Επιλέξτε Page

Η βραχυλογική “σκόνη” του Γιώργου Λ. Οικονόμου

20.06.2017

Γ. Λ. Οικονόμου
Τύρφη
ISBN: 978-618-82171-4-0

Έχουμε γράψει και άλλες φορές ότι η ο ποιητής έχει την ευκαιρία να μεταχειριστεί τα πιο απλά υλικά που μπορούν να υπάρξουν: τους φθόγγους/λέξεις και τα συναισθήματα. Αυτά τα απλά υλικά που συνήθως χάνονται μέσα σε βαρύγδουπες εκφράσεις και βερμπαλισμούς, αναδεικνύει και η νέα ποιητική συλλογή του Γιώργου Οικονόμου, «ένα με τη σκόνη» (τύρφη, 2017)

Χαρακτηριστικό του ύφους του είναι η βραχυλογία. Στην ολιγόστιχη φόρμα υιοθετεί ένα αποφθεγματικό ύφος με βάση την καθημερινή γλώσσα. Και μέσα σε αυτή τη λιτότητα φόρμας και ύφους, ο Οικονόμου γοητεύει και συγκινεί. Φέρει στην επιφάνεια την παιδική ηλικία και μνήμες μιας εποχής αθωότητας, χωρίς όμως συναισθηματισμούς ή νοσταλγικούς ρομαντισμούς. Με τον ποιητικό του φακό αποτυπώνει στιγμιότυπα και αποκαλύπτει βαθιές σκέψεις.

Με επίκεντρο το ποιητικό εγώ (μία σκέψη) ο ποιητής ταξιδεύει στο χρόνο και τη μνήμη συναντώντας αγαπημένα πρόσωπα (μέσα στις λέξεις, όπως η Πηνελόπη, Άννα, η δίκη, πανοπλία από άμμο, μία συνηθισμένη μέρα). Διόλου τυχαία όλα τα ρήματα αναφέρονται σε παρελθοντική χρονική βαθμίδα συνήθως με εξακολουθητικό ποιον ενέργειας δίνοντας έμφαση και χρονικό βάθος με τη διάρκεια.

Κοινωνικές παραστάσεις (ένα σπίτι κουβαλάω, ένα σημάδι, επιμονή, ο διάδρομος, μόνος) διανθίζουν την αναζήτηση των αγαπημένων. Εικόνες φαινομενικά ανεπιτήδευτες ξεπηδούν αποτελεί τη λιτή έκφρασή του.

Στις πρωτότυπες μεταφορές και παρομοιώσεις του (τα ποιήματά μου, το καρφί, μόνος, ο μπαμπάς μου κι εγώ, έβλεπα, ξημερώνει) ξεχωρίζει το συναισθηματικό βάθος και η αγωνία της απώλειας (το όνειρο, γράμμα στον πατέρα, πανοπλία από άμμο, υπομονή, όλα τα παλιά μαζεύω, η ανάκριση) με την επίκληση της μνήμης του παρελθόντος, κατά το πρότυπο του "ιδιώματος της ιθαγένειας" (όπως η στρουθοκάμηλος, όπως οι κότες, ένα σπίτι κουβαλάω, ήμασταν πλούσιοι, σε αναγνωρίζω αδελφέ μου, το καρφί, σάλος).

Μία λεπτή ειρωνεία διανθίζει την έκφρασή του, η οποία ξεπηδά από το δίπολο του μνημονευόμενου παρελθόντος και του ποιητικού παρόντος και την απώλεια/απουσία. Συνεχείς αντιθέσεις (επιμονή, Αλί Αχμέτ, παράπονο, η αρρώστια, ο διάδρομος, στην Αμοργό, οι πληγές, το τρανζιστοράκι, όλα τα παλιά μαζεύω) ενισχύουν την ειρωνεία με την οποία ενδύει το παρελθόν (τραύμα παλιό, ο χαμένος).

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Μιλά για τον θάνατο και τον χωρισμό (τα ποιήματά μου, ίδιος ο πατέρας μου, η κρυψώνα), αλλά δεν παραλείπει να μιλήσει για την αγάπη και τον έρωτα (ωδή στο rock 100, επιμονή) για την ίδια την ποίηση (η σιωπή μας, ωδή στις παλιές κασέτες, Αλί Αχμέτ, σάλος, μάνα, ο χαμένος, για μία φανέλα, στην παραλία, δεν είναι ποιήματα αυτά).

Θα ξεχωρίσουμε όμως εκείνες τις ποιητικές συνθέσεις οι οποίες αναφέρονται σε στενούς χώρους (να προσέχεις) και φυλακές (ξημερώνει, μέσα στις λέξεις) ή σε κελιά (το τρανζιστοράκι) και σε ψυχιατρεία και νοσοκομεία (ο κύριος Χριστιανόπουλος, για ένα χάδι, βαμμένα νύχια) παραπέμποντας με υπονοούμενα σε ψυχικές νόσους ορισμένες φορές (όλο το βράδυ έσκαβα, ο διάδρομος, γράμμα στον πατέρα, παράπονο).

Η ποίησή του Οικονόμου είναι χαμηλόφωνη και εξομολογητικά ειλικρινής. Αν και ορισμένες φορές μοιάζει να υιοθετεί την ολιγόλεκτη φόρμα που καθιέρωσε ο Χριστιανόουλος, θα λέγαμε ότι ο Οικονόμου διαμόρφωσε ένα δικό του προσωπικό ύφος. Σε μία εποχή ανέξοδων ρητορειών και υπερβολικών αναλύσεων, αυτός απαντά με μικροσκοπικά ποιήματα γεμάτα συναίσθημα.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας που κυβέρνησε το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα μετά την Επανάσταση του 1821; Ποια ήταν η σχέση του με την Ελβετία πριν έρθει στην Ελλάδα και γιατί μνημονεύεται ακόμη σε αυτήν τη χώρα; Πώς αντιμετώπισε και πώς οργάνωσε το χάος...

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ Σταύρος Σταμπόγλης _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Η ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταμπόγλη, που φέρει τον τίτλο 'Ατελές Κολλάζ,' κυκλοφόρησε το 2020, από τις εκδόσεις Κουκκίδα.[1] Αρχικά, δύναται να επισημάνουμε πως, όπως και ο τίτλος της συλλογής, δηλοί,...

Διαβάστε κι αυτά

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ Σταύρος Σταμπόγλης _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Η ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταμπόγλη, που φέρει τον τίτλο 'Ατελές Κολλάζ,' κυκλοφόρησε το 2020, από τις εκδόσεις Κουκκίδα.[1] Αρχικά, δύναται να επισημάνουμε πως, όπως και ο τίτλος της συλλογής, δηλοί,...

Στο πάρκο με τις νεραντζιές, της Ιωάννας Αργυρού

Στο πάρκο με τις νεραντζιές, της Ιωάννας Αργυρού

Η Λίζα και ο Έκτορας είναι παιδιά χωρισμένων γονιών και βλέπουν τη ζωή τους ν’ ανατρέπεται όταν οι άνθρωποι που αγαπούν προχωράνε στη ζωή τους με νέους συντρόφους. Πώς θα αντιδράσουν; Πώς θα καταφέρουν να στηριχτούν στα δικά τους πόδια και ν’ ακολουθήσουν τα όνειρά...

Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή, της Ogawa Yoko

Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή, της Ogawa Yoko

  - γράφει η Μαρία Καζαντζή -   Δύο άνθρωποι από τελείως διαφορετικό υπόβαθρο και περιβάλλον αναπτύσσουν μεταξύ τους μια μοναδική φιλία, με συνδετικό τους κρίκο τα μαθηματικά. Ο ένας παράγοντας της εξίσωσης είναι ο εξηντάχρονος καθηγητής μαθηματικών, ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου