O κόσμος μας

Δημοσίευση: 25.07.2021

Ετικέτες

Κατηγορία

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή;

Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο;

σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή

σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.

 

Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια; 

σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει

όταν το συναίσθημα, αφοπλίζει η συνήθεια

πόσο πολύ αυτή η αλήθεια, μας τρομάζει;

 

Πόσο πολύ, η υποκρισία κυβερνά;

ο κυνισμός, τα δήθεν και τα πρέπει

σε μια κοινωνία που όλο θύματα, μετρά 

και τ’ άδικο να βασιλεύει, επιτρέπει.

 

Σε μια κοινωνία παγιδευμένη και νωθρή

που η απάθεια χρόνια τώρα, βασιλεύει

που η ημιμάθεια και ο ατομισμός, κυριαρχεί

και η αχαριστία σχεδόν πάντα, περισσεύει.

 

Πόσο δύσκολο μοιάζει, σε τέτοιο κόσμο πια, να ζεις;

που συνένοχο να σε κάνει, επιμένει

σε έναν αγώνα, που δεν υπάρχει νικητής

κι όλοι στο τέλος βγαίνουμε, πάντα χαμένοι

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου