Ἦμαρ γενέθλιον

1.02.2018

Μάθαμε να πορευόμαστε στενά περιορισμένοι σε χρονικά ορόσημα μέλλοντος ή αορίστου, πρόδρομα τσακισμένες σελίδες ημερολογίων, αναδρομικές θύμησες σκονισμένων και ανενεργών επετείων, λησμονημένες ημέρες μνήμης, άνευρα, απονευρωμένα ιωβηλαία και κατατμήσεις του έτους σε τεταρτημόρια, δωδεκάδες, εβδομάδες και εικοσιτετράωρα. Συνηθίσαμε να εορτάζουμε ξέφρενα ή συνεσταλμένα -μα πάντα να εορτάζουμε- τυχαίες ημέρες τυχαίων ονομάτων άπαξ του ενιαυτού ή κομβικά ασήμαντες ευκαιρίες ανάσυρσης του εγώ μας από την ασημαντότητα επ’ αφορμή της βιολογικής έλευσής  μας στον κόσμο σαν να ήταν αυτό ένα επίτευγμα άφοβου και ακατάβλητου πολεμιστή ή μία ρηξικέλευθη πράξη κι ανατρεπτική που σήμανε την επαναοριοθέτηση αρχών και αξιών εκπεσουσών σε αχρησία. Αυτιστικά, αυτάρεσκα αξιώνουμε τη μία ημέρα δημοσιότητάς μας ανάμεσα στις 365 άλλες της ασημίας και στέφουμε εαυτούς βασιλείς πάνω σε χρυσοποίκιλτους θρόνους ξεσκονισμένους, πρόχειρα συντηρημένους, εξαίσια στολισμένους με ξέφτια και φτηνή υαλόμαζα, ειδική παραγγελία για την περίσταση. Είμαστε τώρα εμείς, και για όσο ακόμα θα μένει ενεργοποιημένος ο χρονοδιακόπτης, προτού να στραφεί αλλού ο προβολέας και η βεγγέρα έτσι άδοξα να σχολάσει, ο νοητός του κόσμου άξονας, ο ομφαλός της γης, οι δοτοί άρχοντες της ημέρας, οι αμέριμνοι συμποσιαστές του νέκταρος της σικέ επιτυχίας και της εκβιασμένης αγάπης των πιστών της εκάστοτε δημοφιλίας. Πίσω μας η σειρά με τα σβηστά, κρύα κεριά ολοένα και πληθαίνει και οι πεθαμένες ώρες μας καταβροχθίζονται από το αδηφάγο στόμα του παρελθόντος που κατά πόδας πίσω μας δρασκελώντας υπεξαιρεί κάθε ένα δευτερόλεπτο που γλιστράει από την ανοιχτή μας χούφτα. Εμείς ανυποψίαστοι και εφησυχασμένοι ναυαγοί μες στην τρικυμιώδη θάλασσα της θεμελιώδους άγνοιας πανηγυρίζουμε τα χρόνια που στοιβάζονται στο ξεσκισμένο μας δισάκι, γλεντάμε την αμείλικτη και αεικίνητη ροπή της κλεψύδρας και προσφέρουμε τα παρελθόντα αιματηρή βορά στην ευσεβή προσδοκία μέλλοντος ευοίωνου και τυχοδιωκτικού. Κυλάνε οι μέρες άπραγες, γκρίζες, φαύλες και τιποτένιες, ανώνυμες και ταπεινές, χωρίς την τιμή της μνημόνευσης, χωρίς το γέρας της αθανασίας, πλαίσιο άψυχο σε δρόμο ασθμαίνοντα ζωής φυτοζωούσας και αναζητούν όψιμη δικαίωση σε συγκυρίες τακτικές και προγραμματισμένες, τη μοίρα ετεροφώτων. Και όμως πέρα από τα ημερολόγια, έξω από τις καλένδες, κείται δειλή και άδηλη, κατακεκλιμένη στους βυθούς, λαμπρή, μεγαλειώδης, να επιζητάει την ανέλκυση η ημέρα σου της γέννησης της ηθικοπνευματικής, της αναβάπτισης και της ονοματοδοσίας –να λέγεσαι τώρα ο άνθρωπος της δράσης, της εκπλήρωσης, του λόγου ο ενσαρκωτής και ο πλάστης του ονείρου, ο τέκτονας του μέλλοντος και ο γλύπτης του ωραίου, εκείνος που δίνει βάρος στις στιγμές και νόημα στη ζήση` να γίνεις αυτός  που βάφει γαλάζιους ουρανούς, που με της ηδονής τον ίδρο δροσίζει και ανάβει το κορμί, φωτιά που βάζει στα δέοντα και ύλη δίνει στο όραμα του κόσμου του ιδεώδους. 
_


γράφει ο Σπύρος Ανδρουλάκης

 

 

Τυγχάνω φιλόλογος κατ' επάγγελμα, καθ' έξιν και κατά συρροήν, από καταγωγή Κρητικός εκ Χανίων, από φιλοδοξία όμως οικουμενικός...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αφιέρωμα στην Ζυράννα Ζατέλη

Αφιέρωμα στην Ζυράννα Ζατέλη

Αφιέρωμα στην Ζυράννα Ζατέλη (αναμένοντας το μυθιστόρημά της «Ορατή σαν Αόρατη» από τις εκδόσεις Καστανιώτη) (αναμένοντας το μυθιστόρημά της «Ορατή σαν Αόρατη» από τις εκδόσεις Καστανιώτη)- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Ζυράννα Ζατέλη (το «αληθινό της ψευδώνυμο»,...

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου