Select Page

Συντάκτης: Άννα Μάλαμα

Nosce te ipsum

Πολύπλοκη υπόθεση το χρέος Το όφελος Απέναντι στον εαυτό μας Στους εταίρους και τους έτερους Στην κοινωνική και διεθνή μας σύμπραξη Ενδοσκοπικά τελείται ο κατατεμαχισμός μας Τελετουργικά διαπράττεται η ενδοφλέβια χειρουργική επέμβαση των δεινοπαθούντων κυττάρων μας Για να ενισχυθεί η σωματική μας ζυγοστάθμιση και να αποφευχθεί η ψυχική μας άμβλωση Αιμάσσει από πληγές η ψυχή […] Nosce te ipsum: Γνώθι σ’ αυτόν ( Επιγραφή της προμετωπίδας του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς) _ γράφει η Σοφία...

Διαβάστε περισσότερα

Κλέφτης ονείρων

  Όνειρο! Μια λέξη που σε πολλούς προκαλεί ωραία συναισθήματα. Πολλές είναι οι φορές που ακούς από κάποιον να σου λέει «να κυνηγάς τα όνειρα σου». Τι γίνεται όμως όταν το όνειρο γίνεται ελπίδα και η ελπίδα καημός; Η κυρά Θεοδώρα από μικρή ονειρευόταν να κάνει τη δική της οικογένεια με πολλά παιδιά. Στα είκοσι οκτώ της χρόνια παντρεύτηκε τον κύριο Κοσμά. Φαίνονταν όλα τόσο ωραία στο γάμο τους! Όλοι τους ζήλευαν για το πόσο αγαπημένοι ήταν! Και οι δύο τους επιθυμούσαν να κάνουν ένα παιδί. Έκαναν αρκετές προσπάθειες για να κάνουν το δικό τους παιδί χωρίς όμως να...

Διαβάστε περισσότερα

Διάλογοι

– Τι έκανες σήμερα; – Τίποτα… – Πρέπει να πληρώσουμε το φροντιστήριο του μικρού. – Να περιμένουν, όπως περιμένω κι εγώ! – Δε θέλω να χρωστάω! – Ούτε κι εγώ, αλλά δεν έχω! Με την καθημερινή επανάληψη έσβησαν τα χαρακτηριστικά επικοινωνίας και διασώθηκαν μόνο τα τυπικά γνωρίσματα της έξωθεν καλής μαρτυρίας ακροβατούσης συμβίωσης. – Χρωστάμε  πολλά; – Τόσα όσα δικαιολογούν την αναπνοή μου. Στολίστηκε, φόρεσε ένα πουκάμισο που ο γιακάς έδειχνε πλέον τα σημάδια του χρόνου, έκρυψε τα μανίκια βαθιά στο σακάκι, έσιαξε το παρουσιαστικό του μπροστά στον καθρέφτη και ύστερα έγινε αόρατος μέσα στην πόλη.     –...

Διαβάστε περισσότερα

Άτιτλο

  Θόρυβος, θόρυβος κάθε μέρα την ίδια ώρα, ξυπνάω από τη φασαρία που κάνει αυτή η ρουφήχτρα των βρωμερών σκουπιδιών που μαζεύει στη γειτονιά. Στο διπλανό δωμάτιο του σπιτιού, ακούω τους πρωινούς ήχους του ξυπνήματος των αγωνιστών,  των τίμιων ανθρώπων.[…] Βασισμένο στη φράση από διήγημα του Χέμινγουεϊ «Πωλούνται βρεφικά παπούτσια, δε φορέθηκαν ποτέ»   _ γράφει ο Κώστας...

Διαβάστε περισσότερα

Άτιτλο

    Ο άνθρωπος είναι σαν ένα δέντρο. Η καλλιέργειά του εξαρτάται από το πώς θα του συμπεριφερθείς. Στην αρχή θα χρειάζεται βοήθεια. Τις βάσεις. Χώμα, νερό, φως κι αέρα.[…] _ γράφει η Σοφία...

Διαβάστε περισσότερα

Οργή

  Μέσα μου υπάρχει μια οργή. Αντιπαλεύει τη λογική και την εκσφενδονίζει. Αναμειγμένη στα σωθικά, στο οξύ δηλητήριο της χολής, θολώνει τη σκέψη στους νωτιαίους των μηνίγγων και σφίγγει τη γροθιά της εκδίκησης. Μια αχίλλειος μάνητα μέσα μου ευδοκιμεί σαν μανιασμένη θάλασσα. Θέλει να ξεχυθεί, να ουρλιάξει δυνατά, όπως μια μεθυσμένη μαινάδα, τα σύμπαντα να σκίσει, μήπως και αυτό που μέσα καραδοκεί, σαν ηφαίστειο ξεσπάσει και ξεδώσει.[…] _ γράφει ο Odysseus...

Διαβάστε περισσότερα

Μαρίνα

  Γοργόνα μου πού ήσουν τόσα χρόνια; Γιατί με άφησες να περιμένω; Μου ερχόσουν πού και πού στα όνειρα, στο βυθό της θάλασσας έψαχνα να σε βρω…   Ένα βράδυ βγήκες από τη σπηλιά σου και ήρθες σ’ εμένα, στο σκοτάδι την καρδιά μου έκλεψες με το χαμόγελό σου, την ψυχή μου φώτισες με ένα βλέμμα…[…] _ γράφει ο Κώστας Τζαβέλας...

Διαβάστε περισσότερα

Ζητείται χαμόγελο

    – Πού να βρεθεί ένα χαμόγελο; Πόσο κοστίζει άραγε, ένα χαμόγελο; (Η παράσταση αρχίζει. Κοστίζει, μάλλον, ακριβά!) – Για τα παιδάκια η είσοδος είναι δωρεάν. – Τα παιδάκια δεν εργάζονται. Γι’ αυτό είναι δωρεάν.[…] _ γράφει η Ελένη...

Διαβάστε περισσότερα

Φραγκολεβαντίνικα

-Τι συμβαίνει; Γιατί γελάς και μάλιστα κρυφά; -Εγώ; Γελώ εγώ; Βρε, ότι δε βλέπεις καλά είναι πολύ απλά γνωστόν, το ότι δεν ακούς κιόλας, δεν το ’ξερα. Δε μου λες; Νοείται γέλιο άηχο; Αυτό τότε ονομάζεται χαμόγελο, για να ξέρουμε και τι μολογάμε και να μην κακοποιούμε, μη βιάζουμε, μην κατακρεουργούμε την ήδη κατακρεουργημένη και βιασμένη, ελληνική γλώσσα! -Κοίταξε δικανικό που τον έβγαλε η συνάδελφος και φίλη μου απ’ όσο γνωρίζω. Γιατί, βρε συ, προσπαθείς να δικαιολογηθείς που γελάς; Κακό είναι το γέλιο; Ποιον, νομίζεις, ενοχλεί η ευφορία σου, με ύψιλον και φι, να εξηγούμαστε και μην πάει το...

Διαβάστε περισσότερα

Όμορφη ειδωλική αγάπη

  Φοβάμαι μια κατάρα…που μάλλον περιπλανιέται… Μην την αφήσεις να μας βρει Εν αρχή ην ο πόνος Θρηνώ στη σιωπή τους σειριακούς φόβους μου Τα δάκρυα έχουν γεύση όμοια με τη δική σου Γέλια στην άμμο κι η ονειρική μορφή σου Έπειτα τέσσερις τροχοί χάραξαν τη διαδρομή προς τη φυλακή μου την απομόνωσή μου. Δε θέλω πυρωμένα αντίο, ούτε αυταπάρνηση Η ζωή είναι ένα παραφυσικό ταξίδι πολλών εσωτερικών αιτίων και αιτιατών Ίσως με αυτογνωσία γνωριστούμε καλύτερα Ίσως η αυτογνωσία να δώσει ουσία στην αλήθεια μας. Δε μοιάζουν ερωτικά τα λόγια μου μέχρι τώρα μα θέλω τo μεγαλείο της σκοτεινής...

Διαβάστε περισσότερα

Ο κόσμος μου κι ο κόσμος σου…

  ΜΑΝΑ: «Κάθισε γιε μου, κάθισε εδώ κοντά, σιμά μου ν’ ακούσεις χτύπους δυνατούς, που κάνει η καρδιά μου. Χτυπά γιατί αγωνιά, τρέμει κι αναστοράται τον όμορφο τον κόσμο μου που χάνεται θυμάται. Θυμάται που ‘χε όνειρα για σένα  χίλια πλάσει πως θα ‘ναι όλα όμορφα για τα παιδιά στην πλάση. Θυμάται π’ αγωνίζονταν  ολημερίς της μέρας να φέρει το καθήκον της καθημερνά εις πέρας. Που γύριζε τον κόσμο αυτό πολλές δεκάδες κύκλους να μη χρωστάει τίποτε στους αδηφάγους σκύλους».[…] _ γράφει η Χρυσούλα...

Διαβάστε περισσότερα

Ο μίτος της Αριάδνης

  Σαν χείλη άγουρα που η γλύκα τους ξεφεύγει και μένει όνειρο στη σκέψη το φιλί, σαν τον κατάδικο που πoτέ δε διαφεύγει ψάχνει διέξοδο η έρμη η ψυχή. Γύρω η ζωή, ένας δρομέας που όλο τρέχει που πίσω δεν κάνει…κι ούτε πρόλαβε να δει. Μέδουσες φτιάχνει που ο νους δεν τις αντέχει, πετρώνουν τα όνειρα και τα λόγια πριν τα πει.[…] _ γράφει η Σοφία...

Διαβάστε περισσότερα

Flash Back

Ένα σύντομο σχόλιο για την αναζήτηση ταυτότητας Για την κριτική στο θέατρο και στην τέχνη Η κριτική είναι πολύτιμη αξία μόνο αν είναι αμερόληπτη. Όχι όταν προέρχεται από την παρέα των φίλων μας. Τότε και εμείς οι ίδιοι μπερδευόμαστε. Οι εχθροί μας δεν ασχολούνται με μας  και όταν ασχολούνται αυτό γίνεται με μη εποικοδομητικό τρόπο. Μετά έχουμε τους αδιάφορους και τέλος τους φίλους μας που είναι πάντα με τον καλό και συνήθως υπερβολικά καλό λόγο. Τότε τι κάνουμε; Πού βρίσκομαι, αλήθεια; Για μένα ήταν πάντα ένα ερώτημα αυτό και το ζητούμενο να βρω τη θέση μου στον σύγχρονο κόσμο....

Διαβάστε περισσότερα

Jekyll και Hyde

Αγαπητέ κ. Hyde, Δεν κρύβω πως με κάποια ανησυχία σου γράφω αυτό το γράμμα. Μετά από όλο το χρονικό διάστημα που γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον, έχω φτάσει πλέον στο σημείο να φοβάμαι τον παρορμητικό σου χαρακτήρα και τα βίαια ξεσπάσματά σου κι είναι αυτός ο λόγος που σου ταχυδρομώ αυτό το γράμμα και δε σου το δίνω αυτοπροσώπως. Τώρα συνειδητοποίησα το πόσο ανόητος υπήρξα. Η φιλία σου με κατέστρεψε. Με μεγάλο πόνο θυμάμαι τo ειδεχθές πλάσμα μέσα μου, που εσύ έφερες στην επιφάνεια. Μετακόμισα μακριά από το Λονδίνο, σε ένα μέρος όπου δε θα με βρεις ποτέ. Με...

Διαβάστε περισσότερα

Το πέτρινο σπίτι – Β’ μέρος

Διαβάστε το Α’ μέρος εδώ Γύρισε απορημένη και αγριεμένη προς το μέρος της Ιωάννας. «Ποια είσαι εσύ και πώς βρέθηκες εδώ;». Η Ιωάννα πρόσεξε πως το πρόσωπό της είχε πολλές πληγές. Το κατάλαβε και η γιαγιά πως την κοιτούσε κι έκρυψε με το μαντήλι της τις πληγές της. Η αλήθεια είναι πως η Ιωάννα φοβήθηκε πολύ και με όσο κουράγιο της είχε απομείνει, είπε: «Είμαι η Ιωάννα, του γιατρού η κόρη και το σπίτι μας είναι απέναντι από το δικό σας». «Α! εσύ είσαι η μικρή Ιωάννα. Έχω ακούσει για σένα και τους γονείς σου, μα δε μου είπαν...

Διαβάστε περισσότερα

Τα τρίχρονα της Ήρας

  Γνωρίζεις τη ζημιά πριν γίνει καλά καλά κι όμως πηγαίνεις με φορά μετωπική στη συμφορά. Συντρίμια μαζεύεις στα στερνά δεν έφταιγα εγώ, λες, βρε παιδιά το σύστημα, η κοινωνία, η σειρά.[…] _ γράφει η Λήδα...

Διαβάστε περισσότερα

Η έμπνευση απούσα

  Σας έτυχε ποτέ αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες γραφιάδες να αισθάνεστε τόσο μα τόσο γεμάτοι από ιδέες που να νομίσετε ότι θα γράψετε με μιας και απνευστί, τα βιβλία που ονειρευτήκατε και που δεν τα γράψατε εδώ και τόσα χρόνια; Και τι κάνετε; Παίρνετε τα καλά ξυσμένα μολύβια σας, κάθεστε μπροστά στις αγαπημένες λευκές σας κόλλες που εσάς αναμένουν για να πάρουν ζωή και κάνετε να αρχίσετε. Αυτό γίνεται χωρίς πρόγραμμα τις περισσότερες φορές. Μα ξαφνικά σαν να βγήκε το καλώδιο από την πρίζα όλες οι ιδέες σας έγιναν έπεα πτερόεντα και μην τις είδατε τις άστατες. Και μένεις...

Διαβάστε περισσότερα

Το πέτρινο σπίτι – Α’ μέρος

    Πριν λίγο καιρό μετακόμισε σε μια καινούρια σχετικά συνοικία μια οικογένεια, οι γονείς με ένα κοριτσάκι επτά ετών που την έλεγαν Ιωάννα. Είχαν αγοράσει ένα μεγάλο σπίτι με μια μεγάλη αυλή κι ένα πολύ μεγάλο κήπο. Ο κήπος ήταν γεμάτος από πολύχρωμα λουλούδια και δέντρα που στα κλαδιά τους λογής λογής πουλάκια τιτίβιζαν και κελαηδούσαν αδιάκοπα. Στον δρόμο αυτόν όλα τα σπίτια ήταν καινούρια εκτός από ένα παλιό πέτρινο που ήταν μάλιστα απέναντι από το σπίτι της μικρής Ιωάννας. Πίσω από το σπίτι αυτό υπήρχε ένας μεγάλος λόφος με κατακόρυφες πλαγιές και μεγάλα βράχια που δεν μπορούσες...

Διαβάστε περισσότερα

Ρυτίδες

  Κάθε μέρα Συνδιαλέγονται μαζί μου Μπήκαν για πάντα στη ζωή μου Ανηλεώς ταράζουν τα πρωινά μου Χαράζουνε αυλάκια Χτυπούνε καμπανάκια Βαραίνουνε το νου και την καρδιά Με θύμησες για λάθη μου πολλά Κυρίως όμως είναι αφορμή Να πιάσω τη ζωή από την αρχή Τολμώντας όσα απέφευγα παλιά Ανήκω στης ατολμίας τη...

Διαβάστε περισσότερα

Περηφάνεια

    Άλλαζα με το νου τις εικόνες. Έβαλα μια αχτίδα να χρυσίζει στα μαλλιά έναν μεγάλο δρόμο που έχει μονάχα ορίζοντα  σε μάτια αγαπημένα. Έβαλα τα χρώματα της αρεσκείας μου στα ξερά φύλλα και ένα ποτάμι να κόβει στα δυο το σώμα.[…] _ γράφει η Κωνσταντίνα...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Κούρος του Απόλλωνα

  Ο Θεμιστοκλής άνοιξε το βήμα του να προλάβει το τσούρμο τους τουρίστες που ανέβαιναν σχεδόν τρέχοντας τα σκαλοπάτια του αρχαίου λατομείου. Πίσω του ακολουθούσε ασθμαίνοντας η Αριστέα. Κρατούσε το σακίδιο με τα πράγματά τους και με το άλλο χέρι πάλευε να συγκρατήσει το καπέλο να μην της φύγει απ’ το κεφάλι, έτσι όπως φυσούσε στο ύψωμα. Ο Σεπτέμβρης είχε μπει για τα καλά, αλλά η ζέστη βαστούσε ακόμη. Μετά από κάμποσα σκαλοπάτια ο κόσμος στάθηκε σ’ ένα ίσιωμα να δει τον αρχαίο Κούρο. Μαζεύτηκαν ένα γύρω εκεί κοντά και ο ξεναγός περίμενε μέχρι να πλησιάσουν και οι τελευταίοι....

Διαβάστε περισσότερα

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος