Μια νύχτα αφέγγαρη

Μια νύχτα αφέγγαρη

night-lights_b 

Μια νύχτα αφέγγαρη
χυμένη σε μια αιμοσταγή σιωπή
φάνηκε ο έρωτας από ένα δρόμο
δίχως φώτα...
Δεν είχε στεφάνι στα μαλλιά
μήτε φτερά στους ώμους...
Μόνο δάκρυα τον στόλιζαν
ωσάν πολύτιμα πετράδια
που μου έβρεξαν τα χείλη...
Με γλύκα από τα πάθη των θνητών
και μέλι απ' του φεγγαριού τις ανεμώνες...
σαν δώρο τυλιχτό σε μεταξένιο τούλι...
Και εγώ σαν φιλόδοξη...
''άρια+αγνή''
του πρόσφερα τον Μίτο μου...
αυτό της Αριάδνης!

 

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Βασίλειος Μαντικός

Γεννήθηκε ως άλλος φόρος «Ρωμαϊκός» -κι ανδρώθηκε- στο νησί του Ήλιου, μιαν αρχή της Ινδίκτου. Ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του. Σπούδασε και σπουδάχτηκε στη Μεγαλόνησο. Με θέα το Αιγαίο και παρέα μια ρακή σταμάτησε να ελπίζει, να φοβάται και πρωτοένιωσε τη «λεφτεριά» φερόμενος ως Πολιτικός Μηχανικός.

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Πάρα πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Καλησπέρα σας . Σας ευχαριστώ θερμά !!!

      Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Υπέροχο ποίημα.Μπράβο σας!!!!

    Απάντηση
    • Βίκυ Δρακουλαράκου

      Σας ευχαριστώ θερμά !!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος