Ελένη Βαρδαξόγλου

Δημοσιεύσεις

Το βουβό παράπονο μιας πολυθρόνας

Το βουβό παράπονο μιας πολυθρόνας

Καλώς ήρθες ξένε. -Όχι, δεν είσαι ο πρώτος. Πολλοί, πριν ακόμα από σένα απολάμβαναν το απαλό άγγιγμά μου. Επάνω μου, ξένε έχουν ξαποστάσει τόσοι άνθρωποι. Και τόσα όνειρα. Ένιωθα το κορμί τους να συσπάται, ενώ η σκέψη τους οργίαζε σε ιδέες μεγάλες και μακρινές. Τόσο...

Διαβάστε Περισσότερα
Κάποια αυγή, της Ελένης Βαρδαξόγλου

Κάποια αυγή, της Ελένης Βαρδαξόγλου

            Μπορεί να με ξέχασες ετούτο το βράδυ Εγώ όμως σε θυμήθηκα Σε θυμήθηκα Αυτή τη στιγμή που χαράζει το ξημέρωμα Και το φεγγάρι είναι κόκκινο Σαν την άκρη του τσιγάρου μου. Αυτή τη στιγμή που τα χρώματα της ανατολής Μοιάζουν με...

Διαβάστε Περισσότερα
Σ’ ένα παλιό ταξί

Σ’ ένα παλιό ταξί

«Κουράστηκα να ζω σε έναν τόσο αφιλόξενο κόσμο. Είναι τελικά η αδιαφορία η μόνη λύση. Να περπατώ στο δρόμο έχοντας το βλέμμα μου καρφωμένο στο δάπεδο. Δεν θέλω να αντικρίσω τη δυστυχία κανενός. Κυρίως γιατί δεν χωράει άλλο βάρος σ’ αυτό το σώμα. Καθόλου ρομαντικές δεν...

Διαβάστε Περισσότερα
Μια συνήθεια, της Ελένης Βαρδαξόγλου

Μια συνήθεια, της Ελένης Βαρδαξόγλου

Καθώς άγγιζα τα χείλη του για τελευταία φορά Καθώς χανόμουν στο βυθό των ματιών του Ποσό ήθελα να φωνάξω «μείνε» Εδώ ανήκεις Κι όπου είναι η αγκαλιά μου Καθώς έπλεκα τα δάχτυλά μου στα μαλλιά του Καθώς έστρεφε μακριά το βλέμμα Ήθελα να ψιθυρίσω «είμαι εδώ» Μου λείπεις...

Διαβάστε Περισσότερα
Η πυραμίδα μου

Η πυραμίδα μου

Μετά βίας μπορούσα να ανοίξω πια τα μάτια μου. Το λιγοστό φως, που έτρεμε στο βάθος με τύφλωνε. Σαν πήγαινα να κοιτάξω μ’ έδιωχνε μακριά, τσουρουφλίζοντας τα βρώμικα και πονεμένα μου μάτια. Ένιωθα το σώμα ένα κουρέλι, που ρουφά ασύστολα σκόνη. Τα ρούχα μου δεν...

Διαβάστε Περισσότερα
Οι παντοτινοί

Οι παντοτινοί

Με φίλους κι αγαπητικούς Ίσως γνωστούς μα και τυχαίους Θα χάνεσαι σε μελαγχολικές κουβέντες που καταδικάζουν το μυαλό σε μια πρωτόγνωρη λήθη Και μέσα στο άκουσμα των τόσων προβλημάτων Θα συμβαίνει κάτι το παράδοξο Δεν θα νιώθεις ούτε για μια στιγμή τη λύπηση ή τον...

Διαβάστε Περισσότερα
Η Πηνελόπη της άνοιξης

Η Πηνελόπη της άνοιξης

Το μαύρο των ματιών σου, που κάθε ελιάς καρπός ζηλεύει Μέσα στη θάλασσα του κόσμου κάνει πως χάνεται, μα ταξιδεύει. Σε όρη απόκρημνα επιβιώνει Ανάμεσα σε ξεχασμένους -που δεν έπρεπε να ξεχαστούν- Καθώς ξανά κοντοζυγώνει, η ώρα τους να εκδικηθούν. Μα, πού το χάνεις πού...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο