17η Νοέμβρη

17.11.2017

Δεν μ' αρέσουν οι επέτειοι· δεν μ' αρέσει να θυμάμαι για όσο διαρκεί η σχολική εορτή, ο πανηγυρικός της ημέρας ή τα συνήθη τηλεοπτικά αφιερώματα κατ' επιταγήν της εθιμοτυπίας. Δεν μ' αρέσουν οι επέτειοι και ο τυποποιημένος αναμηρυκασμός έργων σπουδαίων από ανθρώπους ξεχωριστούς, αντισυμβατικούς και εξαίσιους με πλήρη συνείδηση του δέοντος και του δικαίου ενάντια στο αυθαίρετα καθορισμένο νόμιμον και τη σύνεση των νοικοκυραίων· και δεν μ' αρέσουν οι επέτειοι γιατί ανακυκλώνουν μηχανικά και ανέξοδα, στατικά, κοινότοπα και ανώφελα - μέχρι του βαθμού της ακύρωσης- γεγονότα και καταστάσεις αποδυναμώνοντας τελικά και αποχυμώνοντάς τα από την πεμπτουσία και το αληθινό νόημά τους.

Η 17η Νοέμβρη δεν μπορεί να είναι μία ημερομηνία κυκλωμένη στο επαναστατικό-αντικομφορμιστικό μας ημερολόγιο ανάμεσα σε Σάββατα σε μπουζουξίδικα, Κυριακές σε γήπεδα και ταβερνεία, Δευτέρες σε καφετέριες και επί καναπέδων. Κάθε μέρα οφείλει να είναι η 17η Νοέμβρη, έτσι ώστε στην αρχή να λέμε η 3η Οκτώβρη, η 9η Αυγούστου, η 28η Ιανουαρίου και στο τέλος να αδυνατούμε να ανακαλούμε ημερομηνίες, γιατί κάθε ημέρα από τις 365 του έτους θα σηματοδοτεί μία νέα επανάσταση, έναν νέο ξεσηκωμό, έναν ακόμα κρίκο στο αέναο αγώνα για πρόοδο, ευημερία, ελευθερία, δημοκρατία, ισότητα και αλληλεγγύη. Κάθε μέρα και νύχτα μας να είναι μία νέα επέτειος- περικαλλές μνημείο στις ηθικές και νοητικές δυνάμεις του ανθρώπου και μία ζωντανή υπενθύμιση ότι η σωματική και η ηθικοπνευματική απελευθέρωση και ο μετασχηματισμός της κοινωνίας μας σε οντότητα ελπίδας και αυτοδιάθεσης είναι όχι μόνο υποχρέωσή μας αλλά και στόχος απόλυτα εφικτός.


_


γράφει ο Σπύρος Ανδρουλάκης

 

 

Τυγχάνω φιλόλογος κατ' επάγγελμα, καθ' έξιν και κατά συρροήν, από καταγωγή Κρητικός εκ Χανίων, από φιλοδοξία όμως οικουμενικός...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάριαμ

    Χωρίς να ΄μαι ειδικός στις επετείους, μόνο τα γενέθλια του γιου μου θυμάμαι κι αυτά, μου φαίνεται, διότι έχω την ημερομηνία ως password, αλλά η επέτειος δεν θα έπρεπε να χει την βαρύτητα του «τύπου»; Κάτι που γίνεται ώστε να μας υπενθυμίζει εκείνη την στάση κι εκείνη σκέψη που συχνά ξεχνάμε μες το κάθε μέρα; Ώστε να μας επαναφέρει εκεί που πρέπει να είμαστε; Έστω και κατά καιρούς. Όταν η επέτειος γίνει άπλα συνήθεια, κοινωνικός, αναντίρρητος θεσμός, μια «γιορτή γενεθλίων» οπού μόνο ο αριθμός των ετών ενδιαφέρουν αντί για την ζωή μέσα σε αυτά τα χρονιά, μήπως το ‘χουμε χάσει λίγο το παιχνίδι; Εως και πολύ;

    Απάντηση
    • Σπύρος Ανδρουλάκης

      Το ζητούμενο, αγαπητή, είναι να οικειοποιηθούμε όχι την εκάστοτε ημερομηνία αλλά το αληθινό, γυμνωμένο από τους τύπους και τις μυθοπλασίες, περιεχόμενό της και να το καταστήσουμε πρότυπο συμπεριφοράς και τρόπο ζωής. Όταν αυτό επιτευχθεί – παρότι πρόκειται μάλλον για ουτοπία- τότε οι επέτειοι δεν θα μας είναι χρήσιμες ούτε και θα προσδίδεται ιδιαίτερο χρώμα ή ξεχωριστή έμφαση, γιατί η καθημερινότητά μας, η στάση και οι πρακτικές μας θα έχουν ενσωματώσει το πνεύμα και την ουσία τους, θα είναι απότοκα και ενσαρκωτές τους.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου