Αρχίζει να βλέπει το άσχημο γάντι από το στραπατσαρισμένο κρέας στην άκρη του δοντιού. Είναι αλήθεια; Απλώς ήθελε να πει είμαι επιδημία mutatis mutandis Φτύνει το χώμα απ’ το λερό μοναδικό πνευμόνι. Κανείς τοίχος δε σε στηρίζει, σκέφτηκε. Έφτυσε πάλι. Χώμα. Σάλιο....

Μελανώματα θαμπά εξεγέρσεις σακατεμένα πόδια πάνω σε χλωρά κλαριά δυο - δυο περνούν ξανοίγονται στη μέρα Με χέρια υπόκωφα τρίβεται λίγο ψωμί βρώμικο παρελθόν μες στο δισάκι ολόγυμνες βόμβες συνοδοί μιας σποράς Στα σύρματα από πίσω νοθεία πράσινα πρόσωπα καψαλισμένα...