Select Page

Ετικέτα: Εκδόσεις ΜΑΤΙ

Η ζωή είναι εύκολη, μην ανησυχείς, της Agnes Martin-Lugand

Η Ντιάν που γνωρίσαμε στο βιβλίο «Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι διαβάζουν και πίνουν καφέ» έχει επιστρέψει στο Παρίσι, στην καθημερινότητά της, στη φιλία της με τον Φελίξ, μέχρι και μια νέα ερωτική γνωριμία κάνει. Δυστυχώς όμως πρέπει να γυρίσει στην Ιρλανδία γιατί η γυναίκα που την είχε φιλοξενήσει είναι ετοιμοθάνατη. Έτσι οι οδυνηρές αλλά και οι ευχάριστες αναμνήσεις επιστρέφουν και σωριάζουν όλες της τις προσπάθειες να ξεπεράσει τον Έντουαρντ, ειδικά τώρα που τον βρίσκει με ένα δικό του παιδί! Το δεύτερο βιβλίο της διλογίας ήταν καλύτερο. Εξακολουθεί να είναι γραμμένο με τη χαρακτηριστική γρήγορη γραφή, όμως παρόλο τον ρομαντισμό που...

Διαβάστε περισσότερα

Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι διαβάζουν και πίνουν καφέ, της Agnes Martin-Lugand

«Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι διαβάζουν και πίνουν καφέ» είναι το όνομα του βιβλιο-καφέ της Ντιάν, η οποία στην αρχή του μυθιστορήματος χάνει τον άντρα της και την κόρη της σε τροχαίο, πέφτει σε κατάθλιψη και με συμπαραστάτη τον κολλητό της, ομοφυλόφιλο Φελίξ, αγωνίζεται να ξαναβγεί στην επιφάνεια. Η απόφασή της να ξεκινήσει μια νέα ζωή στην Ιρλανδία, αγαπημένο τόπο προορισμού του νεκρού συζύγου της, είναι η αρχή μιας σειράς γεγονότων και γνωριμιών που ίσως τη βοηθήσουν να ορθοποδήσει ξανά. Ομολογώ πως ο τίτλος, αν και μακρύς, είναι αρκετά ευφάνταστος για βιβλίο και ταυτίζομαι απόλυτα μαζί του (με μια διαφορά: δεν...

Διαβάστε περισσότερα

Μη με ξεχάσεις, της Γιώτας Παπαδημακοπούλου

Τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου τη γνώρισα πρώτα διαδικτυακά και στη συνέχεια συγγραφικά. Μέσα από το blog της ‘’Το μεγαλείο των τεχνών’’ βρήκα έναν άνθρωπο που έγραφε κριτικές για ταινίες και βιβλία σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που θα τις χαρακτήριζα κι εγώ. Έτσι μου έγινε αρκετά συμπαθής και απ’τη στιγμή που ανακάλυψα ότι ασχολείται και με τη συγγραφή ήμουν σίγουρη πως και εκεί θα τα κατάφερνε περίφημα. Διαβάζοντας αρκετό καιρό μετά το 2ο κατά σειρά βιβλίο της ανακάλυψα μια πολύ γλυκιά ιστορία με ιδιαίτερα αγαπητούς ήρωες αλλά και μια υπόθεση άκρως ρεαλιστική. Για όλους αυτούς τους λόγους το συγκεκριμένο βιβλίο...

Διαβάστε περισσότερα

Το γκρίζο κασκόλ, του Αλέκου Αγγελίδη

Οι ιστορίες, οι φόβοι, οι ανασφάλειες, το παρελθόν μιας καραβιάς φαντάρων που το «Χίος» τους μεταφέρει στη Μακρόνησο. Με μοναδική αφηγηματική μαεστρία ο συγγραφέας δε μας αποκαλύπτει ούτε το έτος ούτε τον λόγο εξαρχής. Αντίθετα, ζούμε μαζί με τους φαντάρους στο αμπάρι του πλοίου, τρώμε μαζί τους τα ελάχιστα παξιμάδια, κουβαλάμε τις ίδες τσακισμένες καραβάνες, φοράμε τις ίδιες φθαρμένες χλαίνες. Από τα συμφραζόμενα των νέων ανθρώπων προσπαθούσα να καταλάβω σε τι εποχή είμαστε και πού τους πάει το καράβι. Η γραφή μού άρεσε αρκετά. Το μυθιστόρημα ξεκινάει πολύ όμορφα, με τις περιγραφές του πλοίου και της θάλασσας, τη φουρτούνα...

Διαβάστε περισσότερα

Βροχή πάνω στην πέτρα, της Νατάσας Γκουτζικίδου

Σε γενικές γραμμές ένα όμορφο βιβλίο, με μια ενδιαφέρουσα ιστορία και πολλές ανατροπές κι εκπλήξεις. Από την Κρήτη του 1928 στο Λονδίνο του 1948 και μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε μια γυναίκα και τρεις άντρες με φόντο την Κατοχή και την Εθνική Αντίσταση. Ρίξτε του μια ματιά, δεν είναι κακό. Ακολουθεί αναλυτική παρουσίαση με spoilers, γιατί έχω πολλές σκέψεις να γράψω γι’ αυτό το βιβλίο, αλλά μη διαβάσετε παρακάτω αν δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο πρώτα. SPOILERS Πριν ξεκινήσω, να τονίσω ότι το βιβλίο κυλά μέσα στο χρόνο, σε μεταφέρει πότε στο τώρα και πότε στο τότε, με έναν πρωτότυπο χειρισμό της υπόθεσης. Σταματά η αφήγηση στο πιο κρίσιμο σημείο και μεταφερόμαστε χρονικά πιο μπροστά, οπότε μετά την εξέλιξη διαβάζουμε τι συνέβη πριν. Είναι κρίμα όμως που μόνο στην πρώτη σελίδα αναγράφεται ο τόπος και το έτος (Κρήτη, 1928) και μετά ποτέ ξανά για το πού εκτυλίσσεται η υπόθεση. Κρίμα, γιατί θα μπορούσε έτσι να φανεί πιο φροντισμένο. Η ιστορία ξεκινάει με τις παιδικές μνήμες του Μίνωα-Πέτρου και της Μάγιας στο νησί της Κρήτης το 1928. Πολύ καλοί χαρακτήρες, πολύ καλή απόδοση της εποχής και των ηθών του νησιού τότε. Τρία παιδιά, ο Μίνωας, ο Γιώργης και ο Τηλέμαχος μεγαλώνουν μαζί. Ο Μίνωας ζηλεύει που ο πατέρας τους είναι συνέχεια μαζί με τους δυο μεγαλύτερους γιους του κι αυτόν τον παραπετάνε. Εγωιστής και αδέξιος στους χειρισμούς ο πατέρας, σώφρων...

Διαβάστε περισσότερα

Για μια χαψιά ψωμί, του Κώστα Σπρίντζιου

Ένα κοινωνικό, ηθογραφικό μυθιστόρημα που με αφορμή την οδύσσεια του μικρού Κουτσιούλα διαβάζουμε για την κοινωνική ιστορία της Θεσσαλίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, που το καταπράσινο αυτό γεωγραφικό διαμέρισμα έχει πια προσαρτηθεί στην Ελλάδα και πλήττεται από ληστές ενώ οι βοσκοί και οι γεωργοί αγωνίζονται για μια χαψιά ψωμί. Με συγκίνησε πάρα πολύ και με ταξίδεψε στα μακρινά, δύσκολα και σκληρά χρόνια όχι μόνο των ενήλικων βιοπαλαιστών αλλά και των αθώων παιδιών που βεβιασμένα μεστώνουν κάτω από τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης της ορεινής και της πεδινής αγροτικής Ελλάδας, μακριά από τα γράμματα, τη μάθηση, την παιδεία. Σε γενικές γραμμές, ο Κουτσιούλας, μετά τη δολοφονία των γονιών του, «υιοθετείται» μέχρι να ενηλικιωθεί από τον άβουλο θείο του που είναι παντρεμένος με τη σατανική Πανάγιω, μια σκληρή γυναίκα που εποφθαλμιά στην περιουσία του παιδιού αλλά του κάνει τον βίο αβίωτο, βασανίζοντας την ψυχούλα του με αδικίες, κακομεταχείριση, κακοποίηση. Έτσι το παιδί κρύβεται στην καλύβα ενός βοσκού για να γλυτώσει κι από κει και πέρα μια σειρά συγκυριών και ανατροπών βελτιώνουν τη ζωή του και αλλάζουν για πάντα το μέλλον του. Ο συγγραφέας, πότε με ντοπιολαλιά και πότε με τρέχοντα, καθημερινό λόγο περιγράφει άριστα την ψυχολογία και την ωρίμανση του Κουτσιούλα και δίνει με αμεσότητα τις αντιλήψεις και τη νοοτροπία των φτωχών και αγράμματων χωρικών απέναντι στις γυναίκες τους και στα παιδιά τους. Κανόνες στοιχειώδους σήμερα...

Διαβάστε περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest