Select Page

Συντάκτης: Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

2071 (Μέρος 4ο)

Η πόρτα άνοιξε και ο Τζακ έμεινε αποσβολωμένος όταν είδε το πρόσωπο του Τζον να τον σημαδεύει με ένα όπλο. “Εσύ; Μα πώς;” είπε ο Τζακ, έχοντας χάσει τα λόγια του. Ήταν το τελευταίο άτομο που περίμενε να δει. “Καλησπέρα Τζακ”, είπε με ένα σατανικό χαμόγελο και οι υπόλοιποι άντρες άρχισαν να τους περικυκλώνουν, μέσα στο δωμάτιο, σημαδεύοντάς τους. “Θα περίμενα να δω τη Σάρα, μα όχι εσένα Τζον.” “Θα έπρεπε να περιμένεις τα πάντα στη ζωή σου, Τζακ.” “Τι εννοείς;” ρώτησε γεμάτος αγωνία ο Τζακ. “Ηρέμησε και θα τα μάθεις όλα. Πρώτα όμως πρέπει να περιποιηθώ τον γέρο.”...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Γιώργος Γιώτσας συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Έντεκα ιστορίες φαντασίας και τρόμου βρίσκονται «κάτω από το κρεβάτι»! Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τη γραφή;  Όταν ήμουν 10-11 χρονών, είχα γράψει σε ένα μπλε σχολικό τετράδιο μια ανολοκλήρωτη πειρατική ιστορία με τίτλο “Το Φεγγάρι, η Θάλασσα και το Παραμύθι” όπου κάθε βράδυ το φεγγάρι πλησίαζε την επιφάνεια της θάλασσας και της διηγείτο ένα παραμύθι για πειρατές και χαμένους θησαυρούς… Θυμάμαι πόσο περήφανα το ανακοίνωσα ξαφνικά -ότι το έγραψα- στους γονείς και κάποιους οικογενειακούς φίλους σε ένα τραπέζι σπίτι μας, και πως μετά από παρότρυνση της ομήγυρης, το διάβασα -χωρίς να με διακόψει κανείς μέχρι το...

Διαβάστε περισσότερα

Η Άντζελα Κυριακοπούλου συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Κάθε της ποίημα είναι ένα ταξίδι σε γνωστά και άγνωστα μονοπάτια της ζωής!   Σας επέλεξε η γραφή ή την επιλέξατε; Θεωρώ πως με επέλεξε. Συναντηθήκαμε όταν ήμουν πολύ μικρή και από τότε είναι συνοδοιπόρος της ζωής μου. Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση; Έμπνευση σημαίνει η εικόνα ή η σκέψη που περνάει από το μυαλό και το μολύβι παίρνει φωτιά. Γράφω γενικά πολύ αυθόρμητα και με λέξεις βγαλμένες μέσα από την καρδιά μου. Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας επηρεάζει τη γραφή σας; Η αναβλητικότητα, γι’ αυτό άργησα να πραγματοποιήσω προσωπική, πρώτη έκδοση. Ήθελα όλα να είναι τέλεια και όπως...

Διαβάστε περισσότερα

Τα σακιά, της Ιωάννας Καρυστιάνη

Από τις πιο αξιόλογες αλλά και γνήσιες κατόχους του τίτλου “Γυναίκα λογοτέχνις”, η Ιωάννα Καρυστιάνη ανήκει στις περιπτώσεις των συγγραφέων που ή θα λατρέψεις τον κόσμο τον οποίο έχουν πλάσει ή θα τον μισήσεις θανάσιμα και θα αρνηθείς κατηγορηματικά να χτυπήσεις άλλη φορά την πόρτα του για μια νέα εξερεύνηση. Δεν κατηγορώ φυσικά αυτή την κατηγορία αναγνωστών, καθώς σίγουρα δεν μπορούν όλα τα βιβλία να αρέσουν σε όλους, αναμφίβολα όμως αξίζει να δώσει κάποιος μια ευκαιρία σε αυτή τη γυναίκα να του αποκαλυφθεί μέσα από τα βιβλία σας καθώς, αν όχι με όλα, έστω με ένα θα ταυτιστεί σίγουρα....

Διαβάστε περισσότερα

2071 (Μέρος 3ο)

Ο Νικ όλο και απομακρυνόταν και το μυαλό του Τζακ προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο για να ξεφύγει από τη Σάρα. Η κατάλληλη ευκαιρία δεν είχε έρθει ακόμα, αλλά σκεφτόταν ότι έπρεπε να φύγει πριν τελειώσουν το φαγητό τους. Το γεύμα της Σάρα ολοκληρώνονταν και οι σφυγμοί του Τζακ άρχισαν να ανεβαίνουν. O χρόνος άρχισε να ρέει πιο αργά για τον ίδιο. Ένιωθε ότι η ευκαιρία χανόταν μέσα από τα χέρια του. Τότε του ήρθε η ιδέα της διαφυγής του. Χωρίς να χάσει χρόνο άρπαξε το ποτήρι με το νερό και έριξε με τρόπο το μισό πάνω της. Η...

Διαβάστε περισσότερα

Η Νίκη Κούκου συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Με συνοδοιπόρο την αγάπη και την ελπίδα ξεκινάει το ταξίδι της στον κόσμο της λογοτεχνίας. Πώς ξεκινήσατε να γράφετε; Ξεκίνησα να γράφω χωρίς να περιμένω… Δεν πίστευα ότι θα ολοκληρώσω το βιβλίο. Δεδομένου ότι είχα πολλές ασχολίες εκείνο το διάστημα, δυσκολευόμουν να οραματιστώ ότι το τέλος του θα ερχόταν σύντομα. Ξεκίνησα να γράφω με σκοπό κάποια στιγμή να υπάρχει κάτι «δικό μου» στη βιβλιοθήκη μου, κι αφού η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, έτσι προέκυψε αυτό βιβλίο. Όταν ξεκίνησα τη γραφή του, κάθε φορά που το προχωρούσα, παρατηρούσα πως έβγαινε αβίαστα η συνέχεια. Διάβαζα την προηγούμενη παράγραφο και...

Διαβάστε περισσότερα

Ήταν η Κατερίνα

«Φτιάξε έναν ήλιο απ’ αυτούς που μόνο εσύ έχεις στο νου σου.» Ήταν η Κατερίνα. Η ποίητρια των Εξαρχείων. Η επαναστάτρια. Η ελεύθερη. Η περιθωριακή. Η σκοτεινή. Η αυτοκαταστροφική. Ήταν σαν σήμερα, 3 Οκτωβρίου του 1993, όταν άφησε την τελευταία της πνοή, λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης χαπιών και αλκοόλ. Ήταν η Κατερίνα. «Η ελευθερία μου είναι στις σόλες των αλήτικων παπουτσιών μου. Φέρνω τον κόσμο άνω κάτω. Μπορώ να σεργιανίσω ό,τι ώρα μου γουστάρει.» Η Κατερίνα Γώγου έγινε αρχικά γνωστή στο ευρύ κοινό ως ηθοποιός, από τους χαριτωμένους κοριτσίστικους ρόλους που ενσάρκωνε στις ταινίες του Φίνου. Μα η πραγματικότητά...

Διαβάστε περισσότερα

Μετά τη νύχτα, φως!

          Γύρω παντού σκοτάδι. Νύχτωσε ξανά και κάνει κρύο. Κι εσύ γυμνός και μόνος στραβοπατάς στον δρόμο και φοβάσαι. Δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι και πού πηγαίνεις. Σε κυκλώνουν φαντάσματα… Απελπισία, θλίψη, φόβος, ενοχές… […] _ γράφει η Νίκη...

Διαβάστε περισσότερα

Το Canto General του Pablo Neruda

«Εκείνος μου ’πε: “Όπου πας, μίλα εσύ για τούτα τα μαρτύρια, μίλησε αδέρφι για τον αδερφό σου που ζει εδώ μες στη βαθιά την κόλαση.» Οι άνθρωποι του νίτρου Σαν σήμερα, στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973, πεθαίνει ένας από τους πιο σημαντικούς ποιητές της Λατινικής Αμερικής, ο Ρικάρδο Νεφταλί Ρέγιες Μπασοάλτο, ο γνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Πάμπλο Νερούδα. Ο Χιλιανός Νομπελίστας ποιητής έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο τόσο για τη λογοτεχνική δουλειά του, όσο και για τη θέση του στην πολιτική. «Εσύ τι έκανες; Δε σου ήρθε καμία λέξη για τον αδερφό των κάτω ορυχείων; Για την...

Διαβάστε περισσότερα

2071 (Μέρος 2ο)

Περπατούσε μέσα στην καταπράσινη φύση. Δεν υπήρχε κανένας άλλος γύρω του. Μπροστά του ένας πλακόστρωτος δρόμος και δεξιά και αριστερά δέντρα και λουλούδια, ενώ στο βάθος υπήρχαν καταπράσινα λιβάδια που απλώνονταν μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Συνέχισε να διαβαίνει τον δρόμο, χαρούμενος από το ωραίο τοπίο, νιώθοντας ελεύθερος. Γύρισε στα αριστερά του και κοίταξε τη φωλιά ενός πουλιού που τιτίβιζε. Δεν είχε δει κάτι τέτοιο ξανά στη ζωή του και κοντοστάθηκε για να το θαυμάσει, όταν ένιωσε ένα χέρι στον δεξί ώμο του. Γύρισε και κοίταξε ξαφνιασμένος και όταν παρατήρησε ότι δεν ήταν άλλος από τον ίδιο του...

Διαβάστε περισσότερα

Η Νάντια Παπαθανασοπούλου συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Τι μυστικά κρύβει το επάγγελμα της γραμματέως; Θα το μάθουμε στις σελίδες του πρώτου της έργου! Πώς ξεκινήσατε να γράφετε; Από πολύ μικρή διάβαζα πολλά βιβλία και θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει από τότε. Μικρά ποιήματα, παραμύθια, ιστοριούλες. Δεν ξέρω πώς έγινε, μάλλον η ανάγνωση έφερε κατ’ επέκταση και τη γραφή. Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο σας; Οι ήρωές μου. Νομίζω ότι εγκαταστάθηκαν με το έτσι θέλω μέσα μου και κάποια στιγμή διεκδίκησαν τη θέση τους στο χαρτί. Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση; Η έμπνευση για μένα είναι τα πάντα. Στην αγάπη, τον...

Διαβάστε περισσότερα

Art Night Athens

Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017, η Αθήνα συμμετέχει για πρώτη φορά στις Λευκές Νύχτες Πολιτισμού. Μετά από κάλεσμα των atenistas, πλήθος οργανισμών τέχνης και πολιτισμού θα παραμείνουν ανοιχτοί για το κοινό από τις 8 το βράδυ έως τις 6 το πρωί, για να παρακινήσουν τους Αθηναίους να ανακαλύψουν διαφορετικές εκφράσεις της πόλης τους. Πρόκειται για μία διοργάνωση που λειτουργεί ως θεσμός επιτυχημένα εδώ και δεκαετίες σε μεγάλες πόλεις σ’ όλον τον κόσμο. Μία μεγάλη καλλιτεχνική δράση όπου συμμετέχουν ενεργά μικροί και μεγάλοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί πολιτιστικοί φορείς και καλλιτέχνες. Μία διοργάνωση που έχει στόχο να δημιουργήσει αισιοδοξία, να τροφοδοτήσει...

Διαβάστε περισσότερα

Το κουτί του Σιλάν, της Άλκηστης Χαλικιά

Η Άλκηστη Χαλικιά παρουσιάζει το νέο της παραμύθι 
«Το κουτί του Σιλάν» στο βιβλιοπωλείο IANOS. Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου στις 13:00, οι εκδόσεις Ίκαρος και ο παιδικός IANOS, σας προσκαλούν στη διαδραστική παρουσίαση του νέου βιβλίου της Άλκηστης Χαλικιά σε εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη Το κουτί του Σιλάν. Ένα μοναδικό παραμύθι που προσεγγίζει το προσφυγικό, ένα από τα πιο καίρια ζητήματα των ημερών μας με μεγάλη ευαισθησία και τρυφερότητα. Ελάτε να γνωρίσετε τον Σιλάν και να μάθετε τι έχει καλά φυλαγμένο στο κουτί του! Για παιδιά από 5 ετών Βιβλιοπωλείο IANOS | Σταδίου 24, Αθήνα, 10564 | Τ. 210...

Διαβάστε περισσότερα

3ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών

Ο Κύκλος Ποιητών διοργανώνει, από τις 18 έως τις 23 Σεπτεμβρίου, το 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και του Δήμου Αθηναίων, σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής, το Μουσείο Μπενάκη, το Ίδρυμα Κακογιάννη, το Ίδρυμα Λασκαρίδη και μια σειρά από άλλους φορείς και δήμους. Στο Φεστιβάλ θα συμμετέχουν 70 ποιητές από 16 διαφορετικές χώρες. Η έναρξη των εκδηλώσεων θα πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο Μουσικής, τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου, και η λήξη στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη στον Πειραιά, στις 23 Σεπτεμβρίου, στις 8 το βράδυ. Ποιητικά αναλόγια θα γίνουν σε εμβληματικά μουσεία της...

Διαβάστε περισσότερα

Το κλειδί στη φόδρα

«Είστε καλά, κύριε;» Ένας νεαρός στην ηλικία του γιου του τον τραβάει απ’ το μπράτσο. Δεν ξέρει πώς έγινε, αλλά το δεξί του πόδι, απ’ τον αστράγαλο και κάτω, βρέθηκε σφηνωμένο στην πόρτα του τρόλεϊ, καθώς έμπαινε μέσα και έκλεισε η πόρτα πίσω του. Ο νεαρός τον πιάνει απ’ το μπατζάκι και τραβάει το πόδι του μέσα γρήγορα. Τον στηρίζει και τον βάζει να καθίσει. «Σιγά, θα μας σκοτώσεις!» φωνάζει στον οδηγό. «Μα, στραβός είναι;» λέει ο Κοσμάς σαστισμένος. Στρέφεται στον νεαρό. «Σ’ ευχαριστώ, παιδί μου». Ο οδηγός τους κοιτάει απ’ τον καθρέφτη, σηκώνει το χέρι του σε ένδειξη...

Διαβάστε περισσότερα

Αρνιέμαι

            Σαν πρώτα δε θα απλώσω τα χέρια μου στον ήλιο παρακαλώντας τα χαλίκια στην πίσω αλέα του παλατιού, κοντά μου να σε φέρουν. Έπλαθα χνώτα μικρά σαν σύννεφα με σχήματα πότε καράβια με σκαλισμένη πλώρη πότε μαχαίρια με λάμα αστραφτερή να κόβουν τα σταφύλια κόκκινα για το κρασί το ξακουστό των Ατρειδών […] _ γράφει η Ευαγγελία...

Διαβάστε περισσότερα

Λούλα, του Βαγγέλη Ραπτόπουλου

Η πρώτη μου απόπειρα να διαβάσω τη Λούλα ήταν αρκετά χρόνια πριν, δε θυμάμαι πόσα, και λόγω της μικρής μου ηλικίας είχα σοκαριστεί σε τέτοιο βαθμό από τις σεξουαλικές περιγραφές που είχα παρατήσει από την αρχή σχεδόν το βιβλίο, χωρίς καμία διάθεση να το συνεχίσω. Τα χρόνια ωστόσο πέρασαν, διάβασα εκατοντάδες άλλα βιβλία και κάποια στιγμή, λόγω επανέκδοσης, το έβλεπα συνεχώς μπροστά μου. Διάβασα και κάποιες κριτικές, ότι δεν είναι μόνο το ερωτικό στοιχείο αλλά και κάτι βαθύτερο, κι έτσι δανείστηκα το αντίτυπο της μαμάς μου για να το διαβάσω. Αυτή τη φορά το διάβασα μέσα σε 2 μέρες...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Μας συστήνει το πρώτο μυθιστόρημα της νέας του αστυνομικής σειράς με ήρωα τον Στράτο Γαζή. Πώς ξεκινήσατε να γράφετε; Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, παρακολουθούσα στην τηλεόραση την ελληνική σημαία να καίγεται στο Πολυτεχνείο, κατά τη διάρκεια επεισοδίων. Στην τηλεοπτική εκπομπή άλλοι κατακεραύνωναν εκείνους που έκαιγαν τη σημαία-σύμβολο της πατρίδας, και άλλοι τους υπερασπίζονταν, εξηγώντας πως αυτοί που το κάνουν διαμαρτύρονται ενάντια στο κράτος, όχι στην πατρίδα. Τότε σκέφτηκα πως μπορεί όλοι αυτοί, που φαίνεται να έχουν τόσο γερά διαμορφωμένες απόψεις και πλήρεις γνώσεις επί του θέματος, να μην ξέρουν τι τους γίνεται. Μπορεί κάποιος να βρίσκεται ανάμεσα...

Διαβάστε περισσότερα

Τα Άνθη του Κακού

  Τα Άνθη του Κακού είναι ο τίτλος της κυριότερης ποιητικής συλλογής του Σαρλ Μπωντλαίρ, ενός από τους σημαντικότερους αλλά και πιο αμφιλεγόμενους ποιητές της Γαλλικής Λογοτεχνίας, που πέθανε σαν σήμερα, στις 31 Αυγούστου του 1867. Ο Μπωντλαίρ, με το μελαγχολικό αλλά και σκανδαλιστικό του ύφος, κατάφερε να αφήσει το στίγμα του στην ευρωπαϊκή ποίηση του 19ου αλλά και του 20ού αιώνα.   «“Πούθ’ η αλλιώτικη”, έλεγες, “η θλίψη αυτή σε πιάνει, που λούζει σα τη θάλασσα το βράχο το γυμνό”; Άμα η καρδιά μας μια φορά το τρύγημά της κάνει, και ζει κανείς είν’ άσκημο! το ξέρουν όλοι...

Διαβάστε περισσότερα

Η βεβαιότητα των ενδεχομένων

          Ήρθες ξανά και ξανά. Ήθελες να εξετάσεις. Εμένα, τα γεγονότα που συντελέστηκαν ίσως. Ξεφτισμένοι σοβάδες διάσπαρτοι στον χώρο, Σκόνη αναδυόμενη από τα ρημαγμένα μπετά της συνοικίας και αναδευόμενη στην πάχνη της πρωινής υγρασίας. Πάλλευκα κομμάτια και κόκκοι των άλλοτε περίκλειστων τοίχων, συγκολλούσαν με στάλες ιδρώτα και δροσιάς πάνω στο κορμί μου. Αποζητούσα να ντυθώ με εγκατάλειψη.   […] _ γράφει η Θεοδώρα...

Διαβάστε περισσότερα

Η συνταγή της επιτυχίας

Αλεύρι, νερό, μαγιά στο φτωχικό μας θα μυρίσει σαν να είναι Πρωτοχρονιά Στάζουν κόμποι ιδρώτα από της γιαγιάς το κούτελο όμως εκείνη δεν αλλάζει ρότα Συνεχίζει ακάθεκτη μπουνιές να δίνει πάνω από τη ζύμη χωρίς στιγμή να την αφήνει Θέλω τόσο να ντραπώ που δεν μπορώ και εγώ σαν τη γιαγιά μου δυνατός να φανώ […] _ γράφει η Κατερίνα...

Διαβάστε περισσότερα

Φαλάφελ

Κάθε μέρα στον πεζόδρομο της Αιόλου, στο ύψος της Αγίας Ειρήνης, γίνεται το έλα να δεις από κόσμο. Σε σημείο να μην αντιλαμβάνεσαι τις εναλλαγές της εβδομάδας. Έχεις πάντα την αίσθηση ότι είναι Κυριακή. Σήμερα όμως δεν υπήρχε ψυχή. Έμοιαζε με Δεκαπενταύγουστο. Έριξα μια ματιά στο μικρό μαγαζάκι με τα περίφημα φαλάφελ. Μόνον εκεί υπήρχαν τρία με τέσσερα άτομα στην αναμονή. Αγόρασα από το περίπτερο τσιγάρα κι ύστερα παράγγειλα ένα “γίγα καυτερό” κι έκατσα στο παγκάκι απέναντι να το φάω. Δίπλα μου, στο μισό μέτρο, καθόταν μια κυρία, προτιμώ το ηλικιωμένη από το συνομήλικη. «Ξέρετε κάτι κύριε;» μου είπε....

Διαβάστε περισσότερα

Πολύτιμο δώρο

-Κύριε Ανδρέα ετοιμάσου, έρχεται το δωράκι σου. -Επιτέλους! Πρώτα θα πέθαινα και μετά θα ερχόταν. -Έλα μη μου γκρινιάζεις και σε λίγο θα βγεις περδίκι από δω μέσα. -Ποιος το στέλνει, ξέρουμε; -Α! Είναι σεμνός ο θαυμαστής, δε θέλει δημοσιότητα. Η νοσοκόμα κρέμασε ψηλά τη φιάλη με το αίμα κι αφού ψηλάφισε προσεκτικά τη φλέβα, τοποθέτησε χωρίς βιασύνη τη βελόνα. Το κόκκινο υγρό άρχισε αμέσως το ταξίδι του με έναν αργό αλλά σταθερό ρυθμό, για να φτάσει τη σωστή στιγμή στον προορισμό του και να φέρει σε πέρας την αποστολή του. Αφετηρία του, η διάθεση κάποιου για προσφορά. Οι...

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωγραφιά

Δύο μήνες έχουν περάσει από τότε που έχω να τους ακούσω. Όλα φαίνεται πως έχουν ηρεμήσει στην πολυκατοικία και συγκεκριμένα στο Γ2, στο σπίτι τους. Θέλω να ελπίζω πως τα πράγματα μπορεί να καλυτερέψουν από εδώ και πέρα, κυρίως για το παιδί. Η Ελενίτσα είναι έξι χρονών και της έχουν κάνει ήδη μεγάλο κακό τα τελευταία χρόνια. Μέχρι και η Αφροδίτη φαίνεται θετική αυτή τη φορά, πράγμα που κανονικά θα έπρεπε να με χαροποιεί. Όμως όχι! Είχα σχεδόν πιστέψει πως θα καταφέρναμε να υιοθετήσουμε τελικά αυτό το κορίτσι… Φεβρουάριος 2015 Είναι πολύ όμορφη όταν κοιμάται. Κι εμένα μου αρέσει...

Διαβάστε περισσότερα

Federico Garcia Lorca

«Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ, τότε που φεύγανε μπουλούκια οι Σταυροφόροι.» Νίκος Καββαδίας, Federico Garcia Lorca Αύγουστος ήτανε όταν φεύγανε «μπουλούκια οι Σταυροφόροι», όταν φεύγανε δηλαδή εθελοντές από διάφορες χώρες για την Ισπανία, για να σταθούν στο πλευρό των δημοκρατικών στον εμφύλιο πόλεμο ενάντια στη δικτατορία του Franco. Αύγουστος, συγκεκριμένα 19 Αυγούστου του 1936, ήταν και όταν οι φασίστες σκότωσαν τον ποιητή Federico Garcia Lorca στην περιοχή της Γρανάδας, τον ποιητή που ήταν μόλις 38 χρονών. Ο Federico Garcia Lorca γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1898. Ο...

Διαβάστε περισσότερα

Χειμερία Νάρκη

Θα μιλήσω για τις εποχές του χρόνου όπως μιλώ για τα σύμβολα του φωτός πάνω στα θολά πρόσωπα των μνημείων της όρασης. Θα αποτυπώσω τη σκέψη στο περίγραμμα του σκελετού της ζωής δίχως να υπερβάλω με ιριδίζουσες περιγραφές και ασαφείς εικόνες. Θα πω «καλημέρα» στη διαδοχή των παραστάσεων. Οι πέτρες στα ερείπια της μνήμης -που κρύφτηκε σε μια σχισμάδα του χθες και αγνόησε την κυριαρχία του σήμερα παρότι έβλεπε να επελαύνουν ακάθεκτοι οι επίδοξοι βιαστές του αύριο- θα αφηγούνται τα γεγονότα στις νεφελώδεις σελίδες που επιμηκύνουν τις επιθυμίες στα τετράδια των κορασίδων με τα στητά στήθη και αποκαλύπτουν τις...

Διαβάστε περισσότερα

Η Ευγενία Κορτσάρη συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Κάθε ποίημά της μία εικόνα, ένα συναίσθημα, μια ανάσα από το όνειρο! Πώς ξεκινήσατε να γράφετε; Σαν ανάγκη έκφρασης. Γράφω από τα λυκειακά μου χρόνια στα ελληνικά και στα αγγλικά. Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση; Η κάθε στιγμή! Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας; Η πολυπραγμοσύνη μου, όπως λέει χαρακτηριστικά μια φίλη! Ασχολούμαι με αρκετά πράγματα καθημερινά και έχω πολλές ευθύνες τόσο οικογενειακές όσο και στο πατρικό… Πώς πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με την ποίηση; Όντας μαθήτρια του Λυκείου και ενώ έγραφα στίχους και λογοπαίγνια στα αγγλικά, σκέφτηκα «γιατί όχι και στα ελληνικά;». Είχα και...

Διαβάστε περισσότερα

Μάριος Λεβέντης: «Όλα είναι ορμές ν’ ανακαλύψουμε τον εαυτό μας»

Ένα άτομο νεαρής ηλικίας, γιατί να επιλέξει τα δύσκολα και απαιτητικά μονοπάτια της ποίησης και του θεάτρου; Η ωριμότητα του μέσα μας έχει να κάνει. Δεν το επέλεξα, τα ίδια τα μονοπάτια μου ζήτησαν να τα περπατήσω. Βημάτισα και βηματίζω αργά και σταθερά. Δεν βιάστηκα, μπορούσα να πέσω. Οι σκέψεις γίνονται οι λέξεις μου. Οι παύσεις στο θέατρο γίνονται τα διόδια αυτών των σκέψεων. Μεγάλες απαιτήσεις έχουν και τα λόγια και η σιωπή. Χρειάζεται ακρίβεια, ειλικρίνεια, ένστικτο, μα κυρίως, έγνοια και αγάπη για έναν κόσμο που μεγαλώνεις μαζί του. Αν δεν τον νοιάζεσαι, δεν έχεις δικαίωμα να του απευθυνθείς....

Διαβάστε περισσότερα

Το αίμα

Ο κυρ Μελέτης ήταν θυρωρός στη διπλανή με την δική μας πολυκατοικία. Τρελαινόμουν, μα την αλήθεια, να κάθομαι μαζί του στο θυρωρείο και να ακούω να μου διηγείται ιστορίες που τις έζησε εκεί μέσα στη μεγάλη Κυψέλη ανθρώπων που, ναι μεν γνωρίζονταν, αλλά και που ουδέποτε μεταλλάχθηκε η γνωριμία τους σε κάτι πιο ζεστό, πιο ανθρώπινο. Ψυχροί ξένοι που τους χώριζε ένας μονότουβλος τοίχος. Ιστορίες που λέτε για να γράψεις βιβλίο και υποψιάζομαι ότι και από του ίδιου το μυαλό είχε περάσει κάτι τέτοιο και έβλεπε στο πρόσωπό μου εκείνον που θα υλοποιούσε το απωθημένο του ίσως. Σαν να...

Διαβάστε περισσότερα

Λόγοι θερινής νυκτός

Η φλόγα του κεριού τρεμοπαίζει δίπλα στο χαρτί μου. Ο άνεμος κι απόψε ερωτοτροπεί. Βάζω ένα ποτήρι ουίσκι με πάγο και κάθομαι στο μπαλκόνι, αγναντεύοντας από ψηλά τα φώτα στους κεντρικούς δρόμους, κοντά στην παραλία. Προς τα πάνω βουνό, προς τα κάτω θάλασσα. Το ένα του ύψους, το άλλο του βάθους. Κι εγώ κάπου στη μέση, με ένα στυλό κι ακουστικά στα αυτιά, σφίγγω ακόμη περισσότερο τον κλοιό της μοναξιάς μου και αποτυπώνω τις “θεωρίες” μου. Σκέφτομαι, λοιπόν, πως όταν γίνει η έκρηξη μέσα σου, και νιώσεις τα άγρια κομμάτια να ξύνουν την ψυχή σου και το θυμό που...

Διαβάστε περισσότερα

Ο κήπος

          Πράσινο φύλλωμα στου χτες την αναπόληση Στου σήμερα τα αποκαΐδια τι να φυτέψεις Μόνο λέξεις στο άδειο κεφάλι μας Βλαστάρια ελπίδας που θα ξεραθούν στον άγονο τρόπο σκέψης μας Πονηροί χωρικοί καλλιεργούν ημιμάθεια Να μη θεριέψουν τα φυτά […] _ γράφει ο Ντίνος...

Διαβάστε περισσότερα

Μπλε γραμμή (Και πάλι απ’ την αρχή)

Θα έρθεις Το σώμα μου θα σε ορίσει Θα φοράω τον ορίζοντα στον λαιμό Ο κόσμος θα απλώνει πάνω μου εκείνο το πέπλο Θα σε σκεπάσω να μην κρυώνεις Θα έρθεις Θα δροσιστείς απ’ το αίμα μου Ατέλειωτο θα ξεχύνεται […] _ γράφει η Άννα...

Διαβάστε περισσότερα

Η ζυγαριά

Όντες θα ’ρθούμε στη ζωή, την πόρτα σαν διαβούμε η Μοίρα μας για όλους μας το “ζύγι” ξέρει πού ’ναι. Μια ζυγαριά αλάθητη για όλους μας κρατάει κι ώστε να βγούμε στη ζωή αγόγγυστα βαστάει. Στον έναν δίσκο τις χαρές τις βάζει με το δράμι και στ’ άλλο τόνους τους καημούς και τα φαρμάκια βάνει. Αν πάρεις μια μικρή χαρά πρέπει να την πληρώσεις και ποταμούς ’πό δάκρυα στη μοίρα σου να δώσεις. “Ετόλμησες και γέλασες; Τώρα να δεις τι σου ’χω. Μοιάζει η χαρά επάνω σου σαν το κλεμμένο ρούχο!” σου λέει κι ετοιμάζει σου το τσίτινο σακούλι...

Διαβάστε περισσότερα

Δοκιμές (Η τέχνη, μια αναγκαιότητα)

Η τέχνη έχει τη δύναμη να προκαλέσει μεταβολές στη συλλογική συνείδηση. Και ως αναγκαιότητα και ως αντικειμενική πραγματικότητα, διαθέτει την ισχύ για να μεταβιβάσει αληθινή γνώση, σύνεση και διδαχτικές εμπειρίες, για να μυήσει και να προσηλυτίσει τον άνθρωπο στις κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές αξίες και αρχές. Μπορεί να δημιουργήσει κοινωνικές μετατοπίσεις, μπορεί να ξεσηκώσει και ν’ αποκαλύψει καινούριες δυνάμεις, ικανές να δημιουργήσουν ριζικές κοινωνικές αλλαγές και σε μια κορυφαία στιγμή, μέσα στην τυρβώδη ροή των γεγονότων, μπορεί να ξεχαρβαλώσει αυτό που υπάρχει και που δεν αντιστοιχεί στον άνθρωπο και στις ανάγκες του, για να επινοήσουν επιτέλους οι θνητοί και...

Διαβάστε περισσότερα

Ωραία Ελένη

Ο Μενέλαος, βασιλιάς της Σπάρτης, ήταν ένας τριχωτός κρεμανταλάς. Είχε τόσες πολλές τρίχες αλλά δεν ξυριζόταν, γιατί τα γένια του μεγάλωναν ακόμα πιο γρήγορα και γιατί, όταν ξυριζόταν, οι τρίχες ήταν τόσο σκληρές που έγδερναν το ευαίσθητο δέρμα της Ελένης όταν προσπαθούσαν να κάνουν φίκι- φίκι, μια γυμνοπαιδεία στην οποία ο Μενέλαος δεν σημείωνε υψηλές επιδόσεις, λόγω του ότι είχε πρόβλημα με το πόμολό του. Ο Μενέλαος είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Αγαμέμνονα. Κι αυτός κρεμανταλάς και τριχωτός, αλλά κι αρχομανής και νταής. Ο Μενέλαος, παρά το τρομερό του παρουσιαστικό, έκλανε εύκολα μέντες και κάθε φορά που ενέσκηπτε κάποιο...

Διαβάστε περισσότερα

Πληγωμένο φως

Ο έρωτας χρεοκόπησε. Πέταξε τη φαρέτρα του στης Πενθεσίλειας τον τάφο. Κατευνασμένη θλίψη. Στάζει απ’ τα μάτια μιας αυτοεξόριστης θεάς. Μπερδεύεται με τη βροχή και αποξενώνει τις ραφές από τα σώματα. Τι γίνονται τα δάκρυα του σ’ αγαπώ όταν στεγνώνουν; Παραπατάν μαζί μας στο χορό των πολυφορεμένων λέξεων; […] _ γράφει ο Χρήστος...

Διαβάστε περισσότερα

Κάθε φέτα από καρπούζι

Δύσκολα κι εκείνα τα χρόνια. Φτωχικά. Όταν όμως τα κοιτάζεις από μια απόσταση, καταλαβαίνεις πως ο χρόνος έχει τη μοναδική ικανότητα να ξεθωριάζει καθετί στενάχωρο, να λειαίνει τις τραχιές γωνίες του και να τονίζει με φωτεινά χρώματα τις στιγμές που συνδέονται με ιδιαίτερα γεγονότα, με γιορτές ή διακοπές. Στην τελευταία λέξη ο νους ακουμπάει πάντα στον Αύγουστο, διότι αυτόν τον μήνα παραθέριζαν όσοι ήταν τυχεροί και είχαν ένα χωριό ή κάποιον να τους φιλοξενήσει. Στην οικογένειά μου νιώθαμε διπλά τυχεροί. Εκτός από χωριό, είχαμε κολλήσει και το μικρόβιο του ταξιδευτή, ποιος ξέρει από ποιον, κι έτσι ταξίδια κι εκδρομές...

Διαβάστε περισσότερα

Ο Στέργιος Γούναρης συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Τον συναντάμε «Εκεί που οι Θεοί πίνουν κοκτέιλ» και κουβεντιάζουμε για τη λογοτεχνία και όχι μόνο… Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τη γραφή; Η πρώτη μου επαφή με τη γραφή ήτανε και αυτή που αποτυπώθηκε ακέραια στο πρώτο μου βιβλίο “Η επιστροφή στο αληθινό Εγώ”. Έγιναν όλα τόσα γρήγορα και απρογραμμάτιστα. Αυτή η παρόρμηση φαίνεται ξεκάθαρα και στο στυλ γραφής αυτού του βιβλίου. Ποτέ δεν είχα στα πλάνα μου να γράψω ένα βιβλίο, απλά έγινε και αποφάσισα να το αφήσω έτσι ακριβώς όπως γράφτηκε αρχικά. Αυθόρμητο, αληθινό και απλό. Τι σημαίνει «γράφω» για σας; Γράφω σημαίνει αδειάζω...

Διαβάστε περισσότερα

Σκισμένο ψαθάκι, της Αλκυόνης Παπαδάκη

Δε νομίζω ότι μπορώ να κρίνω το έργο της μεγάλης Αλκυόνης Παπαδάκη, καθώς θα θεωρείτο κάτι τελείως φαιδρό και άσκοπο. Γιατί τους μεγάλους λογοτέχνες τους θαυμάζεις, τους διαβάζεις εσαεί και μεταδίδεις το ταλέντο τους από γενιά σε γενιά. Και η κυρία Παπαδάκη το έχει καταφέρει θαυμάσια αυτό, πολλά χρόνια τώρα. Θυμάμαι, μάλιστα, πως η αφορμή για να τη γνωρίσω συγγραφικά πριν λίγα χρόνια -ντροπή μου φυσικά που δεν το είχα κάνει νωρίτερα- ήταν η προτροπή μιας υπαλλήλου σε έκθεση βιβλίου που μου είπε χαρακτηριστικά: «Αν διαβάσετε ένα βιβλίο της, θα διαβάσετε στη συνέχεια και όλα τα υπόλοιπα, δε θα...

Διαβάστε περισσότερα

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε Αθήνα τώρα, στο Ελληνικό, σ’ ένα μεγάλο, κρύο κτίριο. Ευτυχώς μας έφεραν κουβέρτες και ζεστά ρούχα και τώρα είναι κάπως καλύτερα. Με προσέχει κάποια κυρία, η Μπάνα, εμένα κι άλλα δύο αγόρια, απ’ τη Δαμασκό είναι κι αυτή, είναι πολύ καλή. Μένουμε όλοι μαζί σε μια μεγάλη σκηνή. Μου είπαν ότι...

Διαβάστε περισσότερα

Πρόσκληση σε δείπνο

Προς: Γρηγόρη Σάμσα (κεντρικό ήρωα της Μεταμόρφωσης του Φραντς Κάφκα) Υπάρχει κάποιος που γνωρίζει καλά πώς είναι να σκέφτεται κανείς τους άλλους και να τους προσφέρει τον εαυτό του. Γνωρίζει καλά πώς είναι να υπακούει κανείς τυφλά στις απαιτήσεις των άλλων και το ίδιο τυφλά να κοιτάζει τις δικές του επιθυμίες. Εκείνος, αποφάσισε να κάνει κάτι που ποτέ κανείς άλλος δε σκέφτηκε. Να σκεφτεί εσένα, φίλε μου, που ζεις κρυμμένος στο καταφύγιό σου, όχι απλώς βιώνοντας την απόλυτη μοναξιά, αλλά και την απέχθεια των άλλων. Ποιος μπορεί εξάλλου να ανεχτεί ένα ανθρωπόμορφο μαμούνι, το οποίο το μόνο που έχει...

Διαβάστε περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest