Η κοινωνική ευαισθησία της Κατερίνας Λιάτζουρα

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Κατερίνα Λιάτζουρα
Βακχικόν
ISBN:978-618-5286-04-08

Έχουμε γράψει και παλαιότερα ότι μολονότι η «ποίηση της αγανάκτησης» δεν εκφράζει κάποια κοινωνική αναζήτηση με σαφή οραματικό στόχο, διατηρεί όμως έναν αυστηρό κριτικό προσανατολισμό που εκθέτει μία κοινωνική αγωνία. Αν και συχνά τούτη η ποιητική πορεία έχει έναν επικαιρικό χαρακτήρα, ο οποίος αντιστέκεται σε μία βαθύτερη θέαση τόσο της αγωνίας όσο και του διαχρονικού της βάθους,  χαρακτηρίζεται από μία αυστηρή κριτική ματιά και μία ιδιαίτερη ποιητική ειλικρίνεια που αποτυπώνει τα συναισθήματα απογοήτευσης ή μελαγχολίας της κοινωνίας συνολικά.

Σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και η δεύτερη ποιητική συλλογή της Κατερίνας Λιάτζουρα «αποκαΐδια ηθικής» (βακχικόν, 2017). Η ποίηση της Λιάτζουρα κινείται στο χώρο της κοινωνικής αγωνίας με υπαρξιακά χαρακτηριστικά και έντονο το στοιχείο της ειρωνείας. Το υπαρξιακό συναντά το κοινωνικό και το ατομικό συνδέεται με το συλλογικό (κούραση, ανήλιαγες φανφάρες, εξορκισμός) σαν να είναι η κοινωνία μία οικογένεια (συνένοχος).

Η σύμπλευση του υπαρξιακού και του κοινωνικού (εξορκισμός, φωνές ανθρώπινες, ο Δυτικός, ρομφαία νεκροταφείο, η μάνα) προσδίδει έναν στοχαστικό χαρακτήρα που ξεπερνά το επικαιρικό, αν και ορισμένες φορές η στιγμιαία έμπνευση του επίκαιρου περιορίζει την ποιητική ουσία και υποβιβάζει την ποίηση σε πολιτική ρητορεία (πρώτη φορά αριστερά, Ριτσώνα camp, λίζινγκ, άγρα ψήφων, φύλλο συκής, κατήφορος). Ας μη λησμονούμε ότι η τέχνη διακρίνεται από την μετάλλαξη του επίκαιρου σε διαχρονικό σύμβολο και αυτό το αντιλήφθηκαν όλοι οι “πολιτικοί” ποιητές.

Δυναμικές εικόνες (έπαρση, ηλιόφωτη πέτρα, νεκροταφείο, συνένοχος, αμαρτία, φωνές ανθρώπινες), που θεμελιώνονται πάνω σε πρωτότυπα ρηματικά ή ονοματικά σύνολα που ισορροπούν σε έναν λόγο προφορικό, πλάι σε ηχητικές εικόνες (θριαμβικά εγκαύματα, φωνές ανθρώπινες, συνένοχος, φύλλο συκής) εκφράζουν μία πηγαία απογοήτευση για το παρόν (θριαμβικά εγκαύματα) και συνάμα μία επιθυμία για αντίσταση (δώρο σπερματικό). Απογοητευμένη βλέπει όνειρα και σχέδια να ποδοπατούνται (δώρο σπερματικό, αμαρτία, θριαμβικά εγκαύματα). Ταυτόχρονα, καταγράφει την άσχημη εικόνα της Αθήνας (πουτάνα Αθήνα) που την ταλαιπωρεί κι άλλοτε μία Αθήνα πολιτική (πλατεία Συντάγματος 2011) και συγκρουσιακή (μορφές ανθρώπων, ηλιόφωτη πέτρα).

Χαρακτηριστικό, ωστόσο, της ποιητικής της Λιάτζουρα είναι η ποιητική ειρωνεία (αμαρτία) που εκφράζεται είτε στο πλαίσιο ενός ποιητικού ψεδοδιαλόγου είτε προς το τέλος κλιμακώνοντας τη συναισθηματική ένταση και τον βαθύ πόνο (νεκροταφείο, κατήφορος, λίζινγκ, ερπετά) και με την αντίθεση–έκπληξη στο επιμύθιο (μητρική ευχή, ανακύκλωση, ο πρόσφυγας του Αιγαίου,  Ειδομένη, Ριτσώνα camp, δελτίο ειδήσεων, κρυπτόλεξο, σκύλευση).

Άλλοτε η ειρωνεία γίνεται δηκτικός σαρκασμός απέναντι σε μικροαστικές συμπεριφορές υποταγής και αποπροσανατολισμού (ερπετά, λίζινγκ, πρώτη φορά αριστερά). Και έχει ενδιαφέρον ότι ειρωνεία τούτη εκφράζεται με το β’ πρόσωπο αφήνοντας σε απόσταση τον τιμητή/ποιήτρια ως μη συμμέτοχο στις στάσεις αυτές. Ειρωνεία, άλλωστε, κρύβεται και πίσω από ποιητικές αναζητήσεις γύρω από μία αφηρημένη έννοια -κατά το παράδειγμα της Κικής Δημουλά με σαφές όμως πολιτικό χαρακτήρα (η αλήθεια, Δημοκρατία,  δυστροπία).

Μα πάντα η ειρωνεία εκθέτει τον πόνο και τη βαθιά αγωνία της δημιουργού για το κοινωνικό σύνολο. Η οργισμένη κριτική ξεχειλίζει μία σπάνια ποιητική ειλικρίνεια και μία βαθιά ευαισθησία και αγωνία για το μέλλον της κοινωνίας (ο παραλογισμός της προσφυγιάς,  σκύλευση, δελτίο ειδήσεων,  προσκυνητές, Ριτσώνα camp,  Ειδομένη, πρόσφυγες του Αιγαίου).

 Άξιοι αναφοράς όμως είναι και οι τίτλοι που χρησιμοποιεί η ποιήτρια. Συνήθως  πρόκειται για μία λέξη από το επιμύθιο, δημιουργώντας έναν κύκλο που προϊδεάζει συναισθηματικά τον ακροατή για το ποίημα και το περιεχόμενό του. Η πλειονότητά τους είναι μονολεκτικοί τίτλοι αποτελούμενοι από άναρθρα ουσιαστικά και σπανιότερα από κάποιο ονοματικό σύνολο ή φράση.Κράτα το

Δείτε κι άλλα
Είδος: Ποίηση

Ακολουθήστε μας

Πού κρύβεται ο Βέντραν; – Ίβα Μπεζίνοβιτς-Χέιντον

Πού κρύβεται ο Βέντραν; – Ίβα Μπεζίνοβιτς-Χέιντον

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Αγαπημένοι μου φίλοι, Πριν σας παρουσιάσω το σημερινό μας παιδικό βιβλίο, σίγουρα θα θέλατε να μάθετε ποιος είναι ο Βέντραν ή για ποιο λόγο κρύβεται. Εύλογες ερωτήσεις τις οποίες θα σας απαντήσω μέσα στην παρουσίαση. Ο Βέντραν φίλοι μου είναι...

Αν είναι έτσι

Αν είναι έτσι

Αν είναι έτσι ο πόθος δεν θέλω να τον ξέρω, να ’μαι χαρτί που καίγεται σε μια τρελή φωτιά– Να σκέφτομαι κάθε στιγμή αν θα τα καταφέρω ν’ αντισταθώ στην πράσινη καφτή σου τη ματιά.   Αν είναι έτσι ο πόθος δεν θέλω να τον ξέρω, να λέω κάθε απόγευμα, “Θα μείνω...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αν είναι έτσι

Αν είναι έτσι

Αν είναι έτσι ο πόθος δεν θέλω να τον ξέρω, να ’μαι χαρτί που καίγεται σε μια τρελή φωτιά– Να σκέφτομαι κάθε στιγμή αν θα τα καταφέρω ν’ αντισταθώ στην πράσινη καφτή σου τη ματιά.   Αν είναι έτσι ο πόθος δεν θέλω να τον ξέρω, να λέω κάθε απόγευμα, “Θα μείνω...

Συλλέκτης Ψυχών, της Ελευθερίας Μεταξά

Συλλέκτης Ψυχών, της Ελευθερίας Μεταξά

γράφει ο Πάνος Τουρλής Τρεις άνθρωποι εντοπίζονται διαδοχικά νεκροί και ο δολοφόνος τούς έχει αφαιρέσει την καρδιά. Ένας δημοσιογράφος δολοφονείται και το πτώμα του μεταφέρεται κοντά στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου. Μια κοπέλα αυτοκτόνησε αλλά ο αδελφός της ακόμη...

Νυχτερινό σχολείο για γιαγιάδες – Ελένη Ανδρεάδη

Νυχτερινό σχολείο για γιαγιάδες – Ελένη Ανδρεάδη

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη Αγαπημένοι μικροί μου φίλοι, Η γιαγιά και ο παππούς είναι ευλογία στη ζωή των παιδιών. Είναι στήριγμα, είναι σύμμαχος, είναι το ναι απέναντι στα όχι των γονιών. Πάντα είναι διαλλακτικοί, πάντα είναι πιο χαλαροί απέναντι στους κανόνες και πάντα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *