Να κι ένα βιβλίο για σκανταλιάρικα ρολόγια! Το «Τικ-τακ, ρολόγια ώρα για μάθημα!» του Αντώνη Παπαθεοδούλου σε εικονογράφηση της Μυρτώς Δεληβοριά, μας διηγείται τι γίνεται στο σχολείο των ρολογιών. Γιατί κι αυτά, χρειάζεται να πάνε στο σχολείο για να μάθουν την ώρα τους. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος κι απευθύνεται σε παιδιά από 5 χρονών.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου γράφει: «Ένα βιβλίο για όλες τις ώρες! Για τις 12 το μεσημέρι, τις 5 το απόγευμα, τις 6 το πρωί. Για τις ώρες που περνούν αργά  κι αυτές που τρέχουν και πίσω δε γυρνούν. Αλλά και για την ώρα εκείνη που περνάμε μικροί και μεγάλοι μαζί, την πιο ωραία, την πιο μοναδική απ’ όλες».

Τα ρολόγια μας πάνε για μάθημα και κάνουν ένα σωρό σκανταλιές! Γυρίζουν πίσω την ώρα τους για να κοιμηθούν λίγο παραπάνω, μαλώνουν για το ποιος έχει την πιο σωστή ώρα και δεν κουνάνε δείκτη στο διάλειμμα! ( Γι’ αυτό κρατάει τόσες ώρες ). Κάνουν όμως και Γεωγραφία κι Ιστορία και μαζί τους μαθαίνουν τα παιδιά με ποιο τρόπο μετρούσαν την ώρα οι άνθρωποι παλιά και πως κάθε τόπος έχει τη δική του ώρα!

Το κείμενο είναι τόσο αστείο μα και συνάμα τρυφερό κι η εικονογράφηση ζωντανή, καθώς «παίζει» με τα ρολόγια ανάμεσα στις σελίδες.

–

Προτεινόμενες δραστηριότητες

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ιδανικό για δραστηριότητες κι ερωτήσεις με αλληλεπιδραστική ανάγνωση, δηλαδή ενώ διαβάζουμε την ιστορία. Μπορούμε να σταματάμε σε κάποια σημεία και να ρωτάμε τα παιδιά: Ποια είναι η αγαπημένη σας ώρα της ημέρας; Γιατί; Θα γυρίζατε τον χρόνο πίσω αν μπορούσατε; Πού θα πηγαίνατε; Μήπως θα θέλατε να πάτε στο μέλλον; Γιατί; Μπορούμε να φτιάξουμε ένα αυτοσχέδιο ρολόι από πλαστικό πιάτο με κινούμενους δείκτες που τα παιδιά θα μετακινούν ανάλογα με την ώρα που τους λέμε. Για να γίνει το παιχνίδι πιο ενδιαφέρον, θα ήταν ωραίο να έχουμε κάρτες που το παιδί θα τραβάει και θα πρέπει να απεικονίσει την ώρα που λέει η κάρτα, πάνω στο ρολόι. Επίσης, για να καταλάβουν καλύτερα πως έχουμε διαφορετικές ώρες σε κάποια μέρη της γης, μπορούμε να κάνουμε το πείραμα με την υδρόγειο σφαίρα και τον φακό. Ανάβουμε ένα φακό καΙ φωτίζουμε ένα μέρος της. Το άλλο μισό δεν φωτίζεται. Εξηγούμε πως το φως του φακού είναι ο ήλιος κι άρα όταν φωτίζει συγκεκριμένες χώρες, κάποιες άλλες έχουν νύχτα και το αντίστροφο. Την τελευταία δραστηριότητα την κάνει κι ο συγγραφέας στις παρουσιάσεις του, με μεγάλη επιτυχία. Τέλος, ένα κινητικό παιχνίδι είναι το εξής: μπορούμε να γίνουμε κι εμείς ρολόγια και να παίξουμε το «Ρολογά ρολογά, τι ώρα είναι;» με μια μικρή παραλλαγή. Κάποια παιδιά είναι τα ρολόγια «ποτ-ποτ», κάποια τα ρολόγια «τσικ-τσικ» κι άλλα τα ρολόγια «κρατς-μπονγκ». Ένα παιδί είναι ο ρολογάς και όλα μαζί τα ρολόγια-παιδιά τον ρωτούν: «Ρολογά, ρολογά τι ώρα είναι;» Αυτός θα πρέπει να πει μια ώρα από το 1 έως το 12 και τα ρολόγια-παιδιά στα οποια απευθύνεται. Δηλαδή «Είναι τρεις η ώρα για τα ρολόγια τσικ-τσικ». Μόνο αυτά τα ρολόγια πρέπει να κάνουν τρία βήματα μπροστά. Όποιος μπερδευτεί, κάνει τρία βήματα πίσω ή βγαίνει από το παιχνίδι και γίνεται «βοηθός του Ρολογά» που του λέει τι να πει μετά. Ανάλογα το παιδί. Αυτός που θα καταφέρει να φτάσει πρώτος τον ρολογά χωρίς να μπερδευτεί, γίνεται ρολογάς στη θέση του.