Flash fiction – Δημοσιεύσεις

Άνθρωπος

Ένας ήρωας χωρίς πόδια, σήκωσε ψηλά με τα δυο του χέρια το μετάλλιο της υπερηφάνειας. Χαρά Κρέτα
Οι φωνές έπαψαν να ηχούν. Μόνο βουβές κραυγές ουρλιάζουν. Ψίθυροι παντού. Συνηθίζουν τη μοναξιά. Έλενα Πίνη
Αγαπουσαμε το χαλάζι απο μικροί που ήμαστε. Ηταν, μαλλον, ο πετροπολεμος που δεν παιξαμε ποτέ. Ζωή Κωταντουλα
Άνοιξαν οι ουρανοί κι ο Άνθρωπος ημέρεψε. Στέλλα Κουρμούλη
-Πώς ν’ αντέξεις, καρδιά μου, τόσο πόνο; Πού να βρω φάρμακα να σε γιατρέψω; Άννα Μάλαμα
Όταν τα φώτα όλα σβήσουν και πέσει η αυλαία … βυθίζεται στη μοναξιά του. Βάσω Καρλή
Ο Άνθρωπος, θεριό αποκαμωμένο, έβγαλε σπαρακτική κραυγή και κρύφτηκε στη σπηλιά του. Στέλλα Κουρμούλη
Οι στόχοι ψηλώνουν ως εκεί που μπορείς να σκαρφαλώσεις…Σοφία Μαρωνίδη
Στενάζει η τσέπη παραφουσκωμένη∙ ξηροί καρποί, λίγα λουλούδια, καημοί μεγάλοι. Ένας-δυο γάμοι, κηδείες εκατό. Μαριλένα Αβραάμ-Ρέπα
Σε μία βιαστική αντανάκλαση του γαλάζιου ουρανού εμφανίστηκε η πενιχρή θέωση του ανθρώπου. Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Κοινωνία

Άνθρωποι προσπερνάνε,δε ρίχνει κανείς ούτε ένα βλέμμα.Ακόμη κι η κόρη του….Άδικη κοινωνία!!! Ελένη Φλεμετάκη
Άρχισε να πουλάει τρέλα. Οι άλλες ταμπέλες πάνω της έχουν πια ξεθωριάσει. Άννα Ρουμελιώτη
-Μην πεις στην κυρία πως σε χτύπησε ο μπαμπάς. Για το καλό σου το ‘κανε! Άννα Μάλαμα
Τόσα ζευγάρια μάτια το κοιτούν, κανείς δε βλέπει το παιδί που τουρτουρίζει στο φανάρι… Άννα Μάλαμα
Μισή φραντζόλα, δύο μανταρίνια, ένα μπουκάλι κονιάκ… Γεμάτο! Απεργούν τα σκουπιδιάρικα. Θα ζήσει και σήμερα… Στέλλα Κουρμούλη
Χαράματα σχεδόν. Φωνές. Βγαίνει από το χαρτόκουτο. «Τι έγινε;» «Black Friday σήμερα» Πεινάει. Άννα Ρουμελιώτη
Ονόματα ηρώων σε ταμπέλες, καιροί δίχως ήρωες… Αλέξανδρος Κεφαλάς

Παιδεία

Υπέγραψε!!!Είμαι αγράμματος…Βάλε σταυρό .Το σταυρό μου θα κάνω,νοιάζομαι για σας τους απαίδευτους… Ελένη Φλεμετάκη
Παίδευε το νου όσο μπορείς για να ξεκουράζεις το κορμί όσο ζεις.Πλοκαμάκη Χρυσούλα
Τριάντα χρόνια με μια κιμωλία στο χέρι να γράφω και 26 μάτια να με κοιτούν. Juan Pablo Romero

Κρίση

Αχρησιμοποίητη θηλιά πωλείται. Τα χρέη αποδείχτηκαν πιο αποτελεσματικά.Κώστας Θερμογιάνννης
Μην κλαις άλλο μάνα. Πλειστηρίασαν το σπίτι μας, αλλά όχι και τις ψυχές μας…Πλούταρχος Πάστρας
Ψηλά το κεφάλι Κόρη, όρθωσε τους ώμους, μη σε δούνε να κλαις τα παιδιά… Άννα Μάλαμα
Ξεπούλημα! Όλα σε τιμή ευκαιρίας! Ήθος… Αξιοπρέπεια… Ανθρωπιά… Ανάσα… Ζωή… Στέλλα Κουρμούλη
“Είναι το τελευταίο μου. Μα παρ’ το· ξέρω πως το ’χεις περισσότερο ανάγκη.” Ελένη-Χριστίνα Γκαμπούρα
Θυμάμαι γονάτισε… “Xίλια καλά να ’χεις”, έλεγε και ξανάλεγε. Για ένα τσιγάρο… Ελένη Φλεμετάκη
Λαβωμένο αεροπλάνο στο ναυάγιο του θάρρους έπεσες ξεφορτισμένο με λυγμούς ενοχικούς στο γκρεμό της πολιτείας Μαρία Καντάνη
Ενοικιαζόμενες ψυχές σε σκιές δωματίων μεταλλάχθηκε η δημοκρατία. Εμμανουήλ Μαύρος
Έχω κι εγώ δικαίωμα στο όνειρο. Θέλω να δουλέψω στη χώρα μου. Πρέπει να ζήσω! Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη

Οικογένεια

Κι έμεινε μοναχά μια παλιά φωτογραφία να σε θυμίζει. Σ’ αγαπώ. Από πάντα. Για πάντα. Ελένη-Χριστίνα Γκαμπούρα
Δεν ήθελα να σου μοιάζω. Ανώφελο όμως. Έσπασα τότε όλους τους καθρέφτες. Άννα Ρουμελιώτη
Σπάνια ρωτάς τι κάνω. Πού να βρεις καιρό. Απασχολημένη πάντα να οπλίζεις την σκανδάλη. Άννα Ρουμελιώτη
Της κράτησα το χέρι…»θα είμαι πάντα κοντά σου»..ήταν τα τελευταία της λόγια… Ελένη Φλεμετάκη
«Πολλές τρικυμίες θα απειλήσουν το σκαρί σου. Ψάξε το λιμάνι σου!» είπε και χαμογέλασε. Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Σχέσεις

– Το βλέπεις και εσύ; Πόσο όμορφο… – Για τι πράγμα μιλάς; Και έτσι το όραμα έσβησε… Danae L
Γινήκαμε μετανάστες από διωγμούς ερώτων.Αυτό θα πει ξεριζωμός! Εύα Παυλίδου
Δες τον ουρανό! Στόλισε λίγο από εσένα. Βρέχει έρωτα. Μα εσύ κρυώνεις. Μάριος Καρακατσάνης
Aίμα έρεε καυτό απ ’ των χειλιών την άκρη, βάφοντας μοναδικό φιλί, αέναης αγάπης το σημάδι. Έλενα Πίνη
Ανέρωτο κρασί ο Έρωτας, που οδηγεί στην τρέλα. Άκρατος εγωιστής, που σε νοθεύει. Σ’ εξαπατά…Στέλλα Κουρμούλη
Γδύσιμο που με ντύνει η απουσία που φορώ Alma Libre
Κεντά σαν ύπνος. Πονά σαν όνειρο. Ξύπνα Μάχη Τζουγανάκη
«Ο αριθμός, που σκέφτεστε να καλέσετε, δε χρησιμοποιείται· πια». Βασίλης Μαντικός
Περίμενα να έρθεις. Περίμενες να φθάσεις. Η αναμονή μας κούρασε. Δε συναντηθήκαμε ποτέ. Βάσω Καρλή
Χωρίς εσένα, τα φτερά μου έχουν κοπεί. Άραγε, ήσουν συνήθεια ή κάτι πιο βαθύ; Βάσω Καρλή
Ναι μεν Έρωτα είσαι ανίκητος στη μάχη, σ’ αυτήν όμως μαζί μου… τα ‘παιξες! Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Κοιτάζω τα μάτια σου και καθρεφτίζεται η αλήθεια της ψυχής σου. Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Οι δρόμοι που πήραμε μαζί εκείνο το πρωί ποτέ να μη χωρίσουν. Χρυσούλα Πλοκαμάκη
Μέσα από τα μάτια μου αν σε δουν… λατρεία μόνο θα νιώσουνΜαρία Αϊβάζη Ζαγορα
Κλωθογύριζαν τη ζωή τους και την αντέγραφαν με σκιές, στον τοίχο και στο δρόμο… Σοφία Μαρωνίδη
Θυμήσου : Ο άνθρωπος ζει. Ο Άνθρωπος δίνει ζωή. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ζει για να δίνει ζωή. Πλοκαμάκη Χρυσούλα
Χειροκροτήματα πλημμύρησαν την αίθουσα. Μα εκείνης μονάχα ένα της έλειπε, αλλά αυτός δεν εμφανίστηκε πάλι. Μάρκου Γιώτα
Νιώθω την αγκαλιά, την μυρωδιά σας, φορώντας το, είπε η Λένια κλείνοντας την υπερατλαντική γραμμή. Λένα Χρήστου
Απουσία. Ανάμνηση. Δίψα. Επιθυμία. Δάκρυ. Ξεδιψά την επιθυμία. Λειαίνει την απουσία. Γλυκαίνει την ανάμνηση Έλενα Πίνη
Να σε φωνάζω αγάπη μου κι οι λέξεις να μη φτάνουν… Μάχη Τζουγανάκη
Τι «βαραινει» πιο πολύ, Να σκέφτεσαι; Να αισθάνεσαι; Η να συν-αισθάνεσαι; Σωτηρία Κυρμανίδου
Βάδισε το μονοπάτι της καρδιάς, την μέρα που θα «ταξιδέψω», μονολόγησε! Βαγγέλης Τσερεμέγκλης

Μετανάστευση

Φοβήθηκα το θάνατο που φέρνανε τα όπλα ξενιτεύτηκα μικρός ορφανεμένος. Ευγενία Μακαριάδη
Το κοντέρ της ανθρώπινης αξιοπρέπειας έχει πιάσει πάτο. Βάσω Καρλή
Γενναία απόφαση.. τα όνειρα που θα χωρέσουν; Θα τα στριμώξω και θα χωρέσουν… ψιθύρισε λυπημένα… Ελένη Φλεμετάκη
Δεν είναι φτιαγμένη η θάλασσα, αγγέλους να κοιμίζει.. Ούτε πατρίδα γίνεται, για τους ξεριζωμένους. Σοφία Μαρωνίδη
Η ελπίδα φόρεσε σωσίβιο κι ανοίχτηκε στο ανταριασμένο πέλαγος. Έπεσε σε ξέρα και χάθηκε… Στέλλα Κουρμούλη