Στην παγωμένη Δροσιά το κρύο θερίζει, ο χειμώνας έχει έρθει με άγριες διαθέσεις. Οι κάτοικοι είναι φτωχοί και δεν έχουν λεφτά για ρούχα ή θέρμανση. Ο Νικόλας, που ζει σ’ ένα ζεστό σπιτάκι με όλα τα καλά του κόσμου, θλίβεται γι’ αυτό και προσπαθεί να βρει μια ιδέα, συντροφιά με το αρκουδάκι του, τον Χνούδη. Θα καταφέρει να βοηθήσει τους συγχωριανούς του, φίλους και γνωστούς, να περάσουν καλύτερα τον χειμώνα; Τι θα σκεφτεί για να μην εμφανιστεί ο ίδιος και τους κάνει να νιώσουν πως τους λυπάται;

Ένα ευρηματικό παραμύθι για παιδιά από 6 ετών και πάνω, γεμάτο υπέροχα και τρυφερά αισθήματα: συμπόνια, αλληλοϋποστήριξη και αλληλεγγύη, τρυφερότητα, αγάπη και δοτικότητα. Ο Νικόλας έχει μια καταπληκτική ιδέα για να μοιράσει ρούχα, γλυκά και βιβλία στους φίλους του χωρίς να φανεί ο ίδιος και το κόλπο πιάνει! Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το θέμα και κυρίως ο τρόπος που το χειρίστηκε η κυρία Αναστασία Ευσταθίου. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ο μικρός αναγνώστης μαθαίνει πώς να βοηθά τον συνάνθρωπό του χωρίς να φαίνεται ο ίδιος και κυρίως χωρίς να περιμένει ανταπόδοση ή επιβράβευση. Ο Νικόλας είναι τόσο μα τόσο χαρούμενος που βλέπει την ευχή του να πραγματοποιείται ώστε κάθε μέρα θέλει να κάνει και κάτι άλλο, αρκεί να διατηρήσει το χαμόγελο στα πρόσωπα των συγχωριανών του.

Η εικονογράφηση της κυρίας Martina Peluso είναι ζωηρή, ρεαλιστική, πολύχρωμη, με χιλιάδες λεπτομέρειες που εξασκούν το μάτι στην παρατήρηση και την ανακάλυψη. Παίζει ωραία με τις προοπτικές, φτιάχνει τον γλυκύτερο χιονάνθρωπο που έχω δει και αναπαριστά μεταξύ άλλων και τα πουλιά με τόσο γοητευτικό τρόπο! Παρ’ όλο που είναι χειμώνας, υπάρχει ένα αστραφτερό φως σε όλες σχεδόν τις σελίδες, ένα φως που βγαίνει μέσα από την καρδιά μας όταν την οδηγεί η καλοσύνη.

«Η ευχή του Νικόλα» είναι μια όμορφη ιστορία για την αγάπη και τη δοτικότητα, για τη βοήθεια που οφείλουμε να δώσουμε σε όσους ανθρώπους δεν είναι στην ίδια θέση με μας και χρειάζονται μια παρηγοριά κι ένα χάδι αλληλεγγύης.