Mία ωδή στο Διονύσιο Σολωμό

14.03.2017

Σολωμέ Διονύσιε μέγα, της Ελλάδας σπουδαίο βλαστάρι,
να δεχτείς, μια ωδή από μένα, το φτωχό, σου ζητώ μία χάρη,
με μελάνι μελιού θυμαρίσιου, να συντάξω, για σε, συναξάρι,
με θαυμάσιους ύμνους κι επαίνους, μελωδία, οσίου τροπάρι,
με βιολί βιρτουόζου παιγμένη, που κρατεί ασημένιο δοξάρι,
και κρυστάλλινου ήχου φλογέρα, καλλιτέχνημα, από πυξάρι.
Με μοσχάτο κρασί ποτισμένος, απ της Ζάκυνθος το γιοματάρι,
βοηθώντας, το λίγο, με μέτρο, το μυαλό σου καλά να σαλπάρει,
τον υπέροχο έγραψες ύμνο, ένα γνήσιο μαργαριτάρι,
στη σημαία μας αφιερωμένο, με του Μάντζαρου τ’ ανοιξαντάρι,
ατενίζοντας, συγκινημένοι, ν' ανεβαίνει ψηλά στο κοντάρι.
Όλοι οι στίχοι στη Λευτεριά μας, κομπολόγι από κεχριμπάρι,
σαν Θρακιώτες χορεύουν για σένα, κρατημένοι ζωνάρι, ζωνάρι
με τσαλίμια, τρελές πιρουέτες, τσαλακώνοντας φρέσκο χορτάρι.
Πατριώτες καλοί απ το Τζάντε, στο λαιμό τους φορώντας φουλάρι,
με καντάδες σε απογειώνουν, γεια σου αετέ μου και παλικάρι.
Της φυλής τη διχόνοια, γράφεις, σαν τη λαίλαπα, σαν το βαρδάρη,
να γινόταν εξαίρετο θαύμα, άτι άγριο, με καβαλάρη,
στα καπούλια του να την πετάξει και πολύ μακριά να την πάρει.
Την ενότητα την εκθειάζεις και εύχεσαι να βγει για σαφάρι,
μια γροθιά να το κάνει το έθνος, δυνατό κι αγριεμένο  λιοντάρι,
μια χρυσόφτερη παραφυάδα, σε ανθισμένο κλωνάρι, σμάρι,
να χουφτώσει σκληρά γιαταγάνια, βγάζοντας τα από το θηκάρι,
με μποστάρισσα τη Λευτεριά του, περπατώντας στο ίδιο αχνάρι,
που αφήνει, στη Γη, με βιασύνη, το ανάλαφρο της ποδάρι,
τους βαρβάρους να διώξει για πάντα, βάζοντας τους γερό χαλινάρι,
κι από την πλάτη να αποσείσει, το βαρύ της σκλαβιάς το σαμάρι.
Αποδίδοντας ευεργεσία, και ικετεύοντας να φρενάρει,
της εζήτησες, σιμά, να κλάψει, στου φιλέλληνα το μαξιλάρι.
Παραδείσου μυρίπνοο άνθος, των Ιόνιων Νήσων καμάρι,
μια ομάδα Αγγέλων, για πάντα, απ' το πλούσιο, Θείο, κελάρι,
τα γλυκύτατα φρούτα σαν μέλι, Διονύσιε να σε τρατάρει.

_

γράφει o Μιχάλης Δημητρίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου