Περπατώντας στο δακτύλιο του Κρόνου

Περπατώντας στο δακτύλιο του Κρόνου

stairs

κδ΄ 

Βάλε το παλτό
ή φόρεσε την μάσκα
βγάλε το ρούχο από πάνω σου
ή
βγάλε τ’ ακουστικά
τίναξε τα μαλλιά
ράψε το ρούχο
ή κατέβα στις σκάλες
ή περπάτησε πέντε ώρες
κλάψε λίγο, καθάρισε τις σκόνες
το τζάμι
γύρνα να σε δω
γύρνα σ’ εκείνους
φέρε το γάλα κρύο, γεμάτο
ποτήρι
ή άνοιξε το μπουκάλι φάε μια ελιά δες το κύμα, ο βράχος
το θέατρο, ο Θεός, ο Αδάμ, το φίδι
Τίποτα περιττό.

 

λ'

Τις ορμές που δεν κατακράτησα, τις κυνήγησα με μαχαίρια, αργότερα τις φόρεσα κινέζικο καπέλο, τις μέρες εκείνες της μεγάλης νεροπο­ντής, τις μέρες με τον ήλιο φωτεινό μέχρι δακρύων, τις μέρες με τις ομίχλες και τις βροντοφωνές που κατέβαιναν με τόσο πάθος. Στ’ αλή­θεια πόσο σε κράτησα στην αγκαλιά μου. Θα μείνεις με μια εικόνα που δεν είναι δική μου μόνο ο ίσκιος μου όταν έμενα στις ανατολικές περι­φέρειες και τα αστικά πεδία. Τώρα μακριά απ’ όλα, φορώντας γάντια και με μια τσουκνίδα στις άκρες των δύο δακτύλων. Τη φορώ στο πέτο στο σακάκι το γαλάζιο και το μαντήλι το άσπρο στο τσεπάκι το δεξί και το αριστερό μένει άδειο και ερωτηματικό. Τί θα κάνουμε τα χέρια μας. Άσεμνα αντιάζουν τις λέξεις που με κόπο και όνειρα μάθαμε. Την ανάμνηση του δειλινού θα αντιπαραθέσω και για επιδόρπιο θα γευτώ το πρώτο χρώμα του ουράνιου τόξου.

 

κε΄ 

Δεν θέλω να μείνω με τις ευλογίες της απαντημένης ερώτησης
και της φιλολογίας την πίστη.
Την ανάταση της ζωής μυρίζομαι και με μπερδεύουν οι ήχοι.
Γυμνοί επαναστατούν και τον απαγορευμένο καρπό μασουλάνε.
Δεν θα μου κλείσεις τις κουρτίνες.
Οι Καρυάτιδες μου μίλησαν εχτές κουρασμένες
και με την ρόμπα ανοιχτή, λυπημένες και ανικανοποίητες.

 

 

ζ΄ 

Ευδιαθεσίες.
Φτάνει. Η ώρα τελείωσε.
Εκεί που πάμε ο ήλιος θυμίζει καφενείο, σχολείο, εκκλησία
σπίτι, φαγητό, ύπνο.
Όχι αστειεύτηκα. Αυτό έγινε χθες.

 

 

Τέσσερα  ποιήματα  από την εξαντλημένη συλλογή "ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ  ΣΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ
Ή ΟΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑ ΑΠΟ ΤΟ CITY" που  πρόκειται να επανεκδοθεί

 

_

γράφει η Μαρία Πανούτσου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Από τότε που με θυμάμαι, μουντζουρώνω τα χαρτιά. Η πένα μου το εισιτήριό μου για «όπου». Στο tovivlio.net ήρθα επισκέπτρια και έγινα οικοδέσποινα. Αυτό θα πει ευτυχισμένη συνεργασία! Κάνοντας επιμέλειες κειμένων, τρέφομαι από τις ψυχές των άλλων και από το μεγαλείο της δικής τους πένας, για να φορτίζω τη δική μου. Διηγήματα και ποιήματά μου υπάρχουν στις τέσσερις πολύ επιτυχημένες μας συλλογές: «Μια εικονα…1000 λέξεις» Α&Β τόμος, στις «Τρενογραφίες» και στις "Ιστορίες μπονσάι". Κείμενά μου επίσης "κρεμαστήκαν" στους μήνες του εξαιρετικού Καλλιτεχνικού ημερολογίου της σελίδας στα έτη 2015, 2016 και 2017. Πριν από ένα χρόνο, εκδόθηκε και η πρώτη προσωπική συλλογή διηγημάτων μου «23&1 σταθμοί», για να μου επιβεβαιώσει ότι τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αρκεί να τους φερόμαστε με αγάπη. Το μέλλον κρύβει καινούριους στόχους, νέες συλλογές και ένα μυθιστόρημα που όλο μου ξεγλιστρά και όλο επιστρέφει πιο σίγουρο…

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος