Ο μουρμούρης

Ο μουρμούρης

man_thinking

Τι θα κάνω εγώ με τη μουρμούρα σου μου λες;
Κάνει κρύο πολύ, δεν αντέχεις να κρυώνεις.
Κάνει πολλή ζέστη, δεν την αντέχεις, ιδρώνεις.
Δεν κάνει τίποτα από τα δύο, δεν σου αρέσουν τα μεσοβέζικα πράγματα λες…
Που, τι σημαίνει αυτό;
Ούτε Καλοκαίρι ούτε Χειμώνας μα ούτε Άνοιξη και Φθινόπωρο!
Να γινόταν λέει να είχες πρόσβαση στον Ουράνιο Χώρο, να συναντούσες εκεί το Μεγάλο Αφεντικό και να Του ζητούσες να φτιάξει ειδικά για σένα μια Πέμπτη εποχή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα σου. Όχι για τίποτα άλλο, αλλά για να σε δω να εισπνέεις βαθιά τον αγέρα λέγοντας: Τι ωραία μέρα Θεέ μου η σημερινή! Τι όμορφη που είναι η Ζωή!
Ας την δω αυτή τη σκηνή και τότε θα πω ότι έκανα λάθος εκτίμηση για την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά σου. Θα πω ότι δεν είσαι ένας τζαναμπέτης γερομουρμούρης αλλά απλά ένα λίγο ανικανοποίητο άτομο. Όσο να ’ναι η μομφή αυτή δεν έχει και τόσο ειδικό βάρος, δεν ακούγεται τόσο δυσάρεστα. Θα πω ότι είσαι μόνος σου μία κατηγορία ανθρώπου και θα καυχιέμαι που σ’ έχω φίλο.
Η ιδιαιτερότητά σου δεν αφορά μόνο τις εποχές του Χρόνου βέβαια. Στα πάντα είσαι έτσι.
Έχεις ας πούμε πολλή δουλειά στο μαγαζί σου; Γκρινιάζεις ότι η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη. Κι εσύ τον αφέντη τον αγαπάς, δεν τον θέλεις μισοφαγωμένο κανιβαλιστικά.
Δεν έχεις δουλειά; “Πω πω και τι θα γίνει με τις δόσεις του δανείου μου και την απλήρωτη εφορία μου; Αχ άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους…” Αλήθεια, τι τους κάνει η κοινωνία τους άλλους; Και δεν είναι πια κοντά μας και ο Κωνσταντάρας που όσο να ’ναι κάτι θα ήξερε να μας πει…
Αν υπάρχει τώρα μια μέση κατάσταση, ούτε αυτή σου αρέσει. “Σε ποια κατηγορία τελικά ανήκει το μαγαζί μου για να ενημερώσω και εγώ ο έρμος τον λογιστή μου;” αναφωνείς θυμωμένα.
Είμαι περίεργη τι θα έκανες αν αναγκαζόσουν να το κλείσεις το μαγαζί σου για τους άλφα, τους βήτα ή γάμα και δέλτα λόγους. Και απαντάς: “Α, πολύ καλύτερα, θα γίνω υπάλληλος. Εγώ το μεροκάματο θα το παίρνω με όποιον καιρό χωρίς να έχω τον εφιάλτη της Εφορίας, ούτε το κυνηγητό του Αστίατρου που ό,τι και αν κάνω, όσα λεφτά και αν ξοδέψω για τον ευπρεπισμό του μαγαζιού μου αυτός πάντα κάτι βρίσκει και μου κοτσάρει κάτι μηνύσεις νααααα με το συμπάθιο! Καρδιακός κοντεύω να γίνω από το στρες και την αγωνία μου.”
Βρε που να σε πάρει. Για όλα έτοιμη την έχεις την απάντηση.
Αμ στον έρωτα; Εκεί να δεις τζαναμπετιά. Ναι μεν πεθαίνεις για την Αννούλα σου, αλλά δεν της λες ποτέ ότι την αγαπάς. Το “σ’ αγαπώ” δεν βγαίνει από τα χείλη σου θαρρείς και το ’χεις γρουσουζιά.
Τις προάλλες κόντεψες να χωρίσεις, με την Άννα να μού εξομολογείται ότι δεν αντέχει πια στην ιδέα ότι έπαψες να την αγαπάς. Πράγμα βέβαια τελείως κουφό, γιατί όλοι γνωρίζουμε τον μεγάλο νταλκά που σε κατέχει γι’ αυτήν.
Που πάλι τι σημαίνει; Ούτε πολλή αγάπη, μα ούτε και λίγη. Για μέτρια δεν το συζητώ γιατί εσύ για κάθε τι το μέτριο βγάζεις φλύκταινες.
Δεν είσαι κοντολογίς ούτε αυτό ούτε το άλλο ούτε το παράλλο. Και τότε σαν τι είσαι άνθρωπέ μου;
Παραδείγματος χάριν, το πολύ φαγητό το καυτηριάζεις. Το θεωρείς κοιλιοδουλεία.
Το λίγο φαγητό το απεχθάνεσαι, σου θυμίζει μέρες Κατοχικές, μέρες πολέμου.
Το κάπως ολίγον περισσότερο ούτε που να το ακούσεις γιατί είπαμε, τα ημίμετρα τα αηδιάζεις.
Μα τέλος πάντων, τι ποσότητα φαγητού σού αρέσει; Πες μου το με έναν κλασματικό ή δεκαδικό αριθμό. Δεν μπορεί. Ο καθένας μας έχει τον χαρακτηριστικό του βαθμό ευαρέσκειας ή δυσαρέσκειας για το κάθε τι που γεύεται.
Όχι ε;
Βρε λες να είσαι κανένας εξωγήινος που στον πλανήτη σου θα έχεις άλλα μέτρα και άλλα σταθμά; Για δες που δεν το είχα σκεφτεί. Να δεις που αυτό θα συμβαίνει… Αλλά και πάλι, τόσα χρόνια στον πλανήτη Γη δεν θα είχες προσαρμοστεί με τα γήινα δεδομένα; Λέω εγώ τώρα.
Είσαι φίλος μου και να, θλίβομαι να βλέπω ένα πλάσμα δυστυχισμένο στην ουσία. Γιατί ξέρουμε καλά τόσο εσύ όσο κι εγώ, ότι στη Δυστυχία δεν υπάρχουν διαβαθμίσεις, ούτε στην Ευτυχία είναι κάποιος δυστυχής, είναι ευτυχής. Κι εδώ που τα λέμε ούτε το εξωγήινος παίζει μωρέ. Λένε ότι οι εξωγήινοι ζουν ανάμεσά μας και δεν τους αναγνωρίζουμε σαν τέτοιους, ενώ εσύ μπαμ κάνεις για γήινος που να πάρει…
Τις προάλλες άκουσα τον Δήμαρχο να μιλάει με τον αστυνόμο του παραρτήματος Ασφαλείας της γειτονιάς μας και να σε χαρακτηρίζει αν κατάλαβα καλά σαν οστρακοειδές μαλάκιο ένα πράγμα και μα τω Θεώ ντράπηκα για τον συνειρμό ρε φίλε. Το να λέει ο Δήμαρχος μαλάκα τον καλύτερό σου φίλο δεν είναι και ότι το καλύτερο. Είναι;
Το ξέρω, δεν θυμώνεις ούτε πολύ ούτε λίγο μ’ αυτά που σου λέω. Ναι, μα ούτε και αδιαφορείς φαντάζομαι. Στον Θεό που πιστεύεις άνθρωπέ μου πες μου, ποιο συναίσθημα σού γεννήθηκε σαν με άκουσες να λέω ότι ο Δήμαρχος σε αποκάλεσε μαλάκα; Με ανώτερο βαθμό το 10, εσύ πόσο μέτρησες τον θυμό σου;
Τι;
Ούτε πάνω ούτε κάτω από το 10;
Τότε καλά το λέω ότι δεν υπάρχεις, ον υπαρκτό δεν είσαι αλλά αποκύημα μιας περίεργης φαντασίας μου. Είσαι είτε ένα υπερόν είτε ένα υποπροϊόν του ανθρωπίνου είδους!
Και σε έχω φίλο ε;
Δεν μπορεί να μην έχεις ακούσει την παροιμία του λαού: “Πες μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι”.
Ώχου Θεέ μου…
Αυτό πώς και δεν το είχα σκεφτεί μέχρι τώρα;

-

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

11 Σχόλια

  1. sofia25164

    Σκέτος μπελάς ο φίλος σου Λένα μου, ούτε κρύο ούτε ζέστη, ούτε μέτρια θερμοκρασία…και καλά με όλα τα άλλα, αλλά και με την αγάπη…; Παρόλα αυτά μου άρεσε η μίρλα του…εμπνευσμένος πολύ ο ρόλος της δημιουργικής φαντασίας σου, που από όσο σε ξέρω ουδεμία σχέση έχει με το δικό σου χαρακτήρα!!!!!!! Την καλημέρα μου και την αγάπη μου!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    Moυ δίνουν στα νεύρα Σοφία τα άτομα που με τίποτα με ΤΙΠΟΤΑ ομως δεν ευχαριστιούνται. Ας πούμε σήμερα έχουν το x πρόβλημα που τους κάνει να μουρμουράνε και την επομένη το πρόβλημα είναι λυμένο Δεν λένε τότε Δοξα σοι ο Θεός μα βρίσκουν ΑΛΛΟ πρόβλημα πρός λύση, Και πάει λέγοντας Μού μαυρίζουν τη ζωή αυτοί οι τύποι Μακριά μακριάάάά΄τους.
    Ευχαριστώ Σοφία. Καλό σου Π/Σ/Κ/

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Δεν τον πιάνεις πουθενά το φίλο μας. Περίεργος χαρακτήρας. Αλλά δε μπορεί όλο και κάτι καλό θα έχει κρυμμένο μέσα του. Τι να κάνουμε υπάρχουν και τέτοιου είδους τύποι. Ωραία η ιστορία σου, Λένα.

    Απάντηση
  4. Lena Mavroudi Mouliou

    Ακόμη και ένας εγκληματίας κρύβει κάτι καλό μέσα του …ΑΛΛΑ!!!…
    Ευχαριστώ Βάσω. Να’σαι καλά

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    Πες μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι!!!!!!!!!!!!!!
    Μα, Λενάκι μου, δεν έχεις ΚΑΜΙΑ σχέση με τούτον το φίλο σου!!!!!!!!!!!
    Και θα σου πω τη μαύρη μου αλήθεια: έχω ή είχα μια τέτοια φίλη… Και λέω «είχα», διότι έπαψα πια να επικοινωνώ ουσιαστικά μαζί της. Δεν άντεχα τη μίρλα της….
    ΝΑ είσαι καλά, Λένα μου, που πιάνεις μια απλή «ιδέα (;)» και της δίνεις σάρκα και οστά και με αρκετό χιούμορ, που τόσο σου λατρεύω!!!!!!!!!!!
    Φιλί κι ευχαριστώ σε!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Lena Mavroudi Mouliou

    Αθηνά μου δεν θα το πιστέψεις αλλά κι΄εγώ τα ίδια με μια μου φίλη Απομακρύνθηκα για αυτόν ακριβώς το λόγο. Και το άσχημο είναι ότι και την αγαπώ και την λυπάαμαι αλλά όσο έπαιζα το παιχνίδι της η κατάσταση της χειροτέρευε. Πρέπει να αγαπάμε λέει τον φίλο με τα ελαττώματά του Συμφωνοι Μα αν δείξεις ανεκτικότητα σε μια κατά τη γνώμη μου παθολογική κατάσταση είσαι συνυπεύθυνη για την μουρτζουφλίαση της.
    Είσαι καλά ;

    Απάντηση
  7. Χριστίνα Σουλελέ

    Μη σου τύχει φίλος μουρμούρης! Δεν υπάρχει χειρότερο. Όπως τον περιέγραψες Λένα, όλα του φταινε. Πάντα βρίσκει κάποιο λόγο να μουρμουράει. Τώρα με αυτό το «δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι», δε ισχύει πάντα. Το ότι υπάρχουν υπομονετικοί ανθρωποι δε σημαίνει οτι είναι και ίδιοι. Αλλά για την ψυχική τους υγεία οφείλουν να απομακρύνονται. Απολαυστικό και αυτό το κείμενο. Καληνύχτα!

    Απάντηση
  8. Lena Mavroudi Mouliou

    Ο μουρμούρης,άτομο καταθλιπτικό κατά βάση και όχι απαραίτητα κακό.Ίσως και να έχει μια δική του φιλοσοφία αντιμετώπισηςτης ζωής. Μα όσο και αν τον αγαπάς γιατί είναι φίλος σου, άνθρωπός σου, δεν αντέχεται που να τον πάρεις Του λείπει η χαρά της ζωής και αυτό το μεταδίδει. Και το κυριότερο δεν παίρνει κι’ από λόγια!!!Δεν επιδέχεται βελτίωσης…
    Ευχαριστώ Χριστίνα και καλό σου Σ/Κ/

    Απάντηση
  9. Ασημινα

    Μ»εναν τετοιο φιλο δυσκολη η φιλια
    Ομως πρεπει να του το λεμε…για να μπορεσει …ισως να δει το προβλημα του
    Παρ’ολαυτα..φοβερη η αποδοση!!
    Εξαιρετικη η γραφη σου!!!

    Απάντηση
  10. Lena Mavroudi Mouliou

    Ο τρελός παραδέχεται την τρέλα του; Ο πότης την εξάρτησή του; Ο χαρτοπαίχτης το πάθος του και ο ναρκωμανής τον θάνατο που έχει για συντροφιά;ΟΧΙ. Έτσι και ορισμένοι άνθρωποι το ελάττωμά τους ποτέ δεν θα το παραδεχτούν οπότε δεν μπορούμε να τους κάνουμε να αλλάξουν κυρία Ασημίνα μας

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος