Oι εκδόσεις ΦΙΛΥΡΑ
και ο συγγραφέας Θάνος Λουτριώτης
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του
Μέχρι τον Αύγουστο
την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 12 το μεσημέρι
στον Πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ
Τζιραίων 8-10, Μακρυγιάννη
(Σταθμός Μετρό Ακρόπολη).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
η Τζένη Κουκίδου, διαχειρίστρια της πολιτιστικής ιστοσελίδας koukidaki.blogspot.com και η Εύη Ρούτουλα, συγγραφέας
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή https://youtu.be/M5olH586s2s Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ...
Ο Όμιλος Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λαμίας και το Δημοτικό Ωδείο Λαμίας υπό την αιγίδα του Δήμου Λαμιέων στο πλαίσιο του ετήσιου εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου) και με αφορμή τη συμπλήρωση 188 χρόνων από τη...
Δήμητρα Παπαναστασοπούλου Αδάμαστες Ψυχές Εκδόσεις ΓΡΑΦΗΜΑ ISBN: 978-618-251-016-2 Σελίδες: 658 Μια επική ιστορία που ξεσπά σαν καταιγίδα και παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της. Από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι το τελευταίο τέταρτο του 20ού, οι ήρωες...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Ο Όμιλος Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λαμίας και το Δημοτικό Ωδείο Λαμίας υπό την αιγίδα του Δήμου Λαμιέων στο πλαίσιο του ετήσιου εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21 Μαρτίου) και με αφορμή τη συμπλήρωση 188 χρόνων από τη...
γράφει ο Πάνος Τουρλής Ένα έφηβο κορίτσι που μεγαλώνει στην Κέρκυρα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και μεταγενέστερα, νιώθει πως ασφυκτιά στο αυστηρό περιβάλλον του νησιού και στην κλειστή κοινωνία της. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν ερωτεύεται τον άνθρωπο που δεν...
Φέτος είναι η δέκατη χρονιά του Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών του Κύκλου Ποιητών. Από τις 23 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2024, θα φιλοξενήσει πενήντα έναν ποιητές από δώδεκα χώρες (Αλβανία, Ελλάδα, ΗΠΑ, Ιταλία, Κούβα, Κύπρος, Νιγηρία, Ολλανδία, Ουκρανία, Παλαιστίνη,...
Τα πήρε όλα. Δηλαδή, σχεδόν όλα. Τουλάχιστον έχω ακόμα κάπου να κάθομαι. Τούτη την πολυθρόνα που δεν τη χώνεψε ποτέ. Θυμάμαι τα μούτρα της όταν την πρωτοείδε. Πιο ξινά κι από το μπαλσάμικο που έπνιγε τα φαγητά της. Ήταν, λέει, μπλε. Πολύ μπλε σε σχέση με το...
