Select Page

Οι έρωτες ανθούν κλειδωμένοι

Οι έρωτες ανθούν κλειδωμένοι

Οι έρωτες ανθούν

σε κλειστά δωμάτια.

Όλες οι γεύσεις ρίγανης

βανίλιας

δυόσμου των αυλών μας,

οι πόζες μιας ζωής

σε λευκούς κύβους

τσιμεντένιες πυραμίδες

και σκελετούς

μαρμάρων,

απλά αναλγητικά

των μοναχικών.

Εφιάλτης παιδιού

με μεγάλο ίσκιο

μπροστά σε ένα καύκαλο

χελώνας

-στο χρώμα του κέδρου-

που καλεί

από

το πρώτο κλάμα

το σώμα σου να σαπίσει

στον ύπνο του.

Τρέχεις να γλιτώσεις μόνος

να λάμψεις

να σε δουν πολλοί

μην τύχει η ερωμένη

και μείνει από χάδια.

Φόβος η διαδρομή σου.

Να σπείρεις κλωστές ριζών

να καρποφορήσουν αναμνήσεις συγκινήσεων

σε περίπτωση που το χωράφι σου

ξεμείνει από βροχή.

Οι συναντήσεις ευδοκιμούν

σε άγκυρες κρεβατιών

και σχεδίες καρφωμένες σε

ανήλιαγα βράχια.

Η θάλασσα είναι για τους νηστικούς,

η έρημος για τους εξόριστους

οι στεριανοί κάμποι για τους ευνούχους 

της γαλήνης.

Κανένα σκαρφάλωμα πέτρας

δεν γίνεται για

ρόδα ήβης, αλλά από πείσμα

να μην εξαρτάσαι 

όλες τις ημέρες του φθινόπωρου

από το νέκταρ τους.

Η μόνη ορειβασία

εραστή

γίνεται σε κοιλάδες αφαλών

και λόφους Αφροδίτης.

Οι έρωτες ανθούν μόνο

σε κλειστά 

δωμάτια.

Στο λέω, να το ξέρεις,

ένα κλειδί σε πόρτα που κάποια γωνία της γης

μονώνει η κλειδαριά της, αρκεί.

Ένα πριόνι να κόψεις μπαλκόνια 

και γέφυρες με το νέφος 

και τα νέφη του κόσμου

μονάχα απαιτείται.

Δυο κορμιά με πείνα

το ένα για το άλλο,

το θέλημα των αιώνων.

Γιατί είναι κανιβαλιστική

η τροφή του έρωτα

τρέφεται ο ένας δαγκώνοντας τον άλλο.

Γιατί η ίαση

των πληγών της νύχτας

γίνεται με καταπλάσματα υγρασίας

από τον ιδρώτα των σεντονιών τους.

Γιατί είναι αυτόφωτος

ο Ήλιος της αυγής τους.

Δεν μετριέται με κύκλους

αλλά με βυθίσματα

στο λαχανιασμένο

χώμα.

Ο έρωτας ανθεί, στο λέω,

σε κλειστά δωμάτια.

Τα άλλα ασπιρίνες

για τον πονοκέφαλο

του Άδη.

 

-

γράφει ο  Τάσος Μιχαηλίδης 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!