Ο ξένος

Δημοσίευση: 1.08.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Τι είσαι εσύ;
Ρωτούσε επίμονα το κοκαλιάρικο σχεδόν άυλο είδωλο του σπασμένου μου καθρέφτη, έτοιμο να με πνίξει αν μιλιά γρήγορα δεν έβγαζα 
και μιαν απάντηση καλή δεν του έδινα.
Είμαι ένας καλλιτέχνης ελπίδων.
Άλλοτε πάλι κάποιος δαμαστής ονείρων.
Ω ναι, σίγουρα ένας ζωγράφος νεκρής φύσης, 
ένας δολοφόνος αθώων καρδιών, 
ένας ιππέας άνομων κορμιών.
Ένας εξουσιαστής συναισθημάτων επί γης…
Ίσως να ‘μαι πάλι ένας απλός αλήτης,
κλέφτης πονεμένων ψυχών. 
Ζητιάνος άγριας ηδονής. 
Ένας σωστός επαίτης μιας αγάπης ερωτικής…
Παίχτης σε μια ρουλέτα παθών, 
λήσταρχος ανόσιων, καλά φυλαγμένων μυστικών.
Τι είμαι;
Ένας αλαφροΐσκιωτος, ένα ξωτικό, 
ένα φάντασμα, σκιά του παλιού, χαμένου μου εαυτού.
Που μέσα σε τόσους ρόλους διφορούμενους, απαιτητικούς
ξέχασα και εγώ ο δύστυχος, φτωχός  ποιος τάχα να ‘μαι…
Μα αφού μια απάντηση ζητάς,
μάθε πώς του κόσμου τούτου ένας ξένος πάντοτε θα ‘μαι.

 

_

γράφει η Ελευθερία Σταματοπούλου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Πολύ ωραία γραφή..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου