Πού σου, άδη, το νίκος;
Στο όμορφο σπιτάκι της Άννας, λουλούδια στόλιζαν τα βάζα και ήλιος έλουζε τα δωμάτια.
Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 2 από 51
Στο όμορφο σπιτάκι της Άννας, λουλούδια στόλιζαν τα βάζα και ήλιος έλουζε τα δωμάτια.
Ένα και σήμερα μέχρι το πτυχίο. Άρα η Λένα στρώνεται στο γραφειάκι της, σαν καλή μαθήτρια, και κάνει πως διαβάζει για το πτυχίο, μέσα της, ενώ από έξω της παίρνει το στυλό και γράφει το ευχαριστήριο…
Δεν φτάνει που το αμαρτωλό στρώμα το έβγαλε σε κοινή θέα, στην πρόσοψη του δίπατου σπιτιού, για να φαίνεται (διότι υποψιαζόταν πως ο άνδρας, - που τώρα κοιμάται μέσα και που πιο πριν ήπιε το τσάι με…
Η Αλεξάνδρα, σκεπτική, έσκυψε το κεφάλι της, παραμερίζοντας ελαφρά τις γρίλιες με τα αηδόνια, με τις ελάχιστες χρυσές ανταύγειες του χειμωνιάτικου, δύοντος ήλιου, να πέφτουν μέσα στο δωμάτιο και…
Στις 6 Ιανουαρίου 20.. μια είδηση από την Ελλάδα έκανε τον γύρο του διαδικτύου προκαλώντας, για μήνες, το ενδιαφέρον σε όλον τον κόσμο: «Σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Αθήνας ο…
Στη Θεσσαλονίκη, η φοιτητική παρέα, απολαμβάνει τον φραπέ και λιάζεται σε μια από τις καφετέριες της Καμάρας, λίγο πιο κει σε ένα σκιερό παγκάκι, κάτω από έναν ήλιο του Σεπτεμβρίου.
Γρατζουνιές, σημάδια και σιωπές το διατρέχουν· μια τρανταχτή εξωτερίκευση όλων όσων έζησα, η οικοδόμηση του «εγώ» μου πάνω σε αλάτι, ήλιο και πείσμα.
Τελείωσαν τα ψέματα. Ένα και σήμερα μέχρι το πτυχίο. Η Μίνα στρώνεται στο γραφειάκι της, σαν καλή μαθήτρια, και κάνει πως διαβάζει για το πτυχίο, μέσα της, ενώ από έξω της παίρνει το στυλό και γράφει…
ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΟΥ, τον Χάρη, να μπαίνει φουριόζος στο νοσοκομείο. Άρχισε να ρωτά κάτι, στα πεταχτά, όποιον έβρισκε μπρος του, χωρίς να σταματήσει. Συνέχιζε, τρέχοντας στους διαδρόμους, να κοιτά…
Ένα πουλί να προσπαθείνα προσπαθεί μα δεν μπορείαπ’ τής αγκάλες της να βγειτης μάνας της μοναδικής
Δύο μωρά γεννημένα από την ίδια μητέραμέσα στο ίδιο αυγό, δίπλα-δίπλα.Το όνομά της γράφτηκε στην ιστορία, χρυσό από τους θεούς —το δικό μου είναι γεμάτο σκόνη και σκιά.
Στη μικρή βεράντα της η κυρία Ειρήνη με ανοιχτή την τηλεόραση πότιζε τα λουλουδάκια της και ένα χαμόγελο άνθιζε στα γεροντικά χείλη της. Στην ίδια πολυκατοικία, δίπλα, σε απόσταση δύο μέτρων ήταν το…
Των θαλασσών τα λόγια τα ’μαθα μικρή,στα χείλη του παππού μου, στου κύματος τη βρύση.Καπετάνιος ήτανε, με βλέμμα ακριβό,κι ο άνεμος τον χαιρετούσε σαν να 'ταν αδελφός.
Η Ελένη καθόταν στο μικρό καφέ της γειτονιάς με τον καπουτσίνο της να κρυώνει δίπλα στον φορητό υπολογιστή. Στα 38 της χρόνια είχε μάθει να κρύβει τις ρυτίδες της με φίλτρα και τις απογοητεύσεις της…
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν όνειρα και φθινοπωρινές μπαλάντες και κάστρα στην άμμο. Και υπήρχε κι ένα αγόρι, του οποίου το όνομα ποτέ δεν συγκρατεί η μνήμη μου, που μπορούσε να εκμεταλλευτεί όλα…
Τα βήματά μου ακολούθησαν τον μεγαλόσωμο αστυνομικό. Το ήξερα ότι δεν έπρεπε να τον ακολουθήσω, αλλά έπρεπε να τη δω. Ήθελα να είμαι κοντά της. Πάντα, όταν συμβαίνει κάτι σοβαρό, οι κόρες πάνε στις…