Η ποιητική “αποστασιοποίηση” του Κοκολογιάννη

19.01.2017

Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης
αρμίδα
ISBN: 978-9963-255-49-8

Σύμφωνα με τους Ρώσους φορμαλιστές, η ποίηση δεν πρέπει να αντανακλά την πραγματικότητα, αλλά να την παρουσιάζει μέσα από ένα ιδιόμορφο πρίσμα, έναν παραμορφωτικό και ανοικειωτικό φακό. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να κλονίσει και να διαψεύσει τις αντιλήψεις που μας έχουν επιβληθεί για την τετριμμένη καθημερινή γλώσσα και με τη βοήθεια των οποίων αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Και τα λογοτεχνικά κείμενα έχουν τη μοναδική ικανότητα να ανοικειώνουν τη συμβατική γλώσσα της καθημερινότητας και συνεπώς την ανθρώπινη εμπειρία ανατρέποντας τους καθιερωμένους τρόπους με τους οποίους αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα.

Αυτή τη λογική μοιάζει να ακολουθεί και ο Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης με την τελευταία του ποιητική συλλογή, «στερητικό "α"» (αρμίδα, 2016). Ο ποιητής υιοθετώντας τη μπρεχτική αποστασιοποίηση αρνείται ποιητικά τη ρεαλιστική αισθητική αντίληψη ότι ο κόσμος είναι σταθερός, αμετάβλητος και δεδομένος, ένας κόσμος που θέτει την ποίηση ως μία ψυχαγωγία φυγής σε όσους έχουν παγιδευτεί σε τούτη την παραδοχή.

Η αληθινή τέχνη δεν πρέπει να είναι μία σκιά της πραγματικότητας ή μία αντανάκλαση του κόσμου γύρω μας, αλλά μία ιδιόμορφη αναδιοργάνωση και ανασημασιοδότησή του. Και ο παραμορφωτικός φακός του Κοκολογιάννη (όνειρο, ουσιαστικά) συνδέεται στιχουργικά με τη σουρεαλιστική συνειρμικότητα με εμφανείς επιρροές από την εμπειρικική παράδοση (πεταλούδες).

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Τόσο η κίνηση των συνειρμών όσο και το σεξουαλικό στοιχείο (γένοβες, SempresοΙus, έρως, ξύπνημα, χειμώνας στο τετράγωνο) μοιάζουν με εκκινούνται από την ανάγκη ανασχηματισμού της πραγματικότητας μέσα από το αλλιώτικο πρίσμα. Και ο σουρεαλισμός του δεν επιμένει στην εικαστική αναπαράσταση, αλλά στην ποιητική προβολή όλων όσα πληγώνουν συναισθηματικά τον ποιητή (φυλακή, καρτάνθρωπος νύχτα μορίων καλίου). Εξάλλου, με την ίδια συνειρμική ρευστότητα αποδίδεται και η πολιτικοκοινωνική κριτική και ειρωνεία του (Έλληνες, έλα κόσμε, εσύ, πολιτική, ταξίδι).

Ένα μελαγχολικό κλίμα αποπνέει από τη συλλογή, κάτι που ήδη προμηνύει το μαύρο εξώφυλλο με το τιτλικό στερητικό "α". Η απογοήτευση για την κατάρρευση των ονείρων (το σκοτάδι της κρίσης, Χριστούγεννα) διαθλάται πραγματικά σε όλη τη συλλογή. Οι διάφορες ματαιώσεις στη ζωή του ατόμου συμπλέκονται με τις κοινωνικές και τις ποιητικές ανατροπές. Η ποιητική ειρωνεία και η ανοικείωση σαν πλημμυρίδα ξαφνιάζουν τον αναγνώστη/ακροατή στις ολιγόστιχες συνθέσεις (βροχή, γενιά του Χ, δακτυλοδεικτούμενος, καλώδια, σπίτι). Ακόμα και ο στιχουργικός ρυθμός, ακανόνιστος και "κοφτός" αιφνιδιάζει το κοινό (άμπωτη αγάπης, αποτέλεσμα μηδέν, γενιά του Χ, επανάληψη).

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Ζήτημα χρόνου, του Ross Stewart

Ζήτημα χρόνου, του Ross Stewart

ΤΙΤΛΟΣ: Ζήτημα χρόνου ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Stewart Ross ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας/Οι φιλικοί δεσμοί/Η αγάπη ΑΛΛΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΙΔΟΣ: Μυθιστόρημα ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Έρωτας, Κόσοβο, Πόλεμος ΔΙΑΦΟΡΑ: ΣΕΛΙΔΕΣ: 121 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ: Μπορεί κανείς να τη...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι ο πρώτος Έλληνας συγγραφέας που καταφέρνει να… εισβάλλει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών της ΓΑΔΑ, να συνεργαστεί με τους αξιωματικούς του και να καταγράψει πέντε υποθέσεις που κλήθηκαν να εξιχνιάσουν στη σταδιοδρομία τους, αλλά και τις συνθήκες...

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

Διαβάστε κι αυτά

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου