13 λεπτά

1.08.2016

Θέλω να σε δω κατάματα χρόνε
να σου πω, πως είσαι πρόβλημα
και ειδικά όταν δεν σε απολαμβάνω.
Θέλω να σε δω κατάματα χρόνε
να σου πω, πως δεν μου ανήκεις
μα φοβάμαι μη σε χάσω,
λες και είσαι ολόδικός μου.
Πώς να σε γυρίσω πίσω
να μη με πονάς
να μη σε φοβάμαι
να μη μου πάρεις τίποτα και κανέναν.
Δε σε πιστεύω είσαι τόσο λίγος
Τρέχω και εγώ τρέχεις και εσύ
Άντε να δούμε που θα βγεί.
‘Ανθρωπε έχεις βαθειά μεσάνυχτα
γι’αυτό κοιμήσου πάλι
μην ασχολείσαι με το πώς θα τον σκοτώσεις,
θέλει σχέδιο οργανωμένο΄
πρώτα τα καταραμένα λεπτά
μετά την ατελείωτη ώρα.
Αν δεν τα καταφέρεις σκότωσε καμιά μύγα
που ενοχλεί το μεσημέρι και δεν μας αφήνει
να ευχαριστηθούμε την ώρα του ύπνου.
Αχ χρόνε πόσα σκαρώνεις ,
σε μισό και σ’αγαπώ παράλληλα,
μου παίρνεις και μου δίνεις ταυτόχρονα.

Όχι δεν θα σου πω άλλα
Δεν έχω άλλο χρόνο για χάσιμο
Είχα 13 λεπτά αρκετά για να σε βρίσω
και να σε υμνήσω.
Αρκετά.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Σοφία μου πολύ το ευχαριστήθηκα το ποίημά σου!!!Από τα καλύτερά σου θα έλεγα!!!Μπράβο σου πολύ δυνατό!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Άννα μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια

      Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο, θίγει το πιο βασανιστικό θέμα της ζωής, το πέρασμα του χρόνου.!!!!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Σοφία μου πολύ δυνατό το ποίημα σου… μπράβο υπέροχο και το θέμα αλλά και η προσέγγισή σου!!!!!!! Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!!!!!!

    Απάντηση
  4. Nikitas Soulos

    13 ΜΟΝΟ ΛΕΠΤΑ ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΟ ΕΙΔΕΣ ΚΙ ΕΣΥ !

    Ο ΝΟΝΟΣ

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Σαρωτικός ο χρόνος, βιαστικός, αμετάπιστος….Κολλάει* όταν βρισκόμαστε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση και τρέχει σαν γρήγορο άτι όταν έχουμε δίπλα μας τη χαρά….Δεν προλαβαίνουμε να τον προλάβουμε κι έχει γίνει καπνός….
    Μπράβο σας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου