Select Page

Κατηγορία: Το έγκλημα δεν είναι ρουτίνα

11. Η Ερωμένη

Βρήκα την πόρτα του γραφείου μου μισάνοιχτη. Κοντοστάθηκα να πάρω μια αναπνοή και με το χέρι μου έψαξα μηχανικά το περίστροφο στην τσέπη της καμπαρτίνας μου. Μαλακίες. Αφού ποτέ δεν το παίρνω μαζί μου. Έσπρωξα μαλακά με το πόδι μου την πόρτα και κοίταξα λοξά στο δωμάτιο. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Ένας υπερογκώδης τύπος βρίσκονταν καθισμένος στον καναπέ μου και σκούπιζε μ’ ένα μαντίλι τον ιδρωμένο σβέρκο του. Δεν είμαι ρατσιστής αλλά θα έβαζα στοίχημα ότι αυτό το μαντίλι πρέπει κάποτε να ήταν άσπρο. Ο χοντρός με κοίταξε σαν να μην συνέβαινε τίποτα. – Δεν δουλεύει ποτέ το ασανσέρ...

Διαβάστε περισσότερα

10. Το βιβλίο της Άμμου

Βυθιζόμουν σε κινούμενη άμμο. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω και έβλεπα σαν ταινία τη ζωή μου να τρέχει ανάποδα με γρήγορη ταχύτητα. Όταν έφτασα κάπου εκεί στην εφηβεία άνοιξα τα μάτια μου. Ήμουν ιδρωμένος. Δεν έκανε ζέστη αλλά εγώ ζεσταινόμουν. Διψούσα αλλά δεν ήθελα να πιώ. Ήθελα να σηκωθώ αλλά ήμουν μουδιασμένος. Προσπαθούσα να συγκεντρωθώ σε κάτι αλλά μου ήταν αδύνατο. Με δυο λόγια εξακολουθούσα να είμαι βυθισμένος σε μια σκατοκατάσταση. Έφταιγε κι αυτή η μύγα που με γυρόφερνε βουίζοντας σαν κορμόνι κόντρα σοπράνο.. Έκανα μια έτσι με το χέρι μου και την έστειλα σε άλλη διάσταση. Τότε χτύπησε το...

Διαβάστε περισσότερα

9. Η Ρουτίνα είναι Έγκλημα

Λένε ότι τα μαθηματικά και η φιλοσοφία γεννήθηκαν στην Ελλάδα γιατί οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ανάγει την συζήτηση σε επιστήμη. Aκόμα κι όταν ανήκαν σε μια σχολή οι Έλληνες ήταν μεμονωμένοι διανοητές, κοινωνική θέση που εμφανίζεται πρώτη φορά στην Ιστορία. Άτομα που χρησιμοποιούσαν την ελευθερία της σκέψης τους, διατηρούσαν το δικαίωμα να προωθούν τις θέσεις τους, να αναπτύσσουν θεωρίες. Επιφορτίζονταν όμως με την υπεράσπισή τους, ως υπεύθυνοι της πνευματικής τους παραγωγής, απέναντι σε κάθε άνθρωπο που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με τη σειρά του το δικαίωμα της κριτικής, της αμφισβήτησης, του αντίλογου, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Αν είναι...

Διαβάστε περισσότερα

8. Η Λίθος, το Προζύμι της Αθανασίας.

Μια υπόθεση μοιχείας το καλοκαίρι δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί και οι λόγοι είναι οφθαλμοφανείς. Εραστές της μπάλας, όπως εγώ, σε περιόδους που τα πρωταθλήματα και τα κύπελλα έχουν πια τερματίσει, είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν όταν βλέπουν αντικείμενα με παρόμοιες φόρμες, ειδικά όταν αυτά είναι κρυμμένα κάτω από εφαρμοστά μπλουζάκια ή μαλακά ριχτά φορέματα. Αν δε προσθέσεις και το γεγονός ότι ως άνδρας, λόγω της καλοκαιρινής ελαφριάς περιβολής, δεν έχεις πού να κρύψεις τα εργαλεία σου -τα επαγγελματικά εννοώ για όσους έχουν βρώμικο μυαλό- είσαι αμέσως μια εικόνα κωμική για όποιον σε βλέπει και αν αισθανθείς...

Διαβάστε περισσότερα

7. Ο ξένος

-Είμαι ένας άνθρωπος της παρακμής. Παιδί ενός πολιτισμού που γέρασε πολύ. Πιστεύω σ’ αυτό το μύθο. Δεν υπάρχει τρόπος να πιστέψω σε κάτι άλλο. Έζησα έτσι όλη μου τη ζωή. Προσπάθησα, ειλικρινά, ν’ αλλάξω δρόμο, αλλά στάθηκε αδύνατο. Ήταν κάτι πάνω απ’ τις δυνάμεις μου, πιστέψτε με… Ένας μηχανισμός που λειτουργεί ερήμην μου. Κάτι σαν την βαρύτητα ή την εξάτμιση του νερού… Ακολούθησε μια μικρή παύση. Στη φλόγα του σπίρτου που έβαλε φωτιά στο τσιγάρο του, προσπάθησα να δω το πρόσωπο του. Αλλά δεν τα κατάφερα. Μπήκε στο γραφείο μου πριν πέντε λεπτά ήσυχα και κάθισε στον καναπέ απέναντί...

Διαβάστε περισσότερα

6. Γραφείο ταξιδιών

Ξεφύλλιζα ένα διαφημιστικό της Μanos που κάποιος έριξε κάτω απ’ την πόρτα στο γραφείο μου. Φτηνές κρουαζιέρες για όλα σχεδόν τα μέρη του κόσμου. Όχι και πολύ φτηνές εδώ που τα λέμε, τουλάχιστον για την τσέπη μου. Βέβαια δεν μου άρεσαν ιδιαιτέρως οι μετακινήσεις αλλά το γραφείο έκαιγε σαν φούρνος παρόλο που το καλοκαίρι δεν είχε στρίψει ακόμα απ’ τη γωνία. Τα ρολά ήταν κατεβασμένα και ο ανεμιστήρας ιδροκοπούσε για να το δροσίσει. Στη παρέα μας ήταν και η Stolichnaya που ως γνωστό πίνεται παγωμένη. “Cool before drinking” γράφει στην ετικέτα. Αλλά για να την παγώσω θα ‘πρεπε να...

Διαβάστε περισσότερα

5. Ο Θάνατος ταξιδεύει στο Χρόνο

Ο Χρόνος είναι μια περίεργη υπόθεση, ειδικά όταν δεν έχεις πώς να περάσεις την ώρα σου, γιατί τότε είναι που δεν περνάει με τίποτα. Μοιάζει με ένα κενό γεμάτο σάπια αναμονή που, σαν κινούμενη άμμος, σε ρουφάει αργά σε μια παραλυτική χαύνωση. Η αναδουλειά με φέρνει συχνά αντιμέτωπο με αυτόν, τον κενό χρόνο. Αντιστέκομαι υγροποιώντας το ρευστό έτσι κι αλλιώς παρόν μου. Η μαύρη τρύπα με καταπίνει. Σαν την τροφή στο έντερο γλιστράω αργά στο λαβυρινθώδες μονοπάτι του. Πάντα προς την ίδια ανεξιχνίαστη κατεύθυνση. Επειδή όμως μένω ακίνητος, αντίθετα με αυτό που συμβαίνει στη θεωρία της σχετικότητας, ο χρόνος...

Διαβάστε περισσότερα

4. Η Γραμματεύς

Όχι ότι με ξάφνιασε το γεγονός. Αργά ή γρήγορα κάθε ντετέκτιβ βρίσκει την πόρτα του γραφείου του σπασμένη κι όλα τα πράγματα πεταμένα στο πάτωμα. Δεν κάνει καν τον κόπο να κοιτάξει τι λείπει. Αυτό όμως που σίγουρα λείπει είναι σχεδόν πάντα το όπλο του. Ειδοποιεί λοιπόν την αστυνομία για να δηλώσει διάρρηξη και απώλεια αντικειμένου -είναι θέμα ρουτίνας- και οι μπάτσοι πάνω στο ζήλο του καθήκοντος σαβουριάζουν ό,τι άφησε απείραχτο ο προηγούμενος εισβολέας, έτσι ώστε στο γραφείο να μην υπάρχει πλέον καμία αισθητική δυσαρμονία. Αν και η μέθοδος πιθανόν να φαίνεται μάλλον ασυνήθιστη και με έντονα στοιχεία βαρβαρότητας,...

Διαβάστε περισσότερα

3. Παιχνίδια Γεύσης

Κάποιος με χτυπούσε με μια βαριά στο κεφάλι. Προσπάθησα να το αποφύγω αλλά δεν μπορούσα να κουνηθώ. Ήμουν δεμένος σαν τον εσταυρωμένο σ’ ένα καλοριφέρ με δυο ζευγάρια χειροπέδες, ένα σε κάθε χέρι. Από τα παράθυρα του τεράστιου χώρου έμπαινε φως παρ’ όλο που τα ριντό ήταν κατεβασμένα. Ένας μπουφές, μια μεγαλοπρεπής τραπεζαρία με λιονταρίσια πόδια και 12 ξύλινες καρέκλες, ένας δερμάτινος τετραθέσιος καναπές και δυο ίδιες πολυθρόνες, ένα παλιό ραδιόφωνο της δεκαετίας του ’70, μια πιο καινούργια αλλά δευτεροκλασάτη τηλεόραση, 4-5 επιδαπέδια φωτιστικά, ένα παλιό σύστημα ήχου, πολλοί πίνακες στους τοίχους… Δεν ήταν χώρος διαμερίσματος αλλά κάποιος παλιός...

Διαβάστε περισσότερα

2. Η Γραφομηχανή

O ιδιωτικός ντετέκτιβ είναι ένα πρόσωπο ολιγαρκές. Από ανάγκη. Μπορεί να έχει και όνειρα, αλλά τελικά δεν είναι παρά ένα χαμένο κορμί κατά το ελληνικότερο ή ένας loser κατά το αμερικανικότερο. Tο να απαιτεί, λοιπόν, να απολαμβάνει στο μίζερο γραφείο του το κομφόρ μιας γραφομηχανής δεν είναι δα και καμιά τεράστια φιλοδοξία, ακόμα κι αν δεν έχει την ικανότητα να συντηρεί μια γραμματέα, ούτε με μειωμένο ωράριο εργασίας. Αυτός είναι ο απλός λόγος που στις οχτώ το πρωί βρέθηκα να πίνω παγωμένη Smirnoff στην Πλατεία Αβησσυνίας, δίπλα σ’ ένα μαγαζάκι, παλιατζίδικο δηλαδή, με μια βιτρίνα όπου συνωθούνταν αυτάρεσκα διάφορες...

Διαβάστε περισσότερα

1. Πάρτι γενεθλίων

Αν τα οικονομικά σου είναι καλά μπορείς να έχεις τη σπιταρόνα σου και τη γραφειάρα σου. Αν όμως τα οικονομικά σου γλύφουν το πεζοδρόμιο τότε ένας μίζερος χώρος 50 τετραγωνικών με δυο δωμάτια, κουζίνα- μπάνιο, για σπίτι και γραφείο μαζί, – που στο εξής θα αποκαλούμε για συντομία ‘’γραφείο’’- σε κατατάσσουν επίσης στους τυχερούς αυτού του κόσμου γιατί ασφαλώς υπάρχουν και χειρότερα. Το μεσημέρι είχα πάρει την άδεια του ντετέκτιβ από τον υπαστυνόμο Έλπι, και για να μην ξεχνιόμαστε, το Έλπις μας προκύπτει από το Ελπιδοφόρος, ένα λυκόσκυλο της τοπικής ασφάλειας που μου έδειξε παρ’ όλα αυτά λίγη συμπάθεια...

Διαβάστε περισσότερα

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος