Επιλέξτε Page

Ό,τι αγαπώ

27.02.2020

Ταξίδι στο όνειρο.

Ένα ταξίδι μαγικό στο φεγγαρόφωτο.

Ένας ιδιότυπος περίπατος της φαντασίας

στις όχθες των επιθυμιών,

στους πόθους της ύπαρξής μας.

Μέσα απ’ τους ατέλειωτους δαιδάλους του νου

μέσα απ’ τα ατέρμονα μονοπάτια

μιας παράξενα εκκωφαντικής σιωπής.

 

Γιατί το όνειρο είναι

το εκχύλισμα της καρδιάς

η αμβροσία της ψυχής μας

το μεθυστικό τραγούδι των σειρήνων

που μας γοητεύει.

Η Κασταλία πηγή

της ίδιας της ύπαρξής μας.

 

Ταξίδι στο όνειρο.

Την πιο γλυκιά μας ουτοπία,

την μαγική ανάσα της κάθε μας στιγμής.

Που σμίγει με τρόπο μοναδικό

το εφικτό με το ανέφικτο,

που λυτρώνει και απογειώνει την καρδιά

που μπορεί και μας ταξιδεύει εκεί

που δεν εισχωρεί η λογική,

εκεί που μόνο η καρδιά μπορεί και φτάνει.

 

Ό,τι αγαπώ, κυλάει μέσα στο όνειρο

σαν εικασία ή σαν ουτοπία.

Ψάχνει την στιγμή της δικαίωσης,

την μαγική εκείνη στιγμή,

που θα ανοίξει τα φτερά του

για το πιο όμορφο ταξίδι,

φτερουγίζοντας στο τοπίο της αλήθειας

στο παράξενο τοπίο της ζωής.

 

Ό,τι αγαπώ

κάπου στον ορίζοντα ανατέλλει,

σαν ένα όνειρο που η ψυχή διακαώς επιθυμεί

και η καρδιά επιζητεί, προσδοκά

λαχταρά και θέλει.

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου