Το τάμα

Το τάμα

church_sea_kostoglou_b

Οκτώ τ’ Αυγούστου ήτανε, το δυο χιλιάδες πέντε,

όταν θαρρώ πως έφτασα κι εγώ στο παρά πέντε.

 

Μπήκα λοιπόν για ψάρεμα στην όμορφή μας Κρήτη,

μα οι μοίρα μου ΄χε έκπληξη με την κακή μου τύχη.

 

Όλα ήταν υπέροχα, αν και το βοριαδάκι

ήθελε κάτι να μου πει στο ένα μου τ’  αυτάκι.

 

Προχώραγα προχώραγα και το ντορμπά μου φίσκα

διόλου δεν επρόσεξα το πόσο αυτός εφύσα.

 

Κύματα ήταν αρκετά, μα ‘γώ ‘μουν το αντράκι

και ξαφνικά η θάλασσα με γύρισε καπάκι.

 

Έχασα τον προορισμό κι αντί να βγω επάνω,

για τον βυθό εβάδιζα «Θεέ μου, θα πεθάνω».

 

Ταινία τότε φάνηκε στα μάτια μου η ζωή μου

και έδωσ’ ασυναίσθητα σε όλους την ευχή μου.

 

«Αυτό ήταν, τέλειωσε», είπα κι επροσευχήθην

κι αισθάνθηκά την τήν καρδιά να φεύγει απ’ τα στήθη.

 

Το ένα κύμα δυνατό με πέταξε στα βράχια

και μου ΄σκισε το πέδιλο, το ‘καμε δυο κομμάτια.

 

Το ένστικτό μου μ’ έκανε μια ώθηση να δώσω

να βγω στην επιφάνεια μήπως και τη γλυτώσω.

 

Δεύτερο κύμα δυνατό με ράπισε στην πλάτη

για μιας ήπια πολύ νερό κι η αίσθησις εχάθει.

 

Δεν ξέρω τι εγίνηκε και βρέθηκα στην άμμο

και με δυο καλό απλωτές το χρόνο μου δε χάνω.

 

Όταν εβγήκα στην στεριά είδα την Παναγιά,

την εκκλησιά που τάχτηκα τη μέρα την Αγία.

 

Έκτοτε, πάντα βρίσκομαι στη χάρη της πηγαίνω

κι ένα κεράκι, θα το δεις, βρίσκεται αναμμένο.

 

Δεν πάω μ’  αυτοκίνητο, μα ούτε με πουλάρι

περπατηχτή ετάχτηκα στην Αγιά της χάρη.

 

«Ευχαριστώ σε Παναγιά που δε μ’ εγκαταλείπεις

κι από τις παρακλήσεις μου εσύ ποτέ δε λείπεις».

 

Τη θάλασσα την αγαπώ κάλλια κι απ’ τη ζωή μου

κι αν είναι έτσι να χαθώ θα χαίρετ’ η Ψυχή μου.

 

(σημείωσή της δημιουργού: Στις 26 Ιουλίου 2015, για μια ακόμη χρονιά αξιώθηκα να εκπληρώσω το τάμα μου στη χάρη Της. Πριν χρόνια, στις 8 Αυγούστου το 2005, λίγο έλειψε να γίνω ένα με το γαλάζιο της θάλασσας και το γαλάζιο τ' ουρανού καθώς έκανα ψαροντούφεκο, το πιο όμορφο άθλημα κατά την ταπεινή μου γνώμη. Κάθε χρόνο που ανεβάζω αυτή τη δημοσίευση, ο νους μου γυρίζει στην περιπέτεια που έζησα στην Αψάνισσα. Στη Χρυσοσκαλίτισσα, στο ΝΔ άκρο των Χανίων της Κρήτης, το τάμα μου είναι ελάχιστος φόρος τιμής στην Παναγία μας)

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Βασίλειος Μαντικός

Γεννήθηκε ως άλλος φόρος «Ρωμαϊκός» -κι ανδρώθηκε- στο νησί του Ήλιου, μιαν αρχή της Ινδίκτου. Ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του. Σπούδασε και σπουδάχτηκε στη Μεγαλόνησο. Με θέα το Αιγαίο και παρέα μια ρακή σταμάτησε να ελπίζει, να φοβάται και πρωτοένιωσε τη «λεφτεριά» φερόμενος ως Πολιτικός Μηχανικός.

7 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Γραμμένο από ψυχής Χρυσούλα μου, μας μεταφέρει την αγωνία της περιπέτειας, ώσπου στο τέλος έρχεται η ανακούφιση και η προστασία από την Παναγία που βρίσκεται πάντα δίπλα μας.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ Βάσω μου,

      Πράγματι έρχονται στιγμές που χάνουμε τον κόσμο γύρω μας…
      Μακάρι να έχουμε έναν άγγελο δίπλα μας να μας απλώνει τα φτερά του προστατευτικά!

      ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!

      Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο το ποίημά σου Χρυσούλα μου. Ευτυχώς που σε έσωσε η Παναγία μας γιατί είσαι πολύ δημιουργική και μας δίνεις τόσο όμορφα λογοτεχνήματα!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Μεγάλη μου τιμή το σχόλιό σου , Μάρθα μου!

      Σε ευχαριστώ πολύ… Να είσαι πάντα καλά!
      Να σ’ έχει η Παναγιά μας στην προστασία της!

      ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Χρυσούλα μου αγαπημένη, ιδιαίτερο το πανέμορφο ποίημά σου γιατί κουβαλάει όλα σου τα συναισθήματα εκείνης της στιγμής μέχρι το «τάμα»!!! Την αγάπη μου σε όλους σας… ευχαριστούμε πολύ για την μοιρασιά!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Ψυχή μου ,

      Σε ευχαριστώ που είσαι τα μάτια μου στο γυάλινο αυτό κόσμο και πάντα με ενημερώνεις για τα πεπραγμένα…
      Τα συναισθήματα μιας στιγμής μπορεί να μην τα έχουμε ζήσει ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ….

      Σοφούλα μου, να είστε καλά!!!!!!!!

      Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΕΝΑ ΘΕΡΜΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στο Βασίλη το Μαντικό για την επιμέλεια του κειμένου…
    Να είσαι καλά , Βασίλη.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος