13 λεπτά

1.08.2016

Θέλω να σε δω κατάματα χρόνε
να σου πω, πως είσαι πρόβλημα
και ειδικά όταν δεν σε απολαμβάνω.
Θέλω να σε δω κατάματα χρόνε
να σου πω, πως δεν μου ανήκεις
μα φοβάμαι μη σε χάσω,
λες και είσαι ολόδικός μου.
Πώς να σε γυρίσω πίσω
να μη με πονάς
να μη σε φοβάμαι
να μη μου πάρεις τίποτα και κανέναν.
Δε σε πιστεύω είσαι τόσο λίγος
Τρέχω και εγώ τρέχεις και εσύ
Άντε να δούμε που θα βγεί.
‘Ανθρωπε έχεις βαθειά μεσάνυχτα
γι’αυτό κοιμήσου πάλι
μην ασχολείσαι με το πώς θα τον σκοτώσεις,
θέλει σχέδιο οργανωμένο΄
πρώτα τα καταραμένα λεπτά
μετά την ατελείωτη ώρα.
Αν δεν τα καταφέρεις σκότωσε καμιά μύγα
που ενοχλεί το μεσημέρι και δεν μας αφήνει
να ευχαριστηθούμε την ώρα του ύπνου.
Αχ χρόνε πόσα σκαρώνεις ,
σε μισό και σ’αγαπώ παράλληλα,
μου παίρνεις και μου δίνεις ταυτόχρονα.

Όχι δεν θα σου πω άλλα
Δεν έχω άλλο χρόνο για χάσιμο
Είχα 13 λεπτά αρκετά για να σε βρίσω
και να σε υμνήσω.
Αρκετά.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Σοφία μου πολύ το ευχαριστήθηκα το ποίημά σου!!!Από τα καλύτερά σου θα έλεγα!!!Μπράβο σου πολύ δυνατό!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Άννα μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια

      Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, θίγει το πιο βασανιστικό θέμα της ζωής, το πέρασμα του χρόνου.!!!!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Σοφία μου πολύ δυνατό το ποίημα σου… μπράβο υπέροχο και το θέμα αλλά και η προσέγγισή σου!!!!!!! Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!!!!

    Απάντηση
  4. Nikitas Soulos

    13 ΜΟΝΟ ΛΕΠΤΑ ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΟ ΕΙΔΕΣ ΚΙ ΕΣΥ !

    Ο ΝΟΝΟΣ

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Σαρωτικός ο χρόνος, βιαστικός, αμετάπιστος….Κολλάει* όταν βρισκόμαστε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση και τρέχει σαν γρήγορο άτι όταν έχουμε δίπλα μας τη χαρά….Δεν προλαβαίνουμε να τον προλάβουμε κι έχει γίνει καπνός….
    Μπράβο σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου