

η αμβροσία της ψυχής μας

το μεθυστικό τραγούδι των σειρήνων

που μας γοητεύει.

Η Κασταλία πηγή

της ίδιας της ύπαρξής μας.

 

Ταξίδι στο όνειρο.

Την πιο γλυκιά μας ουτοπία,

την μαγική ανάσα της κάθε μας στιγμής.

Που σμίγει με τρόπο μοναδικό

το εφικτό με το ανέφικτο,

που λυτρώνει και απογειώνει την καρδιά

που μπορεί και μας ταξιδεύει εκεί

που δεν εισχωρεί η λογική,

εκεί που μόνο η καρδιά μπορεί και φτάνει.

 

Ό,τι αγαπώ, κυλάει μέσα στο όνειρο

σαν εικασία ή σαν ουτοπία.

Ψάχνει την στιγμή της δικαίωσης,

την μαγική εκείνη στιγμή,

που θα ανοίξει τα φτερά του

για το πιο όμορφο ταξίδι,

φτερουγίζοντας στο τοπίο της αλήθειας

στο παράξενο τοπίο της ζωής.

 

Ό,τι αγαπώ

κάπου στον ορίζοντα ανατέλλει,

σαν ένα όνειρο που η ψυχή διακαώς επιθυμεί

και η καρδιά επιζητεί, προσδοκά

λαχταρά και θέλει.

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου