Έτσι, χωρίς πρόγραμμα

Έτσι, χωρίς πρόγραμμα

no_internet_b

Άνθρωπος των άκρων. Του πολύ, του πάρα πολύ. Ή του τίποτα. Αυτό είμαι, δυστυχώς, κι έχω πλήρη επίγνωση του κουσουριού μου. Γιατί, μη μου πείτε ότι δεν είναι κουσούρι να μου αρέσει, για παράδειγμα, η φουρτουνιασμένη θάλασσα με κάτι κύματα βουνό, που όμως εμένα μ’ αρέσουν σε σημείο να εμπνέομαι και να γράφω ένα κάτι.

Η ήσυχη, η γαλήνια, η ακύμαντη θάλασσα δεν μού λέει, πέρα από ένα απολαυστικό κολύμπι, απολύτως τίποτα. Θέλετε κι άλλο παράδειγμα του κουσουριού μου αυτού; Ευχαρίστως να σας το πω. Στην Αγάπη και κυρίως στον Έρωτα, ή η πλήρης παράδοση του άλλου κι η απόλυτη κατάκτηση, ή τίποτα.

Κοντολογίς και για να μη μακρηγορούμε -γιατί κι εδώ ακόμη φαίνεται η υπερβολή μου, στην ακατάσχετη φλυαρία, είμαι αυτό που λέει ο λαός άνθρωπος των άκρων -ή του ύψους, ή του βάθους. Και δεν πρόκειται για θέμα κουλτούρας και παιδείας. Ούτε για εσφαλμένη, ή μη, αντίληψη των πραγμάτων. Όχι. Πρόκειται για θέμα χαρακτήρα, κι αυτό δεν επιδέχεται διόρθωση. Είναι γραμμένο στο DNA μου και η επιστήμη δεν έχει, πιστεύω, ακόμη προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να επέμβει και να διορθώσει. Γεννήθηκα με το κουσούρι αυτό κι ότι το παραδέχομαι δεν το κάνει, βέβαια, λιγότερο ή περισσότερο αποδεκτό.

Μισώ το μέτριο. Εδώ, θα πρέπει να διευκρινίσω για όποιον ενδιαφέρεται για όσα γράφω και με αφορούν, ότι ομιλώ περισσότερο για συναισθήματα και προτιμήσεις. Δεν αντιμάχομαι, για παράδειγμα, τη μέτρια κοινωνία -της οποίας άλλωστε μέλος της είμαι κι εγώ, για να πει κανείς ότι είμαι Χρυσαυγίτισσα ή κουκουλοφόρος. Ούτε, όσον αφορά τον άλλο βασικό πυλώνα τη θρησκεία, να πω ότι είμαι καμιά θεούσα ή και άθεη. Πώς να σας το εξηγήσω αλλιώς, δεν ξέρω.

Δε συμβιβάζομαι με το μέτριο, αν και σαν μουσικός είμαι έτσι κι αλλιώς λάτρης του μέτρου, που μηδεμία σχέση έχει βέβαια με το μέτριο. Προς Θεού, καμία σχέση. Στη μουσική μέτρο σημαίνει αρμονία και ακολουθεί ορισμένους κανόνες απαράβατους. Η παραβατικότητα στον τομέα αυτόν σημαίνει παραφωνία. Σαφώς και ταιριάζει περισσότερο με την αρχαία ρήση «μέτρον άριστον». Επειδή, όμως, το κάθε τι στη ζωή αυτή έχει και τις εξαιρέσεις του, να πω και τούτο το παράδοξο.

Ενώ, ίσως κάποιος, σαν απόρροια των όσων ολίγων ανέφερα, να φανταζόταν ότι και σε ό,τι με αφορά, πως ακόμη και στις εποχές του χρόνου θα ‘μουν λάτρης των ακραίων φαινομένων -καύσωνας δηλαδή, ή 30ο θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Ε, αυτός ο κάποιος έχει λάθος φαντασία. Και τούτο γιατί -ποιος να το περίμενε, λατρεύω το Φθινόπωρο, μακράν. Λατρεύω τη βροχή, ακόμη και την καταιγίδα. Το τραγούδι της είναι έργο συμφωνικό. Άλλοτε Βαγκνερικό και βαρύ, άλλοτε πιο ήπιο, Μπετοβενικό. Με μαγεύει.

Και συνεχίζω με τη μελέτη του περίεργου εαυτού μου. Ας βρεθεί, παρακαλώ, κάποιος να μου εξηγήσει και θα του το χρωστάω. Πώς, ενώ λατρεύω το άρωμα του γιασεμιού και της γαζίας, δε μπορώ αυτό το ίδιο το άρωμα να το ανεχθώ κλεισμένο μέσα σε ένα πανάκριβο παριζιάνικο κομψό μπουκαλάκι; Με άλλα λόγια, δε μου αρέσει το τεχνητό και κατ’ επέκταση το δήθεν. Και βέβαια αυτό, κυρίως, σαν συμπεριφορά.

Κι απ’ αυτό, ορμώμενες οι σκέψεις μου, ρέουν ως ακολούθως. Φίλοι που λατρεύω, παρεξηγούν συχνά πυκνά συμπεριφορές μου. Κι ενώ δεν αντιβαίνουν τους κανόνες του savoir vivre, μοιάζουν να ‘ναι αντίθετες με το κατεστημένο. Για παράδειγμα, ένα like στα κείμενά μου στο φατσοβιβλίο είναι μεν μία πολύ ευγενική χειρονομία, αλλά αντ’  αυτού, θα προτιμούσα ένα σχόλιο, έστω κι αρνητικό, γιατί θα ξέρω ότι με διάβασε κάποιος και με έκρινε είτε θετικά, είτε αρνητικά.

Γράφεις διάφορα κείμενα και τυχαίνει, την ίδια στιγμή, να σου τ’ ανεβάσουν τα διάφορα blogς που τα έδωσες. Κι αρχίζουν τα likeς, και τα κτητικά «μου», που δε σημαίνουν τίποτα απολύτως, αφού είναι ανθρωπίνως αδύνατον να σε έχουν διαβάσει σε τόσο λίγο χρόνο. Τί σημαίνει το like σ’ αυτή τη περίπτωση, ας ήξερα. Έχω ένα χρόνο που γράφω στα blogs κι αυτήν την ευγένεια δεν την έχω καταλάβει, ειλικρινά. Προσωπικά θα μου άρεσε, και το κάνω, ν’ αρχίσω μια κουβέντα σαν να πιάνω το νήμα της από κει που τα’ άφησα την τελευταία φορά. Έστω κι αν η φορά αυτή ήταν πριν μέρες. Χωρίς τις καλημέρες και τις καλησπέρες δέκα φορές τη μέρα, όπως θα έκανα για τους μη εικονικούς μου φίλους. Το βρίσκω πιο οικείο, πιο ζεστό, το γουστάρω. Μα, οι φίλοι μου όχι. Και υποχρεώνομαι ν’ ακολουθώ κανόνες που με πνίγουν και δεν τους αντέχω. Θα μου πεις: ε, τότε μείνε απ΄ έξω και πάψε να μουρμουράς. Φοβάμαι ότι αυτό θα κάνω. Θα γλυτώσω, έτσι, από πολλές απογοητεύσεις.

Ειλικρινά, θαυμάζω όσους το τόλμησαν και παρέμειναν μόνον με τα κείμενά τους και καναδυό αληθινούς φίλους, που τους είναι πολύτιμοι. Στην τελική, αυτό είναι το πραγματικό κέρδος που αποκόμισαν.

Αλλά, επειδή μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται, αυτούς τους γενναίους τούς περιμένει η απογοήτευσή της παντελούς απουσίας σχολίων κι η υποψία πως τελικά μόνοι τους θα γράφουν και μόνοι τους θα διαβάζουν τα γραφτά της ψυχής τους.

Αμ, το άλλο με τους διαγωνισμούς των blogs, πώς το βλέπετε; Έχεις, ας πούμε, μια χιλιάδα φίλους και κάθε φορά που ενδιαφέρεσαι τους κινητοποιείς και η αρλουμπίτσα που ‘χεις γράψει βγαίνει πρώτη.

Να γινόταν, λέει, να υπήρχαν δυναμικοί μπροστάρηδες οραματιστές και ανάλογες Μπουμπουλίνες και να θέσπιζαν κανόνες υγιείς και δίκαιους. Πόσο πιο επωφελές θα ήταν το λατρεμένο μας facebook.

Κοίταξε τώρα, αγαπητέ αναγνώστη, πώς ξέφυγα από το θέμα μου.

Μα, μήπως και υπήρχε θέμα; Και γι’ αυτό, ακόμη και τον τίτλο στο κείμενό μου τούτο, τώρα θα τον δώσω. «Έτσι, χωρίς πρόγραμμα» θα το πω, όπως έλεγε η αείμνηστη δημοσιογράφος Μαρία Ρεζάν, στα πανέμορφα δικά της αξέχαστα κείμενα, με κείνη την παράξενη φωνή που ηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Βασίλειος Μαντικός

Γεννήθηκε ως άλλος φόρος «Ρωμαϊκός» -κι ανδρώθηκε- στο νησί του Ήλιου, μιαν αρχή της Ινδίκτου. Ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του. Σπούδασε και σπουδάχτηκε στη Μεγαλόνησο. Με θέα το Αιγαίο και παρέα μια ρακή σταμάτησε να ελπίζει, να φοβάται και πρωτοένιωσε τη «λεφτεριά» φερόμενος ως Πολιτικός Μηχανικός.

19 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Χείμαρρος ο λόγος σου !
    Έτσι ακριβώς όπως φαντάζομαι θα είναι και η ζωή σου και ο χαρακτήρας σου!
    Όσο για τα like που βγαίνουν στην οθόνη πριν καν εμφανιστεί…η ανάρτηση …ε… αυτό με ξεπερνάει κι εμένα… Πώς πρόλαβαν να διαβάσουν τη δημοσίευση… ? Απορίας άξιον… Μετά τα βιονικά αυτιά θα θεσπίσουμε και τα βιονικά μάτια!
    Έχεις την *καλημέρα* μου Λένα!

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Ευχαριστώ που το βλέπουμε το θέμα από την αστεία του πλευρά όμως και μια θλίψη δεν μπορώ να μη ΤΗ ΈΧΩ Ευχαριστώ Χρυσούλα,

    Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Μάθημα ανατομίας και το νυστέρι πηγαίνει όλο και πιο βαθιά στα ψυχικά κύταρα τα δικά σου αλλά και των αναγνωστών/ φίλων. Θέλει αρετή και τόλμη, Λένα, αλλά προς Θεού μη μας στερήσεις από τα δημιουργήματά σου. Αγάπησε όλους μας με τα ελατώματά μας όπως σε αγαπάμε και εμείς. «Ουδείς τέλειος …..». Τώρα που το καλοσκέφτομαι, η ανάλυση που κάνεις ίσως είναι και ένας τρόπος για να μην επαίρεσαι!

    Απάντηση
  4. Lena Mavroudi Mouliou

    όντως χρειάζονται κότσια για να πεις ορισμένες αλήθειες και το κάνεις από ενδιαφέρον και τρυφερότητα χιουμοριστική ΌΧΙ ΜΕ ΕΠΙΚΡΙΤΙΚΉ ΔΙΆΘΕΣΗ, ΜΑΚΡΙΆ ΑΠΌ ΜΈΝΑ ΑΥΤΆ. Αγαπημένη μου Μάρθα.

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Ειλικρινής και αυθόρμητος ο λόγος σου Λένα μου. Μου αρέσει που λες τα πράγματα με το όνομά τους, με τον δικό σου πάντα ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο. Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
  6. Lena Mavroudi Mouliou

    Ευχαριστώ Βάσω και κυρίως που κι΄εσύ μού αναγνωρίζεις την ΚΑΛΗ ΠΡΟΘΕΣΗ

    Απάντηση
  7. Ασημινα

    Δεν λες κατι που δεν ειναι πλεον ορατο σε ολους μας…..με ολα αυτα που συμβαινουν γυρω απο το FB..
    Θαυμασια η γραφη σου..και ομολογω πως και ο τιτλος μου αρεσε!!

    Απάντηση
  8. χριστινα Σουλελε

    Λενα τι εξομολογηση ηταν αυτη! Συμφωνω απολυτα σε ο,τι εγραψες και σε καταλαβαινω. Παθος, ειλικρεινια, σταρατα λογια, ντομπροσυνη. Και ναι… Το facebook μπορει να εχει τους νομους του αλλα κι εμεις ειμαστε εδω για να τους παραβιαζουμε. Καλο απογευμα!

    Απάντηση
  9. Lena Mavroudi Mouliou

    θΑ ΧΆΣΩ ΦΙΛΟΥΣ ΣΊΓΟΥΡΑ με τούτο το κείμενο.Αν το δουν όμως ψύχραιμα θα με δικαιώσουν

    Απάντηση
  10. Αθηνά Μαραβέγια

    Καλησπέρα, αγαπημένη Λένα!
    Πώς να πω πως διαφωνώ, όταν, διαβάζοντάς σε, είχα την αίσθηση πως το έχω γράψει εγώ!!!
    Κατά καιρούς έχω εκφράσει όσα χειμαρρώδη καταγράφεις!!!
    Και, πίστεψέ με, αν χάσεις κάποιους «φίλους», απλά, δεν είναι Φίλοι…
    Σε φιλώ και καλό βράδυ!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  11. Lena Mavroudi Mouliou

    Αθηνά μου χαίρομαι που μοιάζουν οι απόψεις μας γιατί ξερειςκαι πόσο σε εκτιμώ και πόσο σε αγαπάω Όλα να πάνε καλά

    Απάντηση
  12. sofia25164

    Δυνατός ο μονόλογος σου Λένα όπως ακριβώς σου ταιριάζει!!! Καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
  13. Lena Mavroudi Mouliou

    Όλες οι αλήθειες που ο καθένας μας κουβαλάει Σοφία ΜΟΥ ΕΊΝΑΙ ΔΥΝΑΤΈΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ

    Απάντηση
  14. Μάχη Τζουγανάκη

    Λένα όλα έχουνε μια πολύ συγκεκριμένη στάση. Εγώ δεν πατάω Like σε κανένα κείμενο αν δεν το διαβάσω. Κι έτσι η απουσια αυτού μεταφράζεται σε αδιαφορία απο πολλούς… θεωρώ όμως πολύ πιο αληθινό και πιο σοφό να δώσω τον κατάλληλο χρόνο ..εκείνο που θα αφιερώσω για να διαβάσω κάποια στιγμή το κομμάτι της ψυχής κάποιου με υπευθυνότητα και να πω οτι μου αρέσει ή όχι ακόμα και αν δεν αναρτήσω κάποιο σχόλιο. Η αλήθεια ακόμα και σε αυτό το ρημαδο Like βρίσκεται στον τρόπο με τον οποιο το χρησιμοποιεις. Το έχουμε πει πολλές φορές…με το μαχαίρι σκοτώνεις…με το νυστέρι θεραπεύεις…και έτσι είναι και η τεχνολογία. Καλή σου μέρα. Εγώ τη λέω. Όχι τυπικά. Μου αρέσει να καλημερίζω..να καλησπερίζω..να καληνυχτίζω όπως θα σου έκανα αν σε έβλεπα από κοντά. Να είσαι αληθινή Λένα όπως θες να είσαι. Αυτό μετρά.

    Απάντηση
  15. Lena Mavroudi Mouliou

    ΚΆΘ’ ΈΝΑΣ με τις απόψεις του και όλες σεβαστές.Εκείνο που θα συμφωνήσω μαζ΄σου είναι στο θέμα ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΟΡΑΤΉ ΔΙΑ ΓΥΜΝΟΎ ΟΦΘΑΛΜΟΎ’. ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΜΆΧΗ

    Απάντηση
  16. Στέλλα Κουρμούλη

    Χειμαρρώδης λόγος, ειλικρινής! Απολαυστικός! «Έργο συμφωνικό»! Πιστέψτε με, διαβάζουν πολλοί «τα γραφτά της ψυχής» σας, κι ας μην αφήνουν σχόλια. Ίσως και να κάνετε νέους φίλους με αυτό το κείμενο. Ευχαριστούμε που μοιράζεστε μαζί μας, καιρό τώρα, πολύτιμα κομμάτια της ψυχής σας, αγαπητή γενναία Λένα Μαυρουδή Μούλιου. (Το δήθεν δεν τ’ αντέχω ούτε εγώ!)

    Απάντηση
  17. Lena Mavroudi Mouliou

    γίνε λοιπόν φίλη μου Πολύ θα το’ θελα. Ευχαριστώ για τα ωραία λόγια…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος