Jekyll και Hyde

20.03.2017

Αγαπητέ κ. Hyde,

Δεν κρύβω πως με κάποια ανησυχία σου γράφω αυτό το γράμμα. Μετά από όλο το χρονικό διάστημα που γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον, έχω φτάσει πλέον στο σημείο να φοβάμαι τον παρορμητικό σου χαρακτήρα και τα βίαια ξεσπάσματά σου κι είναι αυτός ο λόγος που σου ταχυδρομώ αυτό το γράμμα και δε σου το δίνω αυτοπροσώπως.
Τώρα συνειδητοποίησα το πόσο ανόητος υπήρξα. Η φιλία σου με κατέστρεψε. Με μεγάλο πόνο θυμάμαι τo ειδεχθές πλάσμα μέσα μου, που εσύ έφερες στην επιφάνεια.
Μετακόμισα μακριά από το Λονδίνο, σε ένα μέρος όπου δε θα με βρεις ποτέ. Με τη βοήθεια του Θεού, ελπίζω να αποκτήσω ξανά τον αυτοσεβασμό μου.

Μετά τιμής
Δρ Henry Jekyll

Αγαπημένε μου Δρ Jekyll,

Μαθαίνω από κοινούς γνωστούς, φίλε μου, πως δεν είσαι καλά και κατηγορώ τον εαυτό μου γι αυτό. Αισθάνομαι ότι οι απαιτήσεις μου συνέτριψαν τον καλό εαυτό σου και μπορεί να σου προξένησαν μεγαλύτερο κακό από ότι ήμουν σε θέση να αντιληφθώ.
Είμαστε τόσο όμοιοι κατά βάθος εσύ κι εγώ, παρά τις προφανείς διαφορές μας. Παραδέχομαι πως ενώ ζηλεύω την εγγενή σου καλοσύνη, την ίδια στιγμή με απωθεί. Ομοίως έχω την αίσθηση πως κι εσύ, ενώ κάποιες στιγμές θα ευχόσουν να μου έμοιαζες, ταυτόχρονα θα είχες την ισχυρή επιθυμία να πολεμήσεις αυτά τα συναισθήματα.
Στην αρχή πίστευα πως η κακία μου θα έκανε καλή παρέα με τη φυσική σου καλοσύνη, δυστυχώς όμως αποδείχτηκαν κακοί σύντροφοι. Επιπλέον, η διαρκής επιμονή σου να με αλλάξεις, να με διαμορφώσεις σε ένα ομοίωμα του καλού εαυτού σου, κάτι που δε θα μπορούσα ποτέ να επιτρέψω, προξένησε μεγάλη ζημιά στη σχέση μας.
Είναι, επομένως, υποχρέωσή μου να θέσω ένα τέλος σε αυτήν την ανίερη συνεργασία. Έτσι, αγαπητέ μου φίλε, με λύπη μου πρέπει να σου ανακοινώσω ότι οι δρόμοι μας χωρίζουν. Από εδώ και στο εξής, ο ευγενής, ειλικρινής και αφελής Δρ Henry Jekyll θα πάψει να υπάρχει κι εγώ, ο Edward Hyde, θα κυριεύσω τη ζωή του ολοκληρωτικά.

Αντίο φίλε μου
Edward Hyde

 

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Κατερίνα Κρυστάλλη

    Δοσμένο πολύ όμορφα και με ευγένεια από τον Κύριο Χαιντ, κάτι που δεν το περίμενα για να είμαι ειλικρινής. Μπράβο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου