Κι έξω βρέχει!

Κι έξω βρέχει!

rain_window

Περασμένα μεσάνυχτα. Γέλια, χαχανητά.
Καπνός σε πνίγει, μα τα παράθυρα κλειστά.
Η νύχτα οπισθοχωρεί, έρχεται το πρωί.
Δακρύσαν τα παράθυρα, έπιασε δυνατή βροχή.

Ο κόσμος φεύγει, μένω να τον κοιτώ.
Φυγή που μοιάζει ανθρωποκυνηγητό.
Ομπρέλες ψάχνουνε, μπερδεύουν τα παλτό.
Εγώ; Μένω αδιάφορη κι όμως χαμογελώ.

Τα πόδια μου; Πεισμώσανε στο πάτωμα.
Μέσα μου; Τέτοιο αναστάτωμα!
Κατάφερα να ηρεμήσω κάποια στιγμή
και ν’ απολαύσω τη σιωπή.

Χαζεύω απ’ το παράθυρο.
Έξω η βροχή και τ’ άπειρο!

-

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Έτσι με τη βροχούλα (μπερεκέτι έλεγε η γιαγιά μου…) για τα καλωσορίσματα!!! Καλωσόρισες Μηλιά μου, είναι όμορφα που μεγαλώνει η παρέα, όσο όμορφα είναι και όταν ακούς και χαζεύεις τη βροχή από το τζάμι!!! Καλό βράδυ!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Εγώ ευχαριστώ Σοφία μου που με δεχτήκατε!!! Μου αρέσει πράγματι να τη βλέπω να χορεύει στο ρυθμό του ανέμου!!! Καλό σου βράδυ 🙂 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος