Select Page

H Σταυρούλα Δεληντζόγλου συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

H Σταυρούλα Δεληντζόγλου συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

“Μια χούφτα πετράδια” το πρώτο της βιβλίο και μας παροτρύνει να τα ανακαλύψουμε!

 

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;

Η συγγραφή του παρόντος μυθιστορήματος, ξεκίνησε ως μέσο διαφυγής και ψυχοθεραπείας πριν τέσσερα περίπου χρόνια, σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου, κατά την οποία είχα βιώσει ορισμένα εξαιρετικά δυσάρεστα γεγονότα. Προκειμένου να απασχολώ το μυαλό μου ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία από τη δανειστική βιβλιοθήκη του Διδυμοτείχου και όταν αυτό δεν ήταν πλέον εφικτό για διαφόρους λόγους, σκέφτηκα να αρχίσω να καταγράφω διάφορες αναμνήσεις, ώστε να δραπετεύει η σκέψη μου. Όπως καταλαβαίνετε η αρχική καταγραφή γεγονότων, κάτι σαν ημερολόγιο, εξελίχθηκε στη συγγραφή του βιβλίου που έχουμε τώρα στα χέρια μας. Η εσωτερική ανάγκη και το ένστικτο της συναισθηματικής επιβίωσης με ώθησε σε αυτή την πρωτόγνωρη εμπειρία…

 

Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο σας;

Όπως προανέφερα αρχικά προσωπικές αναμνήσεις και έπειτα ιστορίες γυναικών του κοινωνικού μου περίγυρου. Οι ξεχωριστές αυτές κυρίες συναίνεσαν στη δημοσίευσή τους, και οδηγήθηκαν στην προσωπική τους λύτρωση. Οι ιστορίες είναι κατά βάση αληθινές, ωστόσο δοσμένες με μια λογοτεχνική υπερβολή, προκειμένου πρώτον να μην εκτεθούν τα υπέροχα αυτά πλάσματα στη μικρή κοινωνία όπου ζούμε και δεύτερον, ώστε να υπάρχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον αναγνώστη!

 

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;

Η κατάσταση στην οποία περιέρχεται η ψυχή, ο νους, η καρδιά… όλο μου το είναι, από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον και τους ανθρώπους που περιστοιχίζομαι. Ο κατακλυσμός από ιδέες, σκέψεις, συναισθήματα, πράξεις που καταλήγουν στο να παράγουν κάτι το ξεχωριστό, το μοναδικό, το ανεπανάληπτο! Αυτό δεν είναι απαραίτητο να είναι κάτι άξιο λόγου για όλους, αρκεί που σημαίνει κάτι για μένα, μπορεί να είναι κάτι παραμικρό, καθημερινό, απλοϊκό, αλλά με σημασία για τον ψυχισμό μου. Έμπνευση μπορεί να μου προκαλέσει η φύση που θαυμάζω από το μπαλκόνι μου, ο ουρανός με τα μοναδικά του χρώματα στις 7.00 π.μ όταν φεύγω για τη δουλειά μου, ένα τραγούδι ή μια μελωδία, η θύμηση μιας ανάμνησης ή ένα βλέμμα στα αγαπημένα μου πρόσωπα…

 

Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;

Κάποιες φορές η αναβλητικότητά μου. Αν όμως ξεκινήσω να καταγράφω μια ιστορία, δε σταματώ, διότι εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου και λαχταρώ να τη δω να ολοκληρώνεται!

 

Ποια μοίρα ελπίζετε για το βιβλίο σας;

Όπως προείπα η συγγραφή του βιβλίου μου, λειτούργησε ως μέσο ψυχοθεραπείας για μένα όταν το χρειαζόμουν περισσότερο. Αν διαβάζοντας το βιβλίο έστω και ένας αναγνώστης εισπράξει αυτό που έχει περισσότερο ανάγκη, θα είμαι ευχαριστημένη…

 

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;

Πολλές φορές και όχι μόνο λόγω ενός βιβλίου. Είμαι γενικά ευσυγκίνητη ως άνθρωπος, χαρακτηριστικό που όσο περνούν τα χρόνια εντείνεται όλο και περισσότερο. Χαίρομαι για αυτό, διότι αλληλεπιδρώ με τους γύρω μου και το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία αληθινών και ουσιαστικών σχέσεων.

 

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;

Η ζωή είναι ωραία!

 

Για ποιο λόγο θα σταματούσατε να γράφετε;

Δεν υπάρχει κανένας λόγος που θα με έκανε να σταματήσω να γράφω! Ο γραπτός λόγος με διευκολύνει τόσο στο να εκφράζω ενδόμυχες σκέψεις και συναισθήματα όσο και στο να τα διατηρώ στο πέρασμα του χρόνου. Αν εννοείτε να σταματήσω να γράφω βιβλία, όσο θα έχω πνευματικές ανησυχίες που θεωρώ ότι θα βοηθούσαν και τους συνανθρώπους μου, δε θα πάψω ποτέ να το κάνω!

Μια χούφτα πετράδια

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή

Διδυμότειχο, ένα ήσυχο απόγευµα. Τα κορίτσια απολαμβάνουν το καθιερωμένο χαρτάκι τους. Ο ήχος του τηλεφώνου έρχεται να διακόψει βίαια το παιχνίδι. Η φωνή στην άλλη πλευρά της γραµµής ακούγεται δυνατά…

– Ραντεβού… στα νεκροταφεία. Και µετά σιωπή. Το κλίµα βαραίνει, τα µάτια στολισμένα από δάκρυα ανταλλάσσουν κλεφτές µατιές. Εικόνες εµφανίζονται στη µνήµη όλων και το παρελθόν δε φαντάζει πλέον τόσο µακρινό…

Πέντε γυναίκες: η Ζαφειρία, η Σµαράγδα, η Κοραλία, η Αδαµαντία και η Ρουµπίνη, όλες χαρισµατικές µα τόσο διαφορετικές µεταξύ τους, µέλη µιας παιδικής παρέας, γίνονται µάρτυρες µιας ζωής βγαλμένης λες από ταινία. Πρωταγωνίστριες πολλές φορές χωρίς τη θέλησή τους. Η ζωή όµως δεν είναι ταινία, δε δίνει πάντα το δικαίωµα της επιλογής!

Μια ασύδοτη ζωή, ένας αιφνίδιος θάνατος, ένας στόχος που άργησε να εκπληρωθεί, µια λανθασµένη επιλογή, η άφιξη ενός ξένου από µακριά και µια αυτοκτονία. Πώς συνδέονται µεταξύ τους και τι καταλυτική δύναµη έχουν; Μπορούν να καταστρέψουν µια δυνατή φιλία ετών; Κι ακόµη περισσότερο… µπορούν να καταστρέψουν µια ζωή;

Οι ανθρώπινες ζωές άραγε, καταστρέφονται ή απλά εξελίσσονται;

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

Η Σταυρούλα Δεληντζόγλου γεννήθηκε στο ακριτικό Διδυμότειχο, όπου και διαµένει σήµερα µε τον σύζυγο της. Έχει σπουδάσει βοηθός προσχολικής αγωγής, δραστηριοτήτων, δημιουργίας και έκφρασης, ωστόσο δεν άσκησε ποτέ την ειδικότητά της. Από το 2004 εργάζεται στον Οργανισµό Απασχόλησης Εργατικού Δυναµικού, στο Υποκατάστηµα Διδυμοτείχου. Το παρόν βιβλίο, «Μια χούφτα πετράδια», είναι το πρώτο της µυθιστόρηµα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξιλόγιο της ψυχής μου...

1 σχόλιο

  1. Natasa Mpampali

    Υπέροχο βιβλίο από έναν πραγματικά υπέροχο και μοναδικό άνθρωπο!!!!!Δεν θα χάσεις και κάτι εάν δεν το διαβάσεις , αλλά θα νιώσεις πολύ διαφορετική εάν το διαβάσεις,θα ονειρευτείς,θα κλάψεις ,θα ταυτιστείς,θα γελάσεις, θα κάνεις ένα γλυκό ταξίδι που ίσως είχες καιρό να απολαύσεις και δεν θα αισθανθείς ότι δεν άξιζε τον κόπο!!!!!Τον αξίζουν τον πολύτιμο σου χρόνο αυτά τα ΠΕΤΡΆΔΙΑ!!!!!!Αξίζει να το πάρεις στα χέρια σου και να χαλαρώσετε παρέα!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ερωτηματολόγιο 2017

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι!

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!