Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,010 άρθρα
Το πιο πρόσφατο
Στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας επί της οδού Κ. ζει ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Είναι Φεβρουάριος, μέρες μικρές, νύχτες μεγάλες, «κρυώνω..., κρυώνω αφόρητα...», και από την ανοιγμένη τηλεόραση ακούγεται η μελαγχολία της πατρίδας μετά τις ειδήσεις των οκτώ. Στο τζάκι που ανοίγει προς τον φωταγωγό, ακούγεται το κάψιμο των…
Διαβάστε →Απόψε έχουμε καλεσμένους. Από τη μοίρα τους δεν ξεφεύγουν. Χτυπούν το ρόπτρο της πόρτας. Μουσαφίρης και η Μαρία Αντουανέτα, που έστω και αν άσπρισαν τα μαλλιά της, την τελευταία νύχτα στο κελί της,…
?Επικίνδυνο πράγμα το σκότος» του έλεγε ο πατέρας του, μετανάστης κάποτε στη Γερμανία. «Μπορεί να νιώσεις μέρος του κάποια στιγμή, μπορεί να νομίζεις ότι το συνηθίζεις, αλλά αργά ή γρήγορα θα σε…
Ένα ασίγαστο μίσος τον είχε κυριεύσει. «Δεν τους θέλω στην πατρίδα μου. Εδώ οι Έλληνες πεινάνε και βοηθάνε αυτούς; Τους αλλόθρησκους;» σκεφτόταν. Μία μέρα το μίσος πήρε σάρκα και οστά. Δεν άντεχε να…
Μια ζωή ήταν σωστός απέναντι σε όλους και σε όλα. Πάντα λειτουργούσε με ευαισθησία, ρομαντισμό και αγάπη. Πλέον είχε κουραστεί. Δεν άντεχε πια. Τα απανωτά χαστούκια της ζωής του κατέστρεψαν την…
Έλαμψε. Φως. Διάχυτο. Η σκοτεινή ζωή του απέκτησε την αίγλη ενός λαμπερού αστεριού σε ένα κατασκότεινο καλοκαιρινό δειλινό. Θεώρησε πως πλέον είχε βρει την πυξίδα της ζωής του. Ακολούθησε πιστά το…
Δουλειά-σπίτι-δουλειά. Ζωή χωρίς χρόνο, χρόνος χωρίς ζωή. Αυτό ήταν το μονοπώλιο της ζωής του. Λίγες βόλτες με φίλους και φίλες, γεμάτος από παραστάσεις και ταξίδια. Πίστευε ότι αυτό ήταν αρκετό.…
Άλλωστε, το βάθος, το πλάτος, το μήκος, η θερμοκρασία των νερών, η αλμυρότητα, η κατεύθυνση της ροής των νερών διατηρούνται απαράλλαχτα.
Ο ήλιος τον έβρισκε στην παραλία να μαζεύει τα φύκια. Τα έκανε σωρούς και μετά με το ίδιο δικράνι τα γύριζε στη θάλασσα. Σε εκείνη ανήκαν. Σαν τέλειωνε καθόταν στο μπαλκόνι του και τις μιλούσε. Της…
H Όλγα εντελώς αυθόρμητα και με τα μάτια της βουρκωμένα άρχισε να του εξιστορεί το παιδικό της όνειρο.
Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά…
Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά…
α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η…
Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς…
Ήταν Σεπτέμβρης. Ένα από τα τελευταία δειλινά του. Όπως πάντα όταν επέστρεφα στο σπίτι, είχα σταματήσει στο πιο όμορφο σημείο της πόλης. Ένα πάρκο στο κέντρο της, στολισμένο με μια μικρή λίμνη, στην…
Εσύ; μου κάνει. Τι γυρεύεις εδώ; Σε ετούτον τον κόσμο δεν έρχονται παιδιά
Προσπάθησε πολύ να τον μεταπείσει. Προέβαλε κάθε επιχείρημα. Άλλωστε μια χαρά ζούσαν τη ζωή τους έτσι. Τι τους χρειαζόταν ένας γάμος; Από τη φύση της ήταν πνεύμα ανεξάρτητο. Όσα χρόνια θυμόταν τον…
Αναπολούσε και καταριόταν την ώρα και τη στιγμή που βγήκε η παράλογη διαταγή να κλείσει το πανεπιστήμιό του και νά ’τον τώρα, ξενύχτη με το κρεβάτι ανακατωμένος ο ερχόμενος, να είναι καταδικασμένος…
Μέσα, πάνω στο κρεβάτι, το όνειρο της νύχτας. Δεμένος χειροπόδαρα να με σέρνουν πάνω σ’ εκείνα τα φυτά.
