Στο γέρμα του καλοκαιριού
ανέτειλε η Άνοιξη.
Μπερδεύτηκαν οι εποχές
στου χρόνου το καλεντάρι
τα βήματά τους άλλαξαν
στου κύκλου τον χορό.
Κι ενώ τα διαβατάρικα πουλιά
κοίταζαν προς το Νότο
-σκληρός και αναπόδραστος τούτος ο νόμος-
χελιδονάκι αμάλαγο
το βλέμμα έστρεφε
προς την πλευρά του ήλιου
γυρεύοντας παρόμοια
 με  της μήτρας ζεστασιά.
Αγάπη βύζαινε
την ώρα που οι μοίρες του
απίθωναν στη χούφτα τη σφιχτή
τα εκλεκτά τους δώρα.
Μία πυξίδα και δυο φτερά
για ν’ ανιχνεύει αχόρταγα
τα μονοπάτια της καρδιάς
για ν’ ανεβαίνει αγόγγυστα
 ως τις κορφές τ’ ονείρου.
Στο γέρμα του καλοκαιριού
η ανατολή της άνοιξης.

 

_

γράφει η Χριστίνα Σουλελέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!