Σαΐτα

Σαΐτα

σε σκέφτομαι χωρίς αναπνοή/ χωρίς ενοχή/ χωρίς τίποτα/ θα ήθελα να σου πω/ να μη σου πω/ απλά να υπάρξω μαζί σου/ να φύγω από παντού/ να είμαι μόνο εδώ/ σε ένα εδώ χωρίς πολλά παρά μόνο εκείνα που θα λέμε και δε θα λέμε/ να ρουφάω τις στιγμές σαν το τσιγάρο μου/ τζούρα ευτυχίας και να ξεφυσάω πάνω στο πρόσωπό σου σαν ντίβα και σαν γατί παραδομένο/ σε σκέφτομαι χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος/ από εκείνους που λες και εξηγείς/ και ακούνε οι υπόλοιποι με στόμα ανοιχτό/ σε σκέφτομαι με όλους τους λάθος τρόπους και για όλους τους λάθος λόγους και μ΄ αρέσει/ θέλω στο πρώτο κάλεσμα της μέρας να σε καλέσω εδώ/ και να μη φύγεις ποτέ ξανά από εδώ/ ούτε να έρθεις/ μα να είσαι σαν να ήσουν πάντα/ σα να είχες έρθει από τότε/ από τότε που λογαριάζω πως ήσουν στο μυαλό μου/ από εκείνο το πάντα το ωραίο/ το νοσταλγικό / ναι/ σε σκέφτομαι με έναν ήχο διαφορετικό/ με έναν φθόγγο αλλαγμένο και με μια ανάσα βαθιά σαν αναστεναγμός και σαν στριγγλιά οργασμού/ και μ’ αρέσει/ κάποια στιγμή από αυτές που δεν αργούν πλέον πια θα έρθω/ και θα σε βρω σε εκείνο το σημείο/ που σε περιμένω/ που με περιμένεις/ και παρακαλώ το χρόνο να φανεί τίμιος/ να μας προστατέψει από τη φθορά που κρατά η αναμονή/ να αντέξω να αντέξεις/ να αντέξουμε/ μέσα σε προτάσεις που θα μας κρατάνε μαζί απατώντας τους κανόνες/ χωρίς γραμματική/ χωρίς σύνταξη/ ανορθόγραφα να υπάρχουμε σε στίχους ποιημάτων από εκείνα που δε θα διαβάσει κανείς άλλος/ γεμάτα από μουντζούρες/ σε σκέφτομαι έτσι χωρίς λογική και παράλογα σε διώχνω/ από το εδώ και το τώρα/ σε πάω μπρος και πίσω σε μια ερωτική συνεύρεση που ακόμα δεν έχει πραγματοποιηθεί/ με έναν ιδρώτα ίδιο/ με το ίδιο ανήσυχο σώμα/ γυμνό και εκτεθειμένο/ σε έναν έρωτα που όνομα δεν έχει και δεν ξέρω αν θα έχει ποτέ/ μα είναι που ήρθες/ με μια μορφή κεκαλυμμένη για να μη σε βρω εύκολα/ ήρθες σαν λάμψη από ένα φως που δεν είδαν πολλοί/ σαν αστραπή μέσα στη νύχτα από μια μακρινή βροχή/ ήρθες ο ίδιος βροχή/ ίσως αυτό να ζητώ περισσότερο/ να με ξεπλύνεις/ να με δροσίσεις/ να με βρέξεις/ να μου αγιάσεις το χώμα/ με μια αμαρτία αγιοποιημένη/ από εκείνες που λέμε πως ζήσαμε για λίγο/ για τόσο/ μα υπήρξαν αρκετές/σε σκέφτομαι μέσα στη νύχτα και σε απατώ / να σε φέρνω στη σκέψη να σε διώχνω στη ζωή / με ένα δικαίωμα που δεν μου έδωσε κανείς / έτσι ξεδιάντροπα να σου φέρομαι σκάρτα και εσύ να επιμένεις / μα δεν είμαι θαύμα/ δε γεννήθηκα θαύμα / και δεν υπάρχουν θαύματα / θέλω τόσες φορές να στο πω / κι άλλες τόσες να στο ψιθυρίσω στο στόμα / τόση αδικία και τόση δικαιοσύνη η σκέψη που σχεδόν με ενοχλεί  / σχεδόν με πεθαίνει / με φορά και με τρέφει μια συνείδηση πότε ελαφριά και πότε βαριά / πόσο βαρετό και πόσο δύσκολο να είμαι ένας τίμιος οργανισμός σε ένα άτιμο σύστημα / σε σκέφτομαι / να σου ακουμπώ ξαφνικά στις πληγές σου και να τους μιλάω / κι ύστερα με παρακαλετά να τους ζητάω να μου μιλήσουν / για να στις μαλακώσω με λόγια ζεστά / σιχαίνομαι να γίνομαι τόσο τρυφερή / όταν σταδιακά μας σκοτώνω / τι νόημα έχει / δε θα έχει ποτέ μια άκρη ετούτο το νήμα / κι όμως το κρατάω / και δεν το αφήνω / με τη μοναδική μου πίστη σε τούτο το διάολο / έρωτα το λένε / δεσμό / δεσμά / οτιδήποτε / δε βάζω τίτλους / οι σχέσεις δεν έχουνε τίτλους / τίτλους βάζουμε στα βιβλία και στις ταινίες / για να χωράνε τις περιλήψεις / να φέρνουν πελάτες / να θαυμάζει ο καθείς / μα εγώ θέλω μόνο το δικό σου θαυμασμό / να ακουμπά στο δικό μου το χέρι / ζεστή παλάμη ανοιχτή / να γαργαλά η ευτυχία / τη γραμμή που σε γράφει / να σου λέω τη μοίρα σου / κοιτάζοντας το δικό μου το χέρι / κι ύστερα ας έρθει ο καιρός / που θα κοπεί η γραμμή / θα πεθάνει το χέρι / θα μαυρίσει ο καιρός / κι ας γίνουμε τότε μουντζούρες σε βιβλία που δε διαβάστηκαν / ας μείνουμε σε κούτες παλαιού βιβλιοπωλείου / περιμένοντας κάποιο παζάρι που θα γίνουμε βιαστικές πωλήσεις σε ξένα χέρια / δε με πειράζει / ας πουληθούμε μετά / ας γίνουμε τότε φτηνοί/  σε σκέφτομαι και η νύχτα με πληγώνει / η νύχτα μού θυμώνει / η νύχτα με δείχνει με το χέρι / κι εγώ τρέμω / σε τούτο το δικαστήριο ποτέ δε θα αθωωθώ / ακόμα ένα βράδυ που αφήνω το σκοτάδι να φύγει / χωρίς να το κυνηγώ / ακόμα ένα βράδυ που πετάω το χαρτί μου λευκό στον αέρα / σαΐτα δίχως προορισμό / σα μπούμερανγκ θα γυρίσει σε μένα / λόγια που δε θα σου πω και απόψε…

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Από τότε που με θυμάμαι, μουντζουρώνω τα χαρτιά. Η πένα μου το εισιτήριό μου για «όπου». Στο tovivlio.net ήρθα επισκέπτρια και έγινα οικοδέσποινα. Αυτό θα πει ευτυχισμένη συνεργασία! Κάνοντας επιμέλειες κειμένων, τρέφομαι από τις ψυχές των άλλων και από το μεγαλείο της δικής τους πένας, για να φορτίζω τη δική μου. Διηγήματα και ποιήματά μου υπάρχουν στις τέσσερις πολύ επιτυχημένες μας συλλογές: «Μια εικονα…1000 λέξεις» Α&Β τόμος, στις «Τρενογραφίες» και στις "Ιστορίες μπονσάι". Κείμενά μου επίσης "κρεμαστήκαν" στους μήνες του εξαιρετικού Καλλιτεχνικού ημερολογίου της σελίδας στα έτη 2015, 2016 και 2017. Πριν από ένα χρόνο, εκδόθηκε και η πρώτη προσωπική συλλογή διηγημάτων μου «23&1 σταθμοί», για να μου επιβεβαιώσει ότι τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αρκεί να τους φερόμαστε με αγάπη. Το μέλλον κρύβει καινούριους στόχους, νέες συλλογές και ένα μυθιστόρημα που όλο μου ξεγλιστρά και όλο επιστρέφει πιο σίγουρο…

12 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Τι τέχνη να κατεργάζεαι το λόγο με τεχνικές που μοιάζουν να παίρνουν το σχήμα της αιώρας για να σε νανουρίσουν στην αγκαλιά της αγάπης που ζητά ανταπόκριση!Τι τέχνη να βιώνεις τα ψυχικά δρώμενα μέσα από τις αράδες με τις διαχωριστικές καθέτους που δεν χωρίζουν αλλά ενώνουν τα αντίθετα!
    Τι τέχνη να παίζεις με τις λέξεις που μοιάζουν με κορίνες του bowling , στημένες η μία δίπλα στην άλλη κι εσύ με μαεστρία να τις ρίχνεις στην ψυχή μας….
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ! ΜΠΡΑΒΟ!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ευχαριστώ πολύ για όλα τα όμορφα λόγια… Η ανωνυμία με δυσκολεύει… αυτή τη φορά. ΑΘηνά εσύ; Όπως και να έχει ευχαριστώ πολύ

      Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Θαυμάσιο!

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Μάχηηηηηηη το ωραιότερό σου κείμενο αναμφισβήτητα .Μπράβο σου. Αυτό μόνο σού λέω γιατί για να απομονώσω μια φράση ένα »κάτι» . δεν γίνεται Θα έπρεπε να αντιγράψω λέξη λέξη όλο το κείμενό σου.Να συμληρώσω με μια αίσθηση που μού δίνεις . Είναι σαν να έχεις καθυποτάξει τις λέξεις και σαν μαέστρος τις οδηγείς σε μια πρωτόγνωρη εκτέλεση ενός έργου που έχει ξαναπαιχτεί μεν αλλά που υπό την διεύθυνσή σου μοιάζει ολοκαινουργιο και αριστοτεχνικό.Ένα νέο έργο τελικά ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Λένα μου σε ευχαριστώ για τη ματιά σου και για τα όμορφα λόγια σου. Καλό απόγευμα

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Θα ήθελα να μπορούσα και να είχα πει όλα όσα σου έγραψε ο/η ανώνυμος…και να συμφωνήσω επίσης και με την Λένα ότι είναι το ωραιότερό σου κείμενο…Θα μου επιτρέψεις όμως να προσθέσω και κάτι ακόμη (αυτό που δεν σου αρέσει να σου γράφω) ευχαριστώ…! Ευχαριστώ που μ’ αγγίζεις, που παιδεύεις την σκέψη μου, που γεμίζεις τις αποσκευές μου!!!Να είσαι πάντα καλά!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σοφία μου σε ευχαριστώ πολύ. Μου δίνει χαρά που γεμίζω τέτοιες αποσκευές.. Καλό σου απόγευμα

      Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιωτη

    Αυθεντικό… μοναδικό… ξεχωριστό… δηλαδή εσύ φιλενάδα μου!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Καλή σου μέρα Μάχη και καλή εβδομάδα. Η κάθε σου φράση τόσο αρμονικά δεμένη με την άλλη και το αποτέλεσμα για ακόμη μια φορά εξαιρετικό!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος