Ονειροπόλος

Ονειροπόλος

woman_sea

Θάλασσα σκοτεινή και μαύρα φύκια
στολίζουν τα μαλλιά της αγάπης,
κι ούτε μια στάλα φως
στα μάτια της.
Ω! Ευτυχία που χάθηκες,
σαν τα ρολόγια
που ξέχασαν
να μετρούν τον χρόνο
κι έμειναν νεκρά
στους άχρωμους τοίχους.
Όμως, στα βάθη του απείρου
αχνοφέγγει το φως,
σαν χειμωνιάτικο λουλούδι
που ψάχνει τον μελιχρό ήλιο.
Τα χέρια που σε κράτησαν,
αυτά σ’ ελευθέρωσαν.
Σε περιμένουν πάλι.

-

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ας είμαστε ονειροπόλοι Χριστόφορε…κι ας περιμένουμε την ευτυχία αυτή να την πιάσουμε και πάλι στα χέρια μας… Καλή σου μέρα

    Απάντηση
  2. sofia25164

    Αυτή τη χαμένη ευτυχία που αφήσαμε να χαθεί μέσα στο χρόνο… αυτήν που αχνοφέγγει σαν χειμωνιάτικο λουλούδι ψάχνουμε όλοι μας!!! Πολύ όμορφο Χριστόφορε!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος