Flash fiction – Δημοσιεύσεις

Άνθρωπος Η παιδεία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο μας, αν τα βιβλία γίνουν τα όπλα μας. Ευθύμιος-Ραφαήλ Αγγελής Φτώχεια, δύσκολοι καιροί… Μα ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να κάνει την ανατροπή. Ευθύμιος-Ραφαήλ Αγγελής Βοηθάει όσους έχουν ανάγκη και έχει ανθρωπιά. Γι’...

Αν

Αν ψάξεις να βρεις τον ήλιο στην ψυχή σου κι ελευθερώσεις τις φυλακισμένες ακτίνες του τότε θα χαϊδέψουν γλυκά το κορμί μου θα γίνει πιο ζεστό το φιλί σου. Αν βρεις το φεγγάρι στου νου σου τον παραλογισμό και μου το στείλεις συντροφιά το μελαγχολικό τ’ απόβραδο...
Το τίποτα φοβάμαι

Το τίποτα φοβάμαι

Με πνίγει απόψε το παράπονο τα δάκρυα δυνατή βροχή στο πρόσωπό μου καυτός ο αέρας, ο κόσμος αδιάφορος κι εσύ να φεύγεις μακριά απ’ τ’ όνειρό μου Οι σκέψεις σέρνονται στου φεγγαριού τη σιωπή τρομαγμένη η καρδιά, ερημιά στο μυαλό και την ψυχή το τίποτα φοβάμαι, τις ώρες...
Το τίποτα φοβάμαι

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Στη θύμιση του καλοκαιριού η σκέψη μου πλανιέται. Το πορτραίτο του φεγγαριού στον αφρό της θάλασσας δε λησμονιέται. Φθινοπώριασε… Κόντρα στον άνεμο βαδίζω. Τα άστρα ξεψύχησαν στον ουρανό. Τα διαβατάρικα πουλιά πήραν το καλοκαίρι και ταξιδεύουν, σ’ άλλες ψυχές θα...
Το άγγιγμά σου ψεύτικο

Το άγγιγμά σου ψεύτικο

Μη μου πεις πως ο πόνος μου σ’αγγίζει κι η παγωνιά που υπάρχει γύρω μου σ’ ανατριχιάζει αίμα στάζει απ’ την ψυχή μου, το δάκρυ μου στερεύει το άγγιγμά σου ψεύτικο, λεπτό σαν γυαλί ο κόσμος μου φυλακή, σκοτεινό κελί και σε φοβίζει Τι κι αν σου πω πως σ’ αγαπώ η...
Άνθρωπε άκου τη σιωπή μου…

Άνθρωπε άκου τη σιωπή μου…

Άνθρωπε άκου τη σιωπή μου. Μην κοιτάς τα σφραγισμένα χείλη μου, τη θολή όρασή μου. Η μνήμη μου είναι κοφτερό μαχαίρι, οι εικόνες ανατριχιαστικές, μου κόβουν την ανάσα. Δε μπορώ να πολεμήσω πια, οι στράτες της ζωής έκλεισαν για μένα, η ελπίδα σβήστηκε στα σκοτάδια του...
Ανταριασμένες σιωπές

Ανταριασμένες σιωπές

Το ξέσπασμα της ψυχής μου τράνταξε τη νύχτα το ζωντάνεμα εκείνου του καλοκαιριού φώτισε το σκοτάδι με πονούσε τόσο δυνατά η θύμησή του που μ’ έκανε να κλάψω μου υπενθύμισε τη μοναξιά μου και με γέμισε πίκρα […] γράφει η Ελένη...
Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

Είδα ασυνήθιστα πράγματα σε τούτη εδώ τη ζωή. Και σήμερα που χάθηκα για λίγο σε μια στάλα της, σκοτείνιασε ο ουρανός και οι θύμησες σωριάστηκαν στα πόδια μου. Δεν έκανα περιττές διαδρομές. Έτρεξα αμέσως στην πλατεία της άνοιξης, εκεί που έρχονται και φεύγουν τα τρένα....
Σου στέλνω δώρο “ένα γράμμα”

Σου στέλνω δώρο “ένα γράμμα”

2 Μάρτη Ξημέρωμα Πατέρα βιάζομαι… Χθες ο ήλιος μου κούνησε μαύρο μαντήλι, όπως και κείνο το χλωμό δείλι του Μάρτη που έφυγες από κοντά μας. Τί σύμπτωση! Έμαθα το δυσάρεστο νέο για το θάνατο του καλύτερου φίλου σου. Και σήμερα ξημέρωμα ο ουρανός είναι βαρύς,...
Οι πασχαλιές άνθισαν και φέτος

Οι πασχαλιές άνθισαν και φέτος

Τι θεομηνία κι αυτή, Θε μου. Δύσκολη η ανηφοριά, πεδίο μάχης, θυσιαστήριο. Έκανα το σταυρό μου να κοπάσει η καταιγίδα, να λάμψει ο ήλιος. Μα τα σύννεφα, μαύρες κλωστές κινούσαν τα νήματα του φόβου στο ανέβασμα. Σε προσκυνώ ήλιε μου, δώσ’ μου το φως, όπως...
Ώρα έξι και μισή

Ώρα έξι και μισή

Ώρα έξι και μισή. Μ’ άγγιξε ετούτο το γλυκοχάραμα το φως του αυγερινού. Ήρθε και τυλίχτηκε γύρω μου, με κράτησε σφιχτά, περπάτησε στη ψυχή μου. Προσπάθησα να φανταστώ τη μορφή του, να με νανουρίζει στην αγκαλιά του, να με παίρνει απ’ το χέρι και να με...
Η λογοτεχνία έχει αντίκρισμα!

Η λογοτεχνία έχει αντίκρισμα!

Ο άνθρωπος έχει έμφυτη και βαθιά ριζωμένη μέσα του την ανάγκη της έκφρασης. Χαρά, πόνος, λύπη, προσμονή, ελπίδα, αγάπη αλλά και μίσος είναι μερικά μόνο από τα συναισθήματα που με τις λέξεις εξωτερικεύει σε μια προσπάθεια δημόσιας «εξομολόγησης» του θυμικού του. Από...
Και χθες και σήμερα και αύριο… πάντα εσύ

Και χθες και σήμερα και αύριο… πάντα εσύ

Και χθες και σήμερα και αύριο… πάντα εσύ, της Ελένης Φλεμετάκη. Σήμερα πνίγηκες ξανά της άγονης γραμμής πήρες το πλοίο μα έμεινες εκεί στο ίδιο το σημείο ο άνεμος φοβισμένος σε περίμενε για να σ’εγκαταλείψει στην απέραντη ματαιότητα τη φρίκη και τα...